18~ Gülten...

Bismillahirrahmanirrahim

Hoş geldinn

Bolbolbolbolbolbol yorum yap olur muuu

Hayırlı okumalarrr

Tarifini sorsalar,
Her baktığımda ilk kez görüyormuşum gibi,
Her baktığımda yeniden ölüyormuşum gibi.

__________________________________________

"Gülten ya biz nasıl uyuya kaldık sahuraa?!" Aşırı acıkmıştım!

"Abartma Aysun! Kafanda büyütüyorsun. Ramazan boyunca zaten açsın." Haklılık payı vardı.

Yavaş adımlarla ilerledik. Ramazanda şu kulüp buluşmasını yapmasak olmaz mı? Ama o zaman hayvanlar aç kalır.

Hemen işe koyulduk. Bir an önce bitse de gitsek.

"Gültişko, gel beraber takılalım. Sen su, ben yemek doldurayım. Böylece kim bayılırsa diğerimiz onu tutar."

"Ağzının hayra aç!"

Her ne kadar kızsa da beraber gezmiştik. Gülten zaten grip olduğu için daha da kötüydü.

"Aysun!" Mamayı bırakıp arkamı döndüm. Kulüpten bir kızdı. Adı neydi bu kızın?

"Efendim."

"Umuttepe gündeme çıkmışsın." Bir orası kalmıştı...

"O ne?"

"Umuttepe'deki olayları paylaşıyorlar günlük olarak."

"Neden çıkmışım?"

"Geçen gün bir kadın saldırmış sanırım sana. İşte kavga böyle görüntülendi, yazıyordu."

"Aman boşver. Hadi sen de işini yap hemen bitirelim. Ben çok yorgunum hemen eve gitmem lazım."

"Geçmiş olsun. Görüşürüz."

"Görüşürüz."

Gülten'le devam ederken vakit hızlıca geçti ve son kabı doldurduk.

"Sonunda bitti!"

"Evet." Çöktüğüm yerden kalktım. Gülten tam kalkarken bir daha çöktü.

"Ne oldu?"

"Başım döndü." Fazla yoruyordu kendini. Gelme demiştim ama dinlememişti.

"Bugün apartmanda bizde toplanılacaktı, iptal mi etsek."

"Abartma Aysun. Sahura yapmadık, normal başımın dönmesi. Evde biraz dinlenirim."

"Sonra? Yine kalk iftar hazırlığı yap." Bıkkınca bir nefes verdi ve kalktı.

"Bak bir şeyim yok." Önden ilerleyip elindeki bidonu yerine bıraktı. Bu kız beni hiç dinlemiyor...

Ben de fazla kalmış küçük mama poşetini yerleştirdim. Gülten'in yanına yürürken yavaşladığını gördüm. Bir gariplik hissetmiştim.

Adımlarımı hızlandırıp yanına yetişecekken dengesini kaybetti ve yere doğru düşmeye başladı. Hemen koşsam da tutmaya yetişemedim. Sadece başının çarpmaması için ayağımı başının altına koyabildim.

"Gülten! Gülten uyan!" Neden bayıldı ki? Ona bir şey olmasından korkuyordum...

Etraftakiler yanımıza koştu.

"Ne oldu?"

"Bilmiyorum!" Sadece Gülten'in uyanmasını istiyordum... Allah'ım yardım et...

Yüzünü tokatladım. "Gülten kalk!" Eğer insanlar etrafta olmasa 'orası pis' derdim. Gülten'in beyni belki bunu algılar ve uyanırdı.

Biri kolonya getirdi ve eline sürüp koklattı. Hafif gözleri oynar gibi oldunca kızın elini çektim ve biraz daha koklattım. Kızın elini neredeyse Gülten'in burnuna sokacaktım.

Gözleri biraz açılır gibi olunca başını kaldırdım. Etraftaki kalabalığı fark edince "Açılın nefes alsın." dedim. Herkes açılırken Emre hala uzaklaşmamıştı. Sonra geriye birkaç adım attı.

"Gülten beni duyuyor musun?" Gözlerini açmış etrafa bakmaya çalışıyordu. Biraz bekledikten sonra gözlerini bana odakladı.

"Aysun?" dedi yorgun bir sesle. "Ne oldu?"

"Bayıldın! O kadar dedim ben sana hasta hasta geldin buraya." Her ne kadar kıyamasam da başta sesime hakim olamayıp sitemli çıkarmıştım

Etrafa baktıktan sonra kalkmaya çalıştı. Yardımcı olup kaldırdım.

"Tamam bir şeyim yok. Söyle dağılsınlar."

"Arkadaşlar merak etmeyin, Gülten iyi! Eve gidip dinlensin bir şeyi kalmaz!" Duyurumu yaptıktan sonra koluma girmesi için kolumu katladım.

"Emin misin? Neden bayıldı ki? Hastaneye mi gitsek? Hatta hadi hemen gidelim." Sen sevdiceğini merak mı ettin?

"İyiyim ben. Sadece sabah sahura kalkamadım."

Tereddütle baktı. Başını sallayıp gözlerini yere çevirdi. "Peki. Bir şey olursa söyle lütfen. Arkadaşımızın arabası var. Hemen götürürüz."

"Teşekkürler."

Hala bize bakanlar olduğunu görünce duyurumu yaptım. "Gençlik! Hadi dağılın. İşi olan işini yapsın, olmayan gitsin."

Yavaşça otobüs durağına kadar yürüdük. Durakta biraz otobüs bekledikten sonra gelen otobüse atladık. Otobüste oturmaya yer kalmamıştı ama ben Gülten'in ayakta kalamayacağını biliyordum. Her ne kadar yolculuk 15 dakika bile sürse.

Tam yer rica edecektim ki biri kalktı ve kapının önüne yürüdü. Gülten'i oraya oturtup yanına geçtim. Başını bana yaslayınca elimi başına koydum.

Yol boyu bu şekilde gittikten sonra ineceğimiz durakta Gülten'i dürttüm. İlk dürtüşümde kalkmadı. Sanırım uyuya kalmıştı. İkinci dürtüşümde uyandı ve etrafa baktı.

"Eve geldik." Başını sallayıp kalktı.

Eve girdiğimizde de elini yüzünü yıkatıp yatağa yatırdım.

"Aysun yapma, bir şeyim yok. Kalkayım iftara hazırlık yapmam lazım."

"Allah'ım sen bana sabırlar ihsan eyle! Kızım sen BA-YIL-DIN. Yatıyorsun, ben de sonraya erteliyorum iftarı."

"Öyle bir şey yaparsan bir daha senle konuşmam." Yapma ya! Ben niye tehdit edildim şimdi? Arkadaşımın iyiliğini düşünüyorum burada!

"Olmaz öyle şey."

"Bal gibi olur. Tamam yatacağım ama sen de iftarı iptal etmeyeceksin."

"Tamam." Bunu kabul edebilirdim. Gülten sadece iftara oturacaktı. Toplama hazırlama işi bendeydi. Acaba nasıl yapacağım? Ben böyle nasıl evleneceğim? İnşallah Emrullah yemek yapmayı biliyordur.

"Ne hazırlayayım?"

"Safiye Abla pilav getirecekmiş. Hayat Abla sarma. Biz de çorba yapacağız. Mercimek çorbası yaparsın."

"Tamam. Onu yapmayı biliyorum zaten." Tereddütle bakıyordu. Güvenmiyor bana ya! Ne var yani geçen sefer karabiber diye tarçın attıysam? Üstünde yazmıyordu ne yapabilirim? Zaten o günden sonra üstüne her şeyin ismini yapıştırmıştı.

"Güven bana."

Pek emin olmayan bir nefes çekti. "Peki."

Tam giderken beni durdurdu.

"Aysun, kimseye bayıldığımı söyleme." Ya Rabbim sabır ver bakışı atıp giderken seslenmek devam etti.

"Bana bak kimse duymuyor bu konuyu!

🌙🌙🌙

"Mideler doyduğuna göre sohbetimize geçelim. Bugün konumuz evlilik. Hayat Abla ve beni kapsamıyor. Gençlere bu dersin lazım öylece düşündüm. Fevziye Teyze belki sen de ikinciye evlenirsin, iyi dinle." Odayı bir kıkırtı doldurdu.

Konu evlilik mi? İyi dinlemem lazım. Her gün dikkatle dinlesem de bugün ayrı bir dikkat göstereceğim.

"Aman kızım, bir ayağım çukurda evlilik mi düşüneceğim?"

"Öyle deme Fevziye Teyze. Sen bize taş çıkartırsın. Sapa sağlamsın Maşallah. Eğer seçenek bulursan bir düşün." Göz kırpıp bize döndü.

"Tamam. Fevziye Teyze biraz düşünsün aday var mı diye biz derse geçelim.

Bismillah. Evlilik, sadece bir nikâh akdi değil; insanın yarısını tamamlaması, huzur bulması ve neslini koruması için kurulmuş en kadim sosyal kurumdur. Kur’an-ı Kerim’de bu durum şöyle buyurulur: “Onlara ısınıp kaynaşasınız diye size kendi türünüzden eşler yaratıp aranıza sevgi ve şefkat duyguları yerleştirmesi de O’nun kanıtlarındandır. Doğrusu bunda iyi düşünen kimseler için dersler vardır.” (Rum, 21)

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) evlilikte kriterleri belirlerken ölçüyü koymuştur: “Kadın dört şey için nikâhlanır: Malı, soyu, güzelliği ve dindarlığı. Sen dindar olanı seç ki elin bereketlensin.” (Buhari)

Burada kastedilen sadece ibadet değil, güzel ahlak ve sorumluluk bilincidir. Allah’tan korkan bir eş, haklarınıza riayet eder; Allah’ı seven, sizi de O’nun hatırına sever.

Evlilik öncesi dönem, imtihan dönemidir. İslam'da bu sürecin bereketi, sınırların, mahremiyetin korunmasıyla doğru orantılıdır.

Adayları tanırken aile büyüklerini devreye sokmak, akıl süzgecini duyguların önüne koymaktır. Bazen duygularımız aklımızın önüne geçer. Ne iş yapıyorsun, nelerden hoşlanırsın gibi sorularla yetinmemek lazım. Zor durumlarda nasıl tepkiler verdiğini, öfkelendiğinde nasıl davranır, tartışmaları nasıl çözer, evlendiğinizde ibadet ve maneviyat nasıl olacak, evdeki sorumluluk dağılımı nasıl olacak, birlikte kurulan bu ailede aile kültürü nasıl olacak, gibi sorular sormak lazım.

Karşıdaki kişi kendini; hatasız, çok mükemmel, her şeyi dört dörtlük biri olarak tanıtıyorsa dikkatli olmak lazım. İnsan, fıtratı gereği eksik ve hatalıdır. Gerçekçi olmayan bir mükemmellik, genellikle derin bir maskenin işaretidir.

Eğer senin "haram" veya "mahremiyet" konusundaki sınırlarını önemsemiyorsa veya "bunlar artık eskide kaldı" gibi bir tutum sergiliyorsa, bu sadece bugünün değil, gelecekteki aile disiplininin de habercisidir.

Bir diğer önemli şey 'evlenince ben onu değiştiririm' yanılgısı. Değişme ihtimali çok azdır. Onu değiştirmek için uğraşırken siz değişirsiniz. Eğer kişiyi o şekilde kabul etmiyorsanız bu işe hiç girmeyin.

Güvendiğiniz bir büyüğün yanınızda olması önemli. Sizin fark etmediğiniz bazı noktaları fark edebilir. Bazen o anın heyecanından fark edilmez, bazen o an umursanmaz, önemsiz görülür. Büyük, aklı başında biri bu konuda size yardımcı olacaktır.

Aile kültürü meselesi önemli bir konu. Çünkü herkesin evinin bir kültürü vardır. Mesela fark edersiniz başka bir eve gittiğinizde o evdeki kültür size farklıdır. Evlilikte de başka iki kültür birleşir. Belki benzer belki zıt. Ama zıtsa sorunlar çıkabilir. Bu yüzden bunları evlilikten önce konuşmak en iyisidir.

Haram sınırlarını gözetmek, evlilikten sonra eşlerin birbirine duyduğu güveni ve saygıyı temelden sağlamlaştırır. Emeksiz elde edilen, çabuk tüketilir.

Evlilik bir hizmet ve merhamet kurumudur. Eşler birbirinin elbisesi gibidir; yani kusurları örten, soğuktan ve sıcaktan koruyan bir örtü. Çatışmalar kaçınılmazdır ama Allah rızası gözetilen bir evde tartışmalar yıkıcı değil, yapıcıdır.

Unutmayalım ki, hayırlı bir evlilik, dünya imtihanında insanın yükünü hafifleten en büyük nimettir. Karar vermeden önce İstihare etmek; "Ya Rabbi, hakkımda hayırlı olanı kalbime ve ömrüme nasip et" diyerek tevekkül etmek, işin manevi sigortasıdır.

Son olarak; evlilikte doğru kişiyi bulmak kadar, doğru kişi olmak da önemlidir. Karşındakinden beklenilen ahlakı ve hassasiyeti, önce kendi nefsinde inşa etmek lazım." Birçok şeyi kafama kazımıştım. Ama soruları Safiye Abladan almam lazımdı. Öğrense olur muydu ki? Olurdu bence. Aklı başında büyük olarak onu alabilirim.

Teravihe hazırlanmak için kalkıldığında Safiye Ablaya durdurdum. Diğerleri odadan çıkınca sessizce konuştum.

"Abla, senin derste dediğin soruları bana atsana." Yüzü şaşkınlık ve mutluluk dolu bir ifadeye dönüştü.

"Hadi canım! Aday mı var?" Gözlerimi kapatıp açtım, başımı salladım.

"Tanıyor muyum? Üniversiteden mi nereden buldun?"

"Tanıyorsun ve evet üniversiteden."

"Kim?"

"Bir dahaki buluşmamızda sen gelirsin, o zaman görürsün."

"Hadi bakalım."

Biz de hazırlanmak için ilerlerken sessizce "Şşt! Kız, kim? Söyle merak ettim." Kıkırdayıp ilerlemeye devam ettim.

__________________________________________

Gülten'in bayılmasına rağmen iftara hazırlık yapmak istemesi🤦🏻♀️

Ben bu ikilinin arkadaşlığını bayılıyorumm🥹

Aysun'un sevdiceği olduğundan artık Safiye Ablanında haberi var🤭

Diğer bölüm ne olacak sence?

Oy atar mısın gurban olduğum🙃

Allah'a emanet oll🪃