Bölüm 2

Merhaba, yeni bölümle sizlerleyiz! Keyifli okumalar dilerim. ❤️
~~~~~

"Zarfta Kalan Zaman"
"Geçmiş bir kelimeyse,
Gelecek bir suskunluktur." - Cahit Zarifoğlu
Ruşân
Zarfın ağırlığı ellerindeydi hâlâ. O mektubu sınıfta dağıttığı anda öğrencilerin gözlerindeki o sessiz şaşkınlık, bir tür uğultuya dönüşmüştü zihninde. Oysa kendi zihninde bu cümle, günlerdir dönüp duruyordu:
"Zaman unutur, kelimeler değil."
Eve dönerken otobüs camından dışarı baktı. Sokaklar, kelimelerin yankısı gibiydi; silik, gri, geçici. Bu cümleyle başlayan metin, ona sadece bir edebi eser gibi gelmiyordu. Sanki daha önce okumuştu. Ya da... yaşamıştı.
Evde küçük kütüphanesini karıştırırken, eski bir defterin arasından sararmış bir kitap fişi çıktı. Tarihsiz. Kütüphane kodsuz. Ve arkasına yazılmış tek bir not:
"O'nun sesi, harflerin gölgesinde kalır."
Ruşân o an karar verdi. Bu sadece bir sınıf etkinliği olamazdı. Bu bir çağrıydı. Ve cevap, geçmişte saklıydı.

Sami
Gece arşive dönmek delilikti belki. Ama Sami, bazı belgelerle yalnız kalmadan düşünemezdi.
Zarfın içinden çıkan yazının bir kopyasını büyüttü, satır boşluklarına ve mürekkebin tonuna kadar inceledi. Bu tür yazılar genelde edebi oyunlar olurdu ama bu farklıydı. Cümle çok netti. Ve fazla doğruydu. Tıpkı daha önce bir arşiv notunda rastladığı, üzerinde tarih olmayan belge gibi. Orada da benzer bir ifade vardı:
"Unutulan, anlatılmayan değil; anlatılamayandır."
Dizleri ürperdi. Bazı belgeler kaybolmazdı. Gizlenirdi. Ve bu, birilerinin onları yeniden keşfetmesini beklerdi. Kendi not defterini açtı.
Arşivin derinliklerinde "Numarasız Edebî Belgeler" adlı bir klasör vardı. Yıllardır kimsenin açmadığı. Belki de orada başlamıştı bu hikâye.

İki kişi.
Bir zarf.
Ve sessizlikte yankılanan bir cümle.
Henüz bilmiyorlardı ama ellerindeki bu kırıntılar, yalnızca kelimelerden oluşmuyordu. Onlar, zamanın unuttuğu bir hikâyenin ilk harfleriydi.
Geçmiş, bazılarına rüya gibi gelir. Ama bazılarına seslenir. Ruşân, defterdeki satırda kendi izini bulacaktı. Sami ise, arşivde bir gölgenin ona baktığını hissedecekti. Ve kitap, çoktan onları izlemeye başlamıştı.
~~~~~

Bu bölümü nasıl buldunuz?
Yeni bölümde görüşmek üzere, sevgiyle kalın ❤️