Bölüm 16 — Neden Umursuyorum?

Alev bütün antrenman boyunca normal davranmaya çalıştı.

Kum torbasına vurdu.

İp atladı.

Su içti.

Ama gözleri istemeden sürekli Tugay'a gidiyordu.

Ve daha kötüsü...

Yanında hâlâ o kız vardı.

Güneş sessizce Alev'in yanına geldi.

Elinde meyve suyu vardı.

"Alev."

"...Ne?"

"Torba sana ne yaptı?"

Alev durdu.

"Ne?"

"On dakikadır ölümüne vuruyorsun."

Alev gözlerini kıstı.

"Normal çalışıyorum."

Güneş başını salladı.

"Yok."

Sonra hafifçe eğildi.

"Kıskandın."

Alev derin bir nefes aldı.

"Bir daha söylersen seni buradan atarım."

Tam o sırada birisi Alev'in omzuna dokundu.

Alev döndü.

Tugay.

"Bir dakika konuşabilir miyiz?"

Alev yüzünü çevirdi.

"Meşgulüm."

"Bir dakika."

"Değilim."

Tugay birkaç saniye sustu.

Sonra yavaşça:

"...Kıskandın mı?"

Alev bir anda ona döndü.

"NE?!"

Tugay gülmeye başladı.

Ama bu sefer Alev gülmedi.

Tugay bunu fark edince yüzündeki ifade değişti.

"...Alev?"

Alev gözlerini yere indirdi.

Sonra sessizce konuştu.

"...Neden umursadığımı bilmiyorum."

Ve ilk kez...

Alev kendi hislerinden korkmaya başlamıştı.

Bölüm sonu...