Bölüm 4 — Beklenmeyen Mesaj

Antrenman bitmişti.
Alev çantasını omzuna takıp çıkışa doğru yürüyordu.
Tam kapıdan çıkacakken arkasından bir ses geldi.
"Hey!"
Alev gözlerini kapattı.
"Yine mi..."
Arkasını döndüğünde Tugay koşarak yanına geldi.
"Ne var?"
Tugay birkaç saniye sustu.
"Şey... bugün güldün."
Alev kaşını kaldırdı.
"Ne olmuş?"
"Demek ki yüzünde sadece sinir ifadesi yokmuş."
Alev ona boş boş baktı.
"Bitirdin mi?"
"Hayır."
Alev derin nefes aldı.
Tugay gülümsedi.
"Bence güldüğünde daha normalsin."
Alev gözlerini kıstı.
"Bence konuşmadığında daha normalsin."
Yan tarafta Güneş sessizce onları izliyordu.
Elinde telefon vardı.
Kendi kendine sırıtıyordu.
"Bugün tarih yazıldı."
Alev döndü.
"Ne yapıyorsun?"
Güneş telefonu sakladı.
"Hiçbir şey."
Tam o sırada Alev'in telefonu titredi.
Bilinmeyen numara.
Alev kaşlarını çattı.
Mesajı açtı.
Bilinmeyen Numara:
"Bugün güldüğünde güzel görünüyordun."
Alev'in gözleri büyüdü.
Bir saniye...
İki saniye...
Sonra yavaşça başını kaldırdı.
Karşısında Tugay sırıtıyordu.
Alev gözlerini kıstı.
"...Sen ölümü seçtin."
Tugay'ın gülüşü yavaş yavaş kayboldu.
"Bir dakika... neden bana öyle bakıyorsun?"