Belki birazda olsa olabilir

İşim bitince havluya sarılı bir şekilde banyodan çıktım. Saat neredeyse dördü geçmişti.
Teoman yatağın üzerine uzanmış telefonuyla oynuyordu.
Beni görünce telefonunu kenara bıraktı.
T: Oha! En sonunda.
D: Ne var?
T: Ben burada yaşlandım.
D: Sadece banyo yaptım.
T: Sadece mı? Ben bu sürede üç kez acıktım, iki kez sıkıldım, bir kez de ölmeyi düşündüm.
Kahkahamı zor tuttum.
D: Dramayı bırak.
T: Dram değil, gerçekler.
Dolaba doğru yürürken yerdeki ıslak havluyu fark etti.
T: Şunu niye yere attın?
D: Kurusun diye.
T: Havlu bu, çim değil.
Eğilip havluyu aldı, tam askıya asacakken havlu elinden kaydı ve doğruca yüzüne yapıştı.
Dayanamayıp kahkaha attım.
D: Ahahah! Çok komik görünüyorsun!
Havluyu yüzünden çekti.
T: Gül bakalım.
Bir anda havluyu top yapıp bana fırlattı.
Tam omzuma geldi.
D: Aaa!
T: Bir-sıfır.
Havluyu yerden alıp bu sefer ben fırlattım.
O eğilince havlu çalışma masasındaki kalemliğe çarptı.
Tak!
Kalemlik yere düştü.
Bütün kalemler odaya dağıldı.
İkimiz de birkaç saniye sessizce yere baktık.
Sonra aynı anda konuştuk.
D&T: Senin yüzünden!
Birbirimize bakıp tekrar tartışmaya başladık.
D: Havluyu sen attın.
T: İlk atan sendin.
D: Ben havlu atmadım.
T: Bana güldün.
D: Gülmek suç mu?
T: Bana gülmek evet.
Kalemleri toplamaya başladık.
Ben her topladığım kalemi kutuya koyarken Teoman bilerek başka tarafa atıyordu.
Üçüncü kez aynı şeyi yapınca sinirle ona döndüm.
D: Bilerek yapıyorsun.
T: Kanıtla.
Elimdeki kalemi tam kutuya koyacakken yine dürttü.
Kalem tekrar yere düştü.
D: Teomaaaan!
T: Efendim?
Elime geçen silgiyi ona attım.
Havada yakaladı.
T: Reflekslerim çok iyi.
D: Egon da öyle.
Tam o sırada gözüme yatağın üzerindeki yastık ilişti.
Sırıttım.
T: O bakışı hiç sevmedim.
Yastığı kaptığım gibi suratına fırlattım.
Pat!
Yastık tam isabet etmişti.
Teoman iki saniye dondu.
Sonra yavaşça diğer yastığı eline aldı.
T: Deniz...
D: Ne?
T: Kaç.
Arkamı dönüp koşmaya başladım.
Bir saniye sonra yastık sırtıma çarptı.
Odanın içinde yine kovalamaca başladı.
Ben yatağın etrafında dönerken Teoman önümden kesmeye çalışıyordu.
Sonunda ikimiz de aynı anda yatağa atladık.
Yatak gıcırdayınca ikimiz de durduk.
Birbirimize baktık.
Sonra aynı anda kahkaha attık.
D: Şebnem abla bunu duyarsa bittik.
T: Önce Leyla öldürür.
D: Odayı toplamaya geldik, daha beter ettik.
Gerçekten de oda ilk hâlinden daha dağınıktı.
Yastıklar yerdeydi, kalemler her tarafa saçılmıştı, havlu kapının koluna asılmıştı, battaniye ise yatağın yarısından sarkıyordu.
Derin bir nefes aldım.
D: Hadi toplayalım.
T: Tamam ama bu sefer gerçekten.
İkimiz de yere çöktük.
Ben kalemleri toplarken Teoman yastıkları düzeltiyordu.
Tam her şey bitmişti ki Teoman yanlışlıkla dirseğiyle masanın üzerindeki kitapları devirdi.
Tak tak tak...
Bütün kitaplar yeniden yere düştü.
Sessizce ona baktım.
O da bana baktı.
T: Şey...
D: Var ya...
T: Bilerek değildi.
D: Seni boğacağım.
T: Sıraya gir. Önce Leyla.
D:Yooo şuan yanımda sen varsın yani seni boğacağımmm.
Dedim ve ikimizde yere düşmüştük ben onun üstünde oda altımda o sarsılmayla üstümdeki havlu açılmak üzereydi ki bi anda teoman kenarından tuttu ve
T:Hanımefendi siz beni ayartmaya mı çalışıyorsunuz yoksa ne kadar terbiyesizsiniz hem ayartmak için soyunmanızada gerek yok banyodan önce yaptığınızıda unutmadım
Dedi utançtan delirecektim.