13. bölüm · Kırılan Gard
Bölüm 12 — Yakalanmak Üzere
Alev'in yüzü hafifçe kızarmıştı.
Neyse ki salondaki ışıklar çok parlaktı.
"Umarım kimse fark etmemiştir..." diye düşündü.
Tam karşısında Tugay sırıtıyordu.
Alev gözlerini kıstı.
"Neden gülüyorsun?"
Tugay omuz silkti.
"Bir şey yok."
"Yalan."
"Yok dedim."
Alev kollarını bağladı.
"Tugay."
"Hı?"
"Sinirimi bozuyorsun."
Tugay hafifçe eğildi.
"Ama yine de benimle konuşuyorsun."
Alev bir an durdu.
Cevap veremedi.
Çünkü haklıydı.
Tam o sırada Güneş koşarak geldi.
Yüzünde dünyadaki en tehlikeli sırıtış vardı.
"Alev..."
Alev gözlerini kapattı.
"Hayır."
"Alev..."
"Hayır Güneş."
"YÜZÜN KIZARDI!"
Bir anda sessizlik oldu.
Alev yavaşça başını çevirdi.
"...Ne dedin?"
Güneş iki adım geri çekildi.
"Tüh."
Arda uzaktan olanları izliyordu.
Kaşını kaldırdı.
Sonra Tugay'a baktı.
Sonra Alev'e...
Sonra tekrar Tugay'a.
"...Durun bir dakika."
Salondaki tehlikeli sessizlik yavaş yavaş oluşmaya başladı.
Ve Tugay'ın içinden tek bir düşünce geçti:
"Galiba başım büyük belada..."
Bölüm sonu...
