BÖLÜM 6

Ulus: Nerdeydin?
Koralp: Tamirhanede.
Ulus: Bir gün dışarıda çok güzel vakit geçirirsen, aile evinde bunu ödersin. Yazılı olmayan kural!
Koralp: Baba, en acısı ne biliyor musun? Mutlu olabilmem için senden uzak durmam gerektiğini farkedince canım çok yandı.
Beril: Oğlum…
Koralp: Benim tüm bu çabalarımın, tüm bu sinirlerimin altında, sadece sevilmek isteyen bir çocuk vardı. Öyle bir yerdeyim ki, sanki böyle artık kimse beni üzemez. Kimse de mutlu edemezmiş gibi. Gerçi neden anlatıyorum ki ben bunları?! Sonuçta karşımda dinleyen yok.
Beril: Oğlum, yeter!
Koralp: Tamam anne! Nasıl istersen öyle olsun. Yine götür beni o buz gibi karanlık garaja.
Ulus: Odana git! Sabah görüşürüz.

Koralp’ın odasında bir resim vardı. Bir aile resmiydi. Kız, diğerlerinden daha soluk, resmen hayalet gibiydi.
Anne ve baba, kelepçeliydi.
Oğlan ise, yaralı bir küçük çocuktu.
Koralp’a bu hediyeyi, yıllar önce babası Ulus almıştı.

…

Sabah sahnesi…
Beril: Ulus, artık ben yapamıyorum. Söyleyelim gerçekleri.
Ulus: Kapa çeneni Beril. Koral gerçekleri öğrenirse biz biteriz!
Beril: Onun adı Koralp.
Ulus: Beril, müsaade etmiyorum! Ona tek kelime etmeye kalkışma!

…

Feza: Kızım, sana kardeşinin kim olduğunu söylememi ister misin?
Melis: Anne, gerçekten mi? Lütfen.
Feza: Koralp…
Melis: Ne?!
Feza: Ulus Kardelen…eski eşim. Koralp’a türlü türlü cezalar verip, hayatını cehenneme çevirmiş. Koralp’ın bizim varlığımızdan bile haberi yok. Benim öldüğü sanıyor.
Melis: Anne! Madem biliyordun, neden daha önce söylemedin? Beni hiç mi sevmedin anne?
Feza: Kızım, ne desen haklısın. Bana küs, benden nefret et. Hatta sil beni hayatından. Ama sakın Koralp’a ikizinin sen olduğunu söyleme.
Melis: Koralp ikizimi aradığımı biliyor. Hem neden söylemeyim ki?
Feza: Koralp’ın yalan bir hayatı var. Küçükken bir kez sınavdan çok düşük almış. Öğretmen onu çok azarlamış. Babasının hazırladığı sahte bir mezarın başına geçmiş. “Anne…ne olur benimle okula gel! Öğretmen beni ‘Annen seninle ilgilenmiyor mu?’ diye azarladı.” demiş. Ağlamış saatlerce.
Melis: Anne, seni çok seviyorum. Sana kırgınım, ama seni hayatımdan silemem. Çünkü sen annemsin. Hikayenin sonunda birlikte olamazsak bile, bil ki hayatımın parçası olduğun için çok mutluyum. İyi ki annemsin.

…

Melis okula vardığında Koralp’ı görür. Kolları yara içinde, gözleri kırmızıdır.
Melis: Naber?
Koralp: Lara’yı gördün mü?
Melis: İyi misin sen?
Koralp: Biz Lara ile sevgiliyiz. Uzak dur benden. Kız kıskanır sonra.
Melis: Koralp, ben de zaten Uraz ile yakınım. Seninle işim olmaz. Sadece biraz konuşmak istedim. Annen nasıl?
Koralp: Mezarda…
Melis: Yok, üvey annen?
Koralp: İnsanlardan pek hoşlanmam. Lara hariç.
Melis: Belki de, gökyüzü insanlardan bu kadar uzak olduğu için bu kadar güzel.
Koralp: Keşke kardeşin ben olsaydım. Daha geçen gün tamirci ustama, ‘Keşke babam sen olsaydın.’ dedim. Sanırım hayatım boyunca hayal kuracağım.
Melis: En kötüsü ne biliyor musun? Dışarıya renk saçarken, içeride siyah olmak.
Koralp: Neyse gitmem lazım. Melis ablacım…sonra görüşürüz.

Melis tuvalete gider, yere çöker.
Melis: Anneanne çok acı çekiyorum! Keşke…hep yanımda olsaydın. Keşke melek olmasaydın! Üzülmekten çok yoruldum! Tam ikizimi buldum diye sevinirken, onu hep uzaktan izlemem gerektiğini anladım.

Gözünden akan yaşlar, gözlerini yakar. Aniden kapı çalar.
Melis: Dolu!
Lara: İyi misin?
Melis: Harikayım. Hatta hiç bu kadar iyi olmamıştım. Bu arada hayırlı olsun. Koralp ile mutluluklar dilerim.
Lara: Melis, gel…bir konuşalım.
Melis: Lara, ben gayet iyiyim. Yalnızca biraz karnım ağrıyor. Lütfen…
Lara: Peki, öyle olsun. Ama biri canını sıktıysa, söyle döveyim.
Melis: Arabasını çizeriz!
Lara: Derste görüşürüz kankam.
Melis: Görüşürüz balım.

Melis tuvalette çıkar. Aynadan kendine bakar. Kıvırcık saçları elektriklenmiş, yüzündeki akneler kızarmış, dudakları şişmiştir. Gözleri kan çanağına dönmüştür.

Melis: Uraz…benim ikizim…Koralp. Ama sakın kimseye söyleme Uraz.
Uraz: Sen ciddi misin? Koralp…senin ikizin mi?
Melis: Ulus Kardelen resmen beynini yıkamış. Hiçbir şey hatırlamıyor.
Uraz: Melis bu…bu çok zor olmalı.
Melis: Uraz, seni seviyorum. İyi ki varsın.