Bölüm 10 — Bir Şeyler Değişiyor

Ertesi gün Alev salona girdiğinde her şey normal görünüyordu.

Güneş yine birilerine gereksiz yorumlar yapıyordu.

Arda köşede telefonuyla ilgileniyordu.

Ama Alev'in dikkati tek bir yere kaydı.

Tugay henüz gelmemişti.

Alev bir an kapıya baktı.

Sonra hemen yüzünü çevirdi.

"Bana ne..."

İki dakika geçti.

Sonra üç.

Sonra kapı açıldı.

Tugay hızlı hızlı içeri girdi.

"Geç kaldım!"

Alev fark etmeden rahat bir nefes verdi.

Tugay bunu gördü.

Kaşını kaldırdı.

"Bir dakika..."

Alev dondu.

"Ne?"

"Beni mi bekliyordun?"

Alev'in gözleri büyüdü.

"Ne?! Hayır!"

Tugay sırıtmaya başladı.

"Hmm..."

"Saçmalama."

Tam o sırada antrenör seslendi:

"Alev, Tugay! Yine eşleşiyorsunuz."

İkisi aynı anda birbirine döndü.

"Yine mi?!"

Birkaç dakika sonra ringde karşı karşıya durmuşlardı.

Alev gardını aldı.

Tugay ise hâlâ sırıtıyordu.

"Neden gülüyorsun?"

"Bir şey düşündüm."

"Neyi?"

Tugay birkaç saniye ona baktı.

Sonra yavaşça gülümsedi.

"Sana sinir oluyorum..."

Alev kaşlarını çattı.

"...ama seni görmeyince de salon çok sessiz geliyor."

Alev birkaç saniye olduğu yerde kaldı.

Kalbi bir anlığına duraksamış gibi hissettirdi.

Ve ilk kez...

Ne diyeceğini bilemedi.

Bölüm sonu...