19[Yanlız Kalmak İstiyorum]

Hiç bir şekilde suratıma bakmıyor,sadece az buçuk konuşuyordu.Bende annemi kaybettiğimde böyleydim, telefonum kapalı, ya yanıma gelen kedileri seviyor yada boş etrafı seyrediyordum.Sessiz ortamlarda gerildiğim için konuştum,
-Telefonu veren teyze, yanınıza kimseyi kabul etmezsiniz diye düşündü-
-Doğru demiş Nimet teyze,böyle durumlarda kabul etmem genelde,ama annesini kaybetmiş birinin nasihatine ihtiyacım var,çünkü onlar daha güçlüdür...
-Annemi kaybettiğimi nereden biliyorsunuz?
-Esin hanımdan,işe aldığı her elemanın siciline baktırır bizi,eğer suç kaydı varsa işe almaz.
Başımı sallamış,Esin Hanım'ın bu hareketini çok mantıklı bulmuştum,demek bizim Hakan olsa işe alınmayacaktı.Derin nefes aldım ve cevap verdim,
-Keşke, nasihat edebilecek sağlam bir psikolojim olsaydı,ama,size sadece şunu söylemek isterim,yanlızlığı sevin,hayat hassas yerlerden vurmayı sever çünkü.
-Haklısın,peki yanlızlığı nasıl seveceğim,pamuğun, hem babamdı hem annem.
[Bu cavabı vermek istemezdim ama gerçekler acıdır]
-Yanlızlığı kendi çabasıyla seven varmıdır bilmiyorum,ama bana yalnızlığı hayat sevdirdi,halbuki çok korkardım yanlızlıktan...
Getirdiğim çayı içti,ve bardağı hâlâ gezinen amcaya teslim etti,gözleri yaşarıyor ama tutuyordu kendini,
[Ağla demek isterdim,ama belkide sende ağlamayı sevmiyorsundur]
-Hayatta en nefret ettiğim şeylerden biride nedir biliyormusunuz,ağlayamamak...
Sıktığı gözleri boşalmıştı artık,akan göz yaşlarına yetişemiyordu silmeye.Ben ise vicdan savaşı veriyordum,acaba destek yerine köstekmi oluyordum.Verdiğim peçeteyi aldı ve bana döndü,
-Beni yanlız bırakırmısın?
-Ben,yanlış birşey mi yaptım-
-Hayır! Geldiğiniz için sağolun, tavsiyeleriniz içinde, ama şuan yanlız kalmak istiyorum.Esin hanım'a selamlar.....
Gidiyordu,belkide nereye gittiğini bilemeden,
Bıkmıştı oda benim gibi,hayatın güzelliği bile batıyordu artık.
Bende önünde durduğum cennete sonkez baktım,ve tuttum sahte cennetin yolunu...
"İyi gelemiyordum artık kimseye,çünkü annem yok,örnek alacağım şaheserim yok,hayat boş ve yanlızlık öğütüyordu gün geçtikçe"