1[Ne Yaparsan Yap]

Kim o?
-Ben geldim baba...
Ayakkabılığın üstünde ki kırmızı topuklular gözüme takıldı,tüm dikkatimi toplayıp salona geçtim.
Kum saati vücudu ve botokstan yüz hatları değişmiş bir kadının yanındaydı babam, gözlerimi ona diktim;
-Bu bayan kim...?
Uzun uzun düşündü,ve nihayet konuştu;
-Ben ...bir karar aldım....
[Yapma baba...sakın]
-Burçin hanımla evlenicem.
Başım 'ın sağ köşesine giren âni bir ağrıyla sarsıldım, ağzım titriyor ve konuşacağım kelimeleri iyi seçmeye çalışıyordum, daha annem'in kırk'ı çıkmadan babamda ki bu acelede neydi?
-Lütfen... şaka yaptığını söyle.
-Hayır çok ciddiyim,senin de buna karşı çıkacağını biliyorum, ama ben bu acıyla yaşayamam Ilgın...anla beni...
Hiddetle elimi kaldırdım, daha bir kelâm bile konuşmasına gerek yoktu;
-Konuşma! Sakın! Başından beri mesajlaştığın ünlü iş adamı bu , değilmi?
-Ne diyorsun sen,beni neyle itham ettiğin'in farkındamısın?
Başımı ellerim'in arasına aldım ve salonu turlamaya başladım;
-Beni ne görüyorsun baba?Annem yoğun bakımdayken o iş görüşmeleri, o susmayan telefonlar..... anlamadığımı mı sanıyorsun...NE YAPARSAN YAP! Ama ben yokum.
Sinirden gözlerim dolmuş, ağlamamak için ellerimi sıkıyordum, yaptığı şey asla kabul edilebilir bir şey değildi.Annem onun için ailesini karşısına almışken, babam'ın bu kararına saygı duyamazdım.
Dolaptan bir bavul dolduracak şekilde eşya aldım, ve odayı terk ettim.
Babam hâlâ kadın 'ın yanındaydı,tâki beni görene kadar....
-Nereye gidiyorsun...Ilgın ne yapıyorsun?
Ayakkabımı giyerken cevap verdim;
-Yapmam gerekeni yapıyorum,sana son bir iyilik, bu kadından uzak dur, bu kadın senin servetini yer bitirir, asla inanmadığın hislerim bu sefer çok kuvvetli,haberin olsun...iyi eğlenceler.
Kapıyı yüzüne çarpıp çıktım,bu cehennem de yoktum artık...

"Bazen değer gördüğünü hissetmek
istersin en yakınından,ama o en yakının, asla değer göremeyeceği birine harcar olmayan değerini....~