Hedef

Gece çoktan ilerlemişti.
Holding'in çatısında Kerem ve Mustafa karşı karşıya duruyordu.
Kerem'in aklına tek bir şey vardı.
"Yağmur."
"Ne demek Hedef Yağmur?"
Mustafa Birkaç saniye sustu.
"Bunu sana yıllar önce söylemeliydim."
"Mustafa, artık susma."
Mustafa kardeşine baktı.
"5 yıl önce O gece... herkes senin peşinde olduklarını düşündü."
"Çünkü öyleydi."
"Hayır."
Mustafa Başını iki yana salladı.
"Sen sadece dikkat dağıtıcıydın."
Kerem'in yüzündeki ifade değişti.
"Peki asıl amaç neydi?"
Mustafa gözlerini şehirin ışıklarına çevirdi.
"Yağmur'un geleceğini değiştirmek.
Kerem anlamamıştı.
"Savcı olacağına o zaman nereden bilebilirlerdi."
Mustafa cevap vermeden önce derin bir nefes aldı.
"Bilmiyorlardı."
"Peki?"
"Onu Savcı olmaya götürecek olayları onlar hazırladı."
Kerem'in gözleri büyüdü.
Gizli Oda
Aynı saatlerde yağmur, Ada ve Poyraz hala gizli odadaydı.
Yağmur Masanın üzerindeki dosyalara bakıyordu.
Bir dosyayı tekrar açtı.
Bu kez farklı bir şey fark etti.
Dosyanın en altında küçük bir tarih vardı.
12 ekim.
Yağmur fısıldadı.
"Bu tarih yine karşıma çıktı."
Ada yanına geldi.
" Bu sadece iki gün sonrası."
Poyraz sessizce:
" biliyorum.
Yağmur ona döndü.
Sen ne biliyorsun poyraz?
Poyraz cevap vermedi.
Yağmur bu kez sesini yükseltti.
Poyraz!
Poyraz başını kaldırdı.
12 ekimde yıllar önce bir şey oldu.
Oda sessizliğe gömüldü.
Ada:
Ne oldu?
Poyraz gözlerini kapattı.
Bizim ailemizin parçalandığı gün.
Beş yıl önce
Yağmur henüz savcı değildi.
Bir akşam telefonuna bilinmeyen bir numaradan bir mesaj geldi.
"Ailen hakkındaki gerçeği öğrenmek istiyorsan bu gece saat 22:00'da eski adliyenin önüne gel."
Yağmur önce mesajı önemsemedi.
Sonra ikinci mesaj geldi.
"Kerem'e güvenme."
Yağmur'un içini bir şüphe kapladı.
O gece eski adliyenin önüne geldi.
Binanın önünde kimse yoktu.
Kapı açıktı.
İçeri girdi.
Koridorun sonunda bir masa vardı.
Masanın üzerinde tek bir dosya duruyordu.
Dosyanın üzerinde:
"Yılmaz ailesi."
Yazıyordu.
Yağmur dosyayı açtı.
İlk sayfada kerem'in adı yazıyordu.
İkinci sayfada poyraz.
Üçüncü sayfada ise...
Mustafa.
Yağmur şaşkınlıkla dosyaya baktı.
Tam o sırada arkasından ses geldi.
"Buraya gelmemeliydin."
Yağmur hızla arkasını döndü.
Kimse yoktu.
Sadece koridorun sonunda bir kapı yavaşça kapanıyordu.
Yağmur kapıya doğru yürüdü.
Kapının üzerinde siyah bir kartal sembolü vardı.
Günümüz
Yağmur bir anda gözlerini açtı.
Gizli odadaydı.
Nefes nefese kalmıştı.
Ada yanına geldi.
"İyi misin?"
Yağmur başını salladı.
"Bir şey hatırladım."
Poyraz ona baktı.
"Ne?"
"Beş yıl önce...biri beni eski adliyeye çağırmıştı."
Poyraz'ın yüzü bembeyaz oldu.
"Ne zaman?"
"12 Ekim."
Poyraz bir anda bir adım geri çekildi.
Ada bunu fark etti.
"Sen bunu biliyor muydun?"
Poyraz cevap vermedi.
Yağmur:
"Poyraz, bana bak."
Poyraz sonunda gözlerini kaldırdı.
"Evet."
Yağmur'un sesi titredi.
"B...biliyordun."
"Ben sadece seni korumaya çalıştım."
"Benden neyi saklıyorsun?"
Poyraz sustu.
Tam o sırada kerem'in sesi kapının arkasından geldi.
"Yeter."
Üçü birden kapıya döndü.
Kerem içeri girdi.
Yanında mustafa vardı.
Yağmur şaşkınlıkla mustafa'ya baktı.
"Sen..."
Mustafa başını eğdi.
"Merhaba yağmur ve diğerleri."
Yağmur birkaç saniye konuşmadı
Sonra:
"Bana her şeyi anlatacaksın."
Mustafa soğuk bir sesle cevap verdi.
"Evet."
Kısa bir sessizlik oldu.
Mustafa masada ki eski dosyaya baktı.
" Çünkü artık saklayabileceğimiz hiçbir şey kalmadı."
Dosyayı açtı.
İçinden eski bir fotoğraf çıkardı.
Fotoğrafta dört kuzen vardı.
Ama fotoğrafın arka kısmında biri daha görünüyordu.
Yağmur fotoğrafı eline aldı.
"Bu kim?"
Mustafa'nın yüzü değişti.
Kerem sessizce:
"İşte bütün hikaye onunla başladı."
Adayla yağmur şaşkınlık ve merak içinde dinliyorlardı.
Mustafa fotoğrafın arkasındaki ismi gösterdi.
"Aras."
Yağmur dayanamayıp lafa daldı.
Yağmur:
"Aras kim?"
Mustafa'nın cevabı odada ki herkesi susturdu.
"Kara kartalın ilk sahibi."
Ve fotoğrafın altında bir cümle daha vardı.
"12 Ekimde geri döneceğim."
Devam edecek...
Yorumlarınızı ve desteklerinizi bekliyorum.