28. bölüm · MASUMİYETİN BEDELİ
28. Bölüm – Bilinmeyen Ses
Gece...
Nehir, büroya dönmüş dosyaları inceliyordu.
Masasının üzerindeki telefon yeniden çaldı.
Numara gizlenmişti.
Bu kez hiç düşünmeden açtı.
"Alo?"
Karşı tarafta birkaç saniye sessizlik vardı.
Sonra genç bir erkek sesi duyuldu.
"Kaan Soylu'nun avukatıyla mı görüşüyorum?"
Nehir doğruldu.
"Evet."
"Kimsiniz?"
Genç adam soruyu duymazdan geldi.
"Onun hakkındaki her şeye inanmayın."
Nehir'in kalbi hızlandı.
"Sen kimsin?"
"Şimdilik bunun önemi yok."
"Neden beni arıyorsun?"
Genç adam derin bir nefes aldı.
"Çünkü Kaan'ın düşmanları sandığınızdan daha güçlü."
Nehir ayağa kalktı.
"Onu tanıyor musun?"
Sessizlik...
Sonra sadece tek bir cümle duyuldu.
"Onu... herkesten daha iyi tanıyorum."
Hat kapandı.
Nehir tekrar aramaya çalıştı.
Telefon kapalıydı.
Oysa arayan kişi...
Yıllardır herkesin kayıp sandığı Emir Soylu'ydu.
Ama bunu ne Nehir biliyordu...
Ne de cezaevindeki Kaan.
Ertesi sabah...
Nehir doğruca cezaevine gitti.
Görüş odasının kapısı açıldı.
Kaan içeri girer girmez gülümsedi.
"Bugün yüzün pek iyi görünmüyor..."
"...sevgili avukat."
Nehir ahizeyi eline aldı.
"Dün gece biri beni aradı."
Kaan'ın gülümsemesi kayboldu.
"Kim?"
"Bilmiyorum."
"Ama seni tanıyordu."
Kaan dikkat kesildi.
"Ne söyledi?"
"'Kaan hakkında her şeye inanma.' dedi."
Kaan birkaç saniye sustu.
Sonra gözlerini Nehir'e çevirdi.
"Sesini tanıdın mı?"
"Hayır."
"Gençti."
Kaan derin bir nefes aldı.
"Sevgili avukat..."
"Bu davada sana ulaşmaya başlayan insanlar varsa..."
"...gerçek ortaya çıkmaya başlamış demektir."
Nehir merakla sordu.
"Sence kim olabilir?"
Kaan başını yavaşça iki yana salladı.
"Bilmiyorum."
"Ama içimde garip bir his var."
"Neymiş o his?"
Kaan pencereye baktı.
"Sanki..."
"...geçmişim bana doğru geri dönüyor."
Cezaevinden kilometrelerce uzakta...
Siyah bir arabanın içinde oturan genç adam telefonundaki arama kaydını sildi.
Camdan dışarı baktı.
Kendi kendine fısıldadı.
"Henüz hazır değilsin, abi..."
"Ama seni bu kez yalnız bırakmayacağım."
Arabanın kontağını çalıştırdı.
Yıllardır kayıp olan Emir Soylu...
İlk kez ağabeyine bu kadar yaklaşmıştı.
