35. Bölüm – Tozlu Dosyalar

Uygulamada Aç → İçindekiler

Bölümler

1 1. Bölüm - İlk Dosya 2 2. Bölüm – İlk Karşılaşma 3 3. Bölüm – Dosyanın İlk Sayfaları 4 4. Bölüm – İlk Günün Yükü 5 5. Bölüm – İlk Duruşma Hazırlığı 6 6. Bölüm – Reddedilen Avukatlar 7 7. Bölüm – Mecburiyet 8 8. Bölüm – İmzasız Karar 9 9. Bölüm – Kararın Eşiğinde 10 10. Bölüm – Dosyanın Arasındaki Sessizlik 11 11. Bölüm – İmzalanmayan Vekâlet 12 12. Bölüm – İlk Sorular 13 13. Bölüm – Boyun Eğmeyen 14 14. Bölüm – Sessiz Tanık 15 15. Bölüm – Teklif 16 16. Bölüm – İlk İmza 17 17. Bölüm – Geçmişin İzleri 18 18. Bölüm – Açılmayan Kapı 19 19. Bölüm – İlk Kez 20 20. Bölüm – İsimsiz Mektup 21 21. Bölüm – Kayıp İzler 22 22. Bölüm – Gölgedeki Gerçekler 23 23. Bölüm – Eski Defterler 24 24. Bölüm – Güven 25 25. Bölüm – Şüphe 26 26. Bölüm – İlk Duruşma 27 27. Bölüm – İlk Tehdit 28 28. Bölüm – Bilinmeyen Ses 29 29. Bölüm – Tek Kişilik Sessizlik 30 30. Bölüm – Kardeşim... 31 31. Bölüm – Yarım Kalan Yıllar 32 32. Bölüm – Kırılan Duvarlar 33 33. Bölüm – Kayıt 34 34. Bölüm – Hafta Sonu Sessizliği 35 35. Bölüm – Tozlu Dosyalar 36 36. Bölüm – Kayıt ve Kaçış 37 37. Bölüm – Beklenmedik Buluşma 38 38. Bölüm – Cevapsız Sorular 39 39. Bölüm – Söylenmeyenler 40 40. Bölüm – Son Şans 41 41. Bölüm – Bir Fincan Kahve 42 42. Bölüm – Açığa Çıkan Gerçekler 43 43. Bölüm – İki İtiraf 44 44. Bölüm – Son Tanık 45 45. Bölüm – Eksik Parça 46 46. Bölüm – Düğün Günü 47 47. Bölüm – Kayıp 48 48. Bölüm – Kardeş 49 49. Bölüm – Sessiz Dönüş 50 50. Bölüm – Özgürlüğün İlk Adımı

Pazartesi sabahı...
Nehir hukuk bürosuna gittiğinde Ela çoktan gelmişti.
Ela kahvesini masaya bırakıp gülümsedi.
"Günaydın."
"Günaydın."
"Neden bu kadar dalgınsın?"
Nehir derin bir nefes verdi.
"Kaan'ı düşünüyorum."
Ela hafifçe gülümsedi.
"Son zamanlarda hep onu düşünüyorsun."
Nehir utangaç bir ifadeyle başını eğdi.
"Belki de..."
"Cevap bulmaya çalışıyorum."
Ela omzuna dokundu.
"Merak etme."
"Bu davayı birlikte çözeceğiz."
Aynı saatlerde...
Emir, siyah kapüşonlu montuyla eski bir polis merkezinin önünde duruyordu.
Şapkasını biraz daha öne indirdi.
Yıllar önce görev yaptığı binaya...
Bu kez kimliğini gizleyerek giriyordu.
Koridorda kimse onu tanımadı.
Arşiv odasının kapısı yarı açıktı.
İçeride yaşlı bir arşiv memuru dosyaları düzenliyordu.
Emir sessizce rafların arasına geçti.
Ezbere bildiği koridorlarda ilerledi.
En arka rafta kırmızı bir klasör dikkatini çekti.
Üzerinde büyük harflerle yazıyordu:
KAAN SOYLU
Emir'in kalbi hızlandı.
Dosyayı dikkatlice aldı.
Sayfaları çevirmeye başladı.
İlk sayfalarda gazete kupürleri...
Tanık ifadeleri...
Eski soruşturma tutanakları vardı.
Ancak dosyanın tam ortasında siyah mühürlü bir zarf duruyordu.
Üzerinde tek bir cümle yazıyordu.
"Yetkisiz kişiler açamaz."
Emir kaşlarını çattı.
"Kaan'ın dosyasında gizli evrak..."
Tam zarfı eline almıştı ki...
Koridordan ayak sesleri geldi.
Arşiv memurunun sesi duyuldu.
"Orada biri mi var?"
Emir hızla dosyayı yerine koydu.
Rafların arasına saklandı.
İki polis içeri girdi.
"Şu Soylu dosyasını kim istemişti?"
"Bilmiyorum."
"Yukarıdan talimat gelmiş."
"Kimse o dosyaya dokunmayacak."
Emir nefesini tuttu.
Polisler birkaç dakika sonra odadan çıktı.
Sessizlik yeniden çöktü.
Emir raftan dosyayı tekrar aldı.
Bu kez sadece zarfın üzerindeki dosya numarasını aklına yazdı.
G-117
"Demek asıl gerçek..."
"...o zarfın içinde."
Dosyayı yerine bıraktı.
Kimseye görünmeden binadan ayrıldı.
Akşam...
Nehir bürodan çıkarken Ela onu kapıda bekliyordu.
"Bir kahve içelim mi?"
Nehir gülümsedi.
"Olur."
Ela yürürken hafifçe takıldı.
"Bu arada..."
"Emir fena biri değil."
Nehir şaşkınlıkla güldü.
"Ne alaka?"
Ela omuz silkti.
"Sadece ilk izlenim."
"O da çok yalnız görünüyor."
Nehir farkında olmadan gülümsedi.
Belki de Ela haklıydı.
Çünkü Emir'in gözlerinde...
Kaan'ın yıllar önce taşıdığı aynı yalnızlık vardı.