Bölüm 9.

Sabah olmuştu.

Alienmera Akademisi, gecenin sisini arkasında bırakmıştı. Güneş, yüksek taş kulelerin arasından zorla sızıyor; avlunun taş zeminine soluk ışıklar düşüyordu. Akademi her zamankinden daha canlıydı ama bu canlılık huzur vermiyordu. Aksine, herkesin üzerinde görünmez bir baskı vardı.

Bugün kurallar açıklanacaktı.

Yatakhanelerden çıkan öğrenciler sessizdi. Kimse yüksek sesle konuşmuyor, kimse şakalaşmıyordu. Herkes biliyordu: Alienmera’da kurallar sıradan olmazdı.

Avluya doğru yürüdüm. Gözlerim istemsizce çevreyi taradı. Dün gece olanlar hâlâ zihnimin bir köşesindeydi ama bunu belli etmedim. Akademinin havası ağırdı; sanki duvarlar bile izliyordu.

Avlunun ortasında uzun bir platform kurulmuştu. Akademi yöneticileri çoktan yerlerini almıştı. Platformun önünde, üzerinde isimlerin kazılı olduğu metal plakalar duruyordu.

Adım oradaydı.

Eurora İsoline.

İsmimi görmek tuhaf bir şekilde gerçekliği yüzüme çarptı. Artık geri dönüş yoktu.

Zil çaldı. Avlunun üzerindeki uğultu bir anda kesildi.

Baş eğitmen öne çıktı. Yüzü sertti, sesi taş duvarlarda yankılandı.

“Alienmera Akademisi’ne hoş geldiniz,” dedi.
“Burada yalnızca güç değil, irade de sınanır.”

Kalabalıkta hafif bir kıpırdanma oldu.

“Bu akademide,” diye devam etti,
“kurallar hayatta kalmak içindir. Uymayan elenir.”

Nefesimi tuttum.

“Birinci kural,” dedi,
“Gece saatlerinde izinsiz dolaşmak kesinlikle yasaktır.”

İçimde dün gecenin ağırlığı yankılandı.

“İkinci kural,” dedi,
“Öğrenciler yeteneklerini gizlemek zorunda değildir. Ancak kontrol edemeyenler akademiden çıkarılır.”

Bazı öğrencilerin yüzü soldu.

“Üçüncü kural,” dedi kısa bir duraksamadan sonra,
“Akademi sınırları içinde görülen, hissedilen ya da duyulan hiçbir olağanüstü varlığa izinsiz müdahale edilemez.”

Kalbim hızlandı.

“Ve son kural,” dedi sesi sertleşerek,
“Alienmera Akademisi’nin sırları sorgulanmaz.”

Avluda derin bir sessizlik oluştu.

Kurallar açıklandığında öğrenciler yavaş yavaş dağıldı ama kimsenin rahatladığı söylenemezdi. Herkesin yüzünde aynı ifade vardı: endişe.

Metal plakalara son bir kez baktım.

Eurora İsoline.

Dün gece yaşananların bir tesadüf olmadığına artık emindim.

Alienmera beni yalnızca eğitmek için değil…
sınamak için kabul etmişti.