1. bölüm · Kolyedeki Anahtar
Bölüm 1: Mektuplar
"İnci'm... Seni senin düşündüğünden daha çok özledim. Yanında olmayı ben de en az senin kadar istiyorum. Ama en azından sana her hafta mektup gönderebiliyorum, öyle değil mi? Yanında olmak kadar olmasa da, en azından dertleşebiliyoruz. Büyük ihtimal gelemeyeceğimi anlamışsındır hayatım. Bu dediklerimden. Ama her gelmediğim ay için sana bir hediye alma sözü vermiştim, öyle değil mi? O halde bu ay ne istiyorsun bakalım? Cevabını mektupla yazmayı unutma balım. Seni çok seviyorum"
Canım sıkıldığı için ve biraz da annemi özlediğimden dolayı annemin mektuplarının olduğu kutuyu açtım. Elime geçen ilk mektubu okudum. Bu mektuptu. Bu mektubu aldığım ilk zamanı çok iyi hatırlıyorum. Pijama partisi yapacaktım ve annemin gelmesini çok istiyordum. Kuzenlerim ve kuzenlerimin anneleri olacaktı. Benim hayalime göre benim annem de olacaktı tabii. Ama o "çok önemli" İşlerinden kafayı kaldıramadığı için gelmemişti. O gece annesi yanında olmayan tek kişi vardı. O da bendim...
Bu düşünceler gözümü doldurdu.
Bu arada, annem Almanya'ya gideli 3 yıl oldu. Göze fazla gelmeyebilir aslında, ama annemsiz geçirmek için gerçekten uzun bir süre.