9. bölüm · Kolyedeki Anahtar
Bölüm 9: Eve Dönüş
3-4 saat durduğum bir yerden yıllardır yaşadığım evime gelmiştim. Ama sanki orada bir parçamı unutmuştum. Of gerçekten her şeye çok anlam yüklüyordum. Bu kadar duygusal bi insan olmak cidden zor.
Kapının öbür tarafı odama açılıyordu. Girdim. Nedense odamda annem vardı. Gerçi tahmin etmiştim. Beni odamda bulamamıştı ve babamların beni bulamayıp panik olmaması için burada bekliyordu. Gelince telaşla sordu:
-Ah, canım. Sana nasıl geri dönüleceğini söylemeyi unutmuşum. Çok özür dilerim. Nasılsın? Geri nasıl döndün?
-Beynimi kullandım!
Aslında anneme biraz sinirliydim. Onun yüzünden bilinmezliğin içine düşmüştüm. Birkaç saatliğine de olsa. Ama bu kolyeye sahip olmamaı sağlayan da o olduğu için bir şey demedim. Sonuçta bu kolye muhteşemdi!
Konuşmadan sonra ceplerime baktım. Annemler de tadına baksın diye 3-5 parça çikolata getirmiştim. Fakat cebine baktığımda yoklardı. Nasıl? Ama çok emindim, çikolataları yanıma almıştım. Fazla da önemsemedim aslında. Annemler çikolataların tadına bakmasa pek de bir şey olmazdı. Bunu da boşverdim. Çünkü artık hem nasıl gidileceğini, hem nasıl dönüleceğini öğrenmiştim. Gerisi eğlence!
Salona doğru gittim. Babamlar oturmuş çizgi film izliyorlardı. Babam nedense çizgi filmleri çok seviyordu. Tabi bu da kardeşimin işine geliyordu. Kardeşimin yanına oturdum. Beraber izlemeye başladık. Sanki az önce tamamen farklı bir evrene gidip gelmemişim gibi, sanki hiçbir şey olmamış gibi hayatıma devam ettim.