25. bölüm · MASUMİYETİN BEDELİ

25. Bölüm – Şüphe

Yaren Özcanlı

Bölümler
1 1. Bölüm - İlk Dosya 2 2. Bölüm – İlk Karşılaşma 3 3. Bölüm – Dosyanın İlk Sayfaları 4 4. Bölüm – İlk Günün Yükü 5 5. Bölüm – İlk Duruşma Hazırlığı 6 6. Bölüm – Reddedilen Avukatlar 7 7. Bölüm – Mecburiyet 8 8. Bölüm – İmzasız Karar 9 9. Bölüm – Kararın Eşiğinde 10 10. Bölüm – Dosyanın Arasındaki Sessizlik 11 11. Bölüm – İmzalanmayan Vekâlet 12 12. Bölüm – İlk Sorular 13 13. Bölüm – Boyun Eğmeyen 14 14. Bölüm – Sessiz Tanık 15 15. Bölüm – Teklif 16 16. Bölüm – İlk İmza 17 17. Bölüm – Geçmişin İzleri 18 18. Bölüm – Açılmayan Kapı 19 19. Bölüm – İlk Kez 20 20. Bölüm – İsimsiz Mektup 21 21. Bölüm – Kayıp İzler 22 22. Bölüm – Gölgedeki Gerçekler 23 23. Bölüm – Eski Defterler 24 24. Bölüm – Güven 25 25. Bölüm – Şüphe 26 26. Bölüm – İlk Duruşma 27 27. Bölüm – İlk Tehdit 28 28. Bölüm – Bilinmeyen Ses 29 29. Bölüm – Tek Kişilik Sessizlik 30 30. Bölüm – Kardeşim... 31 31. Bölüm – Yarım Kalan Yıllar 32 32. Bölüm – Kırılan Duvarlar 33 33. Bölüm – Kayıt 34 34. Bölüm – Hafta Sonu Sessizliği 35 35. Bölüm – Tozlu Dosyalar 36 36. Bölüm – Kayıt ve Kaçış 37 37. Bölüm – Beklenmedik Buluşma 38 38. Bölüm – Cevapsız Sorular 39 39. Bölüm – Söylenmeyenler 40 40. Bölüm – Son Şans 41 41. Bölüm – Bir Fincan Kahve 42 42. Bölüm – Açığa Çıkan Gerçekler 43 43. Bölüm – İki İtiraf 44 44. Bölüm – Son Tanık 45 45. Bölüm – Eksik Parça 46 46. Bölüm – Düğün Günü 47 47. Bölüm – Kayıp 48 48. Bölüm – Kardeş 49 49. Bölüm – Sessiz Dönüş 50 50. Bölüm – Özgürlüğün İlk Adımı

"Güven büyürken, şüphe sessizce gölgesini düşürür."
Cezaevi...
Görüş odasının kapısı açıldı.
Kaan içeri girdi.
Her zamanki gibi sakin görünüyordu.
Nehir'i görünce hafifçe gülümsedi.
"Bugün de geldin demek..."
"...sevgili avukat."
Nehir de gülümsedi.
"Gelmemi istemiyor musun?"
Kaan omuz silkti.
"Artık alıştım."
İkisi de ahizeleri eline aldı.
Nehir çantasından birkaç eski belge çıkardı.
"Bugün çocuk esirgeme yurdunun kayıtlarını inceledim."
Kaan'ın bakışları bir anda değişti.
"Öyle mi?"
"Evet."
"Öğretmen raporlarını da okudum."
Sessizlik...
Nehir devam etti.
"Emir'in sana yazdığı mektubu da buldum."
Kaan'ın parmakları yavaşça sıkıldı.
Yüzündeki sakin ifade kaybolmuştu.
"Sevgili avukat..."
"Sana bunları kim söyledi?"
"Kimse."
"Dosyalarda vardı."
Kaan başını hafifçe iki yana salladı.
"Hayır."
"Bu kadarını dosyalarda bulamazsın."
Nehir şaşkınlıkla ona baktı.
"Ne demek istiyorsun?"
Kaan gözlerini ondan ayırmadı.
"Sen..."
"...kardeşim hakkında neden bu kadar konuşuyorsun?"
Nehir cevap vermedi.
Kaan'ın sesi ilk kez sertleşti.
"Onu tanımıyorsun."
"Nereden biliyorsun bu kadar şeyi?"
"Yoksa..."
"...benden bir şey mi saklıyorsun?"
Nehir derin bir nefes aldı.
"Sadece gerçeği bulmaya çalışıyorum."
"Gerçek mi?"
Kaan acı bir tebessüm etti.
"Bu davada gerçeği arayan çok oldu."
"Hiçbiri sonunu getiremedi."
Nehir sakinliğini korudu.
"Ben onlar gibi değilim."
Kaan başını eğdi.
"Bunu söyleyen ilk kişi de sen değilsin."
Odadaki sessizlik ağırlaştı.
Nehir yavaşça konuştu.
"Kaan..."
"Ben sana yalan söylemiyorum."
Kaan birkaç saniye boyunca hiçbir şey söylemedi.
Sonra derin bir nefes verdi.
"Özür dilerim..."
"...sevgili avukat."
"Uzun zamandır kimse kardeşimden bahsetmedi."
"Bir anda duyunca..."
"...kendimi durduramadım."
Nehir'in yüzü yumuşadı.
"Anlıyorum."
Kaan hafifçe başını salladı.
"Hayır..."
"Anlamıyorsun."
"Çünkü bir gün birini kaybedince..."
"...onu tekrar kaybetmekten ömür boyu korkuyorsun."
Tam o sırada görüş süresini bitiren zil çaldı.
Kaan ayağa kalktı.
Kapıya yöneldi.
Durdu.
Arkasını dönmeden son kez konuştu.
"Sevgili avukat..."
"Emir'i gerçekten bulmaya çalışıyorsan..."
"...dikkatli ol."
"Çünkü bazı insanlar..."
"...geçmişin açığa çıkmasını hiç istemez."
Kaan koridorda gözden kaybolurken, Nehir'in aklında artık tek bir soru vardı.
Birileri neden Emir Soylu'nun izlerini yıllardır saklıyordu?