BÖLÜM 7

Melis: Uraz! Koralp’ı bulmam lazım! Hemen şimdi!
Uraz: Melis, nefes al. Sakinleş.
Melis: Kardeşime ihtiyacım var.
Uraz: Melis, Koralp kaldıramaz.
Melis: Ben kaldırdım ama.
Uraz: Çocuklar ne kadar büyürlerse büyüsünler, sevilmedikleri yaşlarda kalır. Senin annen sevgiye besledi. Sen olgunlaştın, büyüdün. Ama Koralp…
Melis: Yıllarca her gece başımı o yastığa koyarken, nasıl ağladığımı düşmanım görse sarılırdı Uraz. Annem benden yıllarca bu sırrı sakladı. Ben artık dayanamıyorum. Belkide ölünceye kadar söyleyemeyeceğim.
Uraz: Sonunda gerçekleri öğrendin. Neden hiç mutlu değilsin? Okulun ilk günü gözlerinde güller açan kız, şimdi sanki sonbaharında.
Melis: Neden mutlu olmalıyım ki?
Uraz: Sonuçta hayata bir kez geliyoruz.
Melis: İyi ki bir defa geliyoruz. İkinci bir hayatı kaldıramazdım.

…

Ayaz: Naber Lavaş?
Lalin: Bu lakap da neyin nesi? Sen de ‘kıvırcık marulu dürüm’.
Ayaz: Yani bu bir metafor mu? Sonuçta lavaş, kıvırcık marulu dürüme sarılır. Yani bana sarılmak mı istiyorsun?
Lalin: Hayır.
Ayaz: Sen benim hayatımın peripeteiasısın.
Lalin: Sen de benim hayatımın ineffablesisin.
Ayaz: Edebiyatçılarla flört bir ayrı hoş oluyor.
Lalin: Belli ki ilk seferin değil.
Ayaz: Zamanında vardı bir wistfulness deneyimim.
Lalin: Tecrübelisin demek.
Ayaz: Lalin, ben kelimelerle yaşayan bir adamım ama konu sen olunca bütün sözlükler susuyor. Sen, ruhumun en kuytu yerine düşen bir şiir gibisin; her okuyuşumda başka bir anlam bulduğum. Belki de ben, bütün ömrünü seni anlatacak doğru cümleyi arayarak geçirecek bir yazarım. Ama bugün yalnızca şunu biliyorum: Benim en güzel cümlem, seninle başlıyor.
Lalin: Bu kadar uzatmana gerek yoktu sayın yazarımız. Ama duygularımız karşılıklı gibi gözüküyor.
Ayaz: Yani?
Lalin: Artık sevgilimsin.
Ayaz: Bu kadar kolay mıydı ya?
Lalin: Sen derin bir insansın ve ben yüzme biliyorum. O halde bizden olur.

…

Koralp: Anne, benim ikizimin ismi ne?
Beril: Mel…ay ne saçmalıyorsun sen? İkizin yok senin.
Koralp: Sen annem değilsin ki, nereden bileceksin?
Beril: Madem ikizin var, nerede?
Koralp: Hastanenin kayıtlarında buldum. İkizim varmış.
Beril: Doğum sırasında, annen ile vefat etti.
Koralp: Yalan söylüyorsun. Annem ben 3 yaşındayken vefat etmiş.
Beril: Ateşin mi var senin?
Koralp: Melis benim ikizim mi?
Beril: Yeter! Yeter! Garaja!
Koralp: Sen annem değilsin. Ne yapıp ne yapmayacağıma karar veremezsin.
Ulus: Koralp! Ne bu saygısızlık! Garaja!
Koralp: Peki babacım.

…

Tamirhane sahnesi…

Usta: Kime bakmıştın?
Melis: Arkadaşım.
Usta: Kim?
Melis: Kumral, uzun boylu, ismi Koralp.
Usta: Aa bizim Koralp mı? Şu ağlak olan?
Melis: Koralp burada ağlıyor mu?
Usta: Ailesi çok kötü. Çocuk çok acı çekiyor. Artık çocuk yaşamıyor, sadece hayatta kalıyor.
Melis: Neyse ben gitmeliyim. Selam söyle abi!
Usta: Kolay gelsin kızçe!

Spor sahnesi…
Lara: Benim canım çok sıkkın. Şu Baturalp ve Dorukan, canımı çok sıktı.
Lalin: Beş para etmezleri takma kafana. Bir şey mi dediler sana?
Lara: Ya ben 100 liramı kaybetmiştim. Bunlar da önümü kesti. “Bir kızdan anca bu beklenirdi.”dediler bana. Sinirim bozuldu. O an öylece dönüp kaldım, tek kelime etmedim. Çünkü ağzımı açsaydım, buradan ölüleri çıkardı.
Koralp: Sen canını sıkma. Hallederiz biz.
Lara: Koralp, aşkım bak, başını belaya sokma.
Koralp: Lara’m belanın ta kendisi benim zaten.
Lara: Benim için kendini riske atma.
Koralp: Sadece senin için değil. Durmadan kadınları aşağılıyorlar. Onlara birinin artık bir ders vermesi lazım. Biz sustukça, onların sesi daha da yükselecek.
Lara: Peki ne yapacaksın?
Koralp: Sen boşver beni. Hak edene hak ettiği gibi davranacağım.

…

Koralp: Fuat, şu sopayı sen tut. Yoksa ben yanlışlıkla şunların başını kırarım.
Baturalp: Oğlum, kaç yaş büyüğüz sizden, geri çekilin!
Uraz: Biz bizden yaş olarak büyük olana değil de, insanlık olarak büyük olana saygı duyarız.
Dorukan: İndir o sopayı civciv!
Fuat: Doğru konuşun lütfen!
Uraz: Bir daha, kızlara sataşmayın! Yoksa karşınızda bizi bulursunuz!
Dorukan: Kimsiniz ki siz?
Ayaz: Senin kadar alçak değilim. Sesini duyamıyorum.
Baturalp: İlkokul çocuğu musunuz?
Koralp: Henüz üniversite 1’iz. Şimdi size bir şart sunuyorum, ya Melis’in kayıp ikizini bulursunuz, ya da bu okuldan defolup gidersiniz.
Dorukan: Feza İrsem’in kızı mı?

Uraz tam ‘evet’ diyecekken duraksar. Çünkü Koralp’ın sırrı öğrenmemesi gerektiğini bilir.
Koralp: Ta kendisi.
Dorukan: Feza İrsem, Ulus Kardelen’in eski aşkı. Yani Ulus Kardelen’in oğlu, ikizi olabilir.
Koralp: Ne?
Uraz: Bu kadar yeter. Hadi dağılın Dorukan!
Ayaz: Koralp…iyi misin sen?
Koralp: Melis’in ikizi benim. Değil mi?

Koralp aniden yere yığılır.