Bölüm 2: Davetiyeler

DOĞUM GÜNÜME 3 GÜN KALDI. Annem geleceğini söyledi. Eğer gerçekten gelirse, benden mutlu kimse olamaz. Ayrıca, babam artık büyüdüğümü düşündüğü için bu sene arkadaşlarımı doğum günü partime çağırmama izin verdi.

Bu arada, 16 yaşına giriyorum. Bence arkadaşlarımı çağırmama izin vermek için geç bile, ama babam benim için en iyisini bilir. Kesinlikle çağıracağım 2 kişi var. Bilirsiniz ya, 3 kişilik arkadaş grupları olur. Onlardan. Genelde insanlar o grubun dağılacağından emin olduklarını söylüyorlar. Eğer 3 kişi varsa, 2 kişinin bir kişiyi dışlayacağını ve grubun dağılacağını düşünüyorlar. Bence haksızlar. Bizim aramızda asla ayrımcılık yok. O iki kişi dışında, sınıfta sevdiğim ve partime çağırmak istediğim 3 kişi var. Yani okul için 5 davetiye. Evet, herkese davetiye hazırlayacağım. Bu babamın arkadaşlarımı çağırmama izin verdiği ilk doğum günüm. Hem zaten süslemelere bayılırım ben. Hepsini kendi ellerimle yapacağım.

(Okul günü)

Sınıfa girdim. 3lü grubumızun diğer 2 üyesi olan Yağmur ve Hazal direkt yanıma geldi. Yarın doğum günüm olduğunu biliyorlardı. Bana hediye hazırlamışlar. Bugün vermek istediler. Çünkü parti yapmayacağımı sanıyorlardı. Babam normalde izin vermediği için. Ama ben onlara davetiyeleri uzattım. O kadar mutlu oldular ki. Bir de onlara daha süslü, daha özenli yapmıştım davetiyeleri.

Güldüğümüz ve yarını sabırsızlıkla beklediğimiz sırada gözüm Pınar'ın sırasına kaydı. Bizi kıskançlıkla izliyordu resmen. Belki o da davetiye bekliyordu, bilemiyorum. Ama ona hayatta davetiye vermem. Mahvedeceğinden eminim çünkü. Fazla takmadım gerçi. O zaten hep öyle. Bana karşı bir tavrı var. Ne olduğunu hala çözemedim. Arkadaşlarıma davetiyelerini verdikten sonra hiç anlamadığım bir şekilde zil çaldı. Teneffüs çok hızlı geçmişti. Ama şöyle bir şey var, resim dersi de çok hızlı geçti. Resmi bitirdikten sonra sınıflarımıza geri gittik. Teneffüste de diğer davetiyeleti dağıttım. 5 tane davetiye getirmiştim, fakat 2 arkadaşıma davetiyelerini verdikten sonra 1 tanesine veremedim. 1 kıza davetiyeyi veremedim... Fakat elimde a4 ve boya kalemleri vardı. Bir şeyler denedim. Ama evde yaptıklarım kadar özenli değildi tabii ki.
Gün bittikten sonra davetiteyi nerede düşürdüğümü düşündüm, amaok da kafaya takmadım. Sonuçta herkese davetiye vermiştim.