Bölüm 14 — Yanımda Kal

Antrenman bitmişti.

Salon yavaş yavaş boşalıyordu.

Güneş çoktan çıkmıştı, Arda da bir işi olduğunu söyleyip gitmişti.

İlk kez...

Alev ve Tugay salonda yalnız kalmıştı.

Alev çantasını alırken bir anda salonun ışıkları söndü.

"Tak."

Bir saniye sessizlik oldu.

"Ne oldu?" dedi Alev.

Tugay etrafa baktı.

"Galiba elektrik gitti."

Alev kaşlarını çattı.

"Ciddi misin?"

"Korktun mu?"

Alev hemen döndü.

"Ne? Hayır!"

Tugay gülmeye başladı.

"Korktun."

"Korkmadım."

"Korktun."

"Korkmadım dedim!"

Tam o sırada dışarıdan gök gürültüsü duyuldu.

"GÜMMM!"

Alev istemeden irkildi.

İkisi de birkaç saniye sustu.

Sonra Tugay yavaşça gülümsedi.

"...Alev."

"Ne var?"

"Az önce korktun."

Alev yüzünü çevirdi.

"...Kes."

Tugay gülümsemeyi bıraktı.

Bu kez sesi daha sakindi.

"Tamam."

Birkaç saniye sessizlik oldu.

Sonra yavaşça yanına oturdu.

"Merak etme."

Alev ona baktı.

"Ben buradayım."

Alev hiçbir şey söylemedi.

Ama ilk kez...

Tugay'ın yanında kendini garip şekilde güvende hissetmişti.

Ve kalbi yine o tuhaf şekilde hızlanmaya başlamıştı.