Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 9Şu an: 4.

4. Bölüm – Çatıda Buluşma

Sabah gözlerimi açtığımda ilk gördüğüm şey masanın üzerindeki kâğıt oldu.

YARIN SABAH ÇATIYA ÇIK.

Gece boyunca defalarca okuyup yerine bırakmıştım. Rıza'nın neden böyle bir şey istediğini hâlâ bilmiyordum. Belki de benimle paylaşması gereken önemli bir şey vardı. Belki binadan çıkmanın bir yolunu bulmuştu.

Ya da belki...

Düşüncemi tamamlamadım.

Artık her ihtimali düşünmekten yorulmuştum.

Üzerime kalın bir hırka geçirdim. Saçlarımı topladım, copumu belime sıkıştırdım. Küçük sırt çantama bir şişe su, iki paket bisküvi ve el fenerimi koydum. Kapının önündeki koltuğu biraz kenara çektim.

Önce dinledim.

Koridor sessizdi.

Kapıyı yavaşça araladım. Merdiven boşluğuna baktım. Kimse görünmüyordu. Rıza'nın bulunduğu kata doğru ilerlerken her basamağı dikkatle kontrol ettim.

"Rıza?"

Sesim merdiven boşluğunda yankılandı.

"Buradayım."

Ses çatı kapısının arkasından gelmişti.

Başımı kaldırdım.

Çatıya çıkan son merdivenlerin sonunda metal bir kapı vardı. Normalde kilitli olurdu. Şimdi aralık bırakılmıştı.

Yavaşça yukarı çıktım.

Kapının önünde durduğumda elim istemsizce copuma gitti.

"Ben geldim."

Kapı biraz daha açıldı.

Karşımda yaşlıca bir adam duruyordu. Saçları dağılmış, yüzü birkaç günlük sakalla kaplanmıştı. Üzerinde kalın bir mont vardı. Elinde de uzun bir demir çubuk tutuyordu.

Rıza'yı ilk kez görüyordum.

"Geç kalmadın," dedi.

"Ne için?"

"Önce içeri gel."

Çatıya adım attım.

Rüzgâr yüzüme çarptı. Şehrin kokusu yukarıda daha ağırdı. Yanık, duman ve günlerdir toplanmamış çöplerin kokusu birbirine karışmıştı.

Çatının bir köşesinde iki büyük su deposu vardı. Diğer tarafta eski bir masa, birkaç plastik sandalye ve üzeri örtülmüş koliler duruyordu.

Rıza kapıyı arkamdan kapattı.

"Buraya nasıl çıktın?" diye sordum.

"Merdivenlerden."

"Birinci kattaki şey?"

"Geçen gece aşağı indi."

"Yani artık burada değil mi?"

Rıza başını iki yana salladı.

"Hayır. Ama nereye gittiğini bilmiyorum."

Bir süre sessiz kaldım. Sonra gözlerim kolilere takıldı.

"Burada başka insanlar da var mı?"

"Vardı."

"Vardı mı?"

Rıza'nın yüzü değişti.

"İki gün önce ayrıldılar. Binanın arka tarafındaki otoparktan çıkmayı denediler."

"Başardılar mı?"

"Birini kaybettiklerini gördüm."

İçim sıkıştı.

"Diğerleri?"

"Bilmiyorum."

Masaya doğru yürüdü. Üzerindeki örtüyü kaldırınca birkaç konserve, yarım paket kraker ve küçük bir ilk yardım çantası gördüm.

"Bunları neden burada tutuyorsunuz?"

"Evde saklamak artık güvenli değil. Bir gün kapın kırılırsa elinin altında ne varsa kaybedersin."

Bu düşünce aklıma yatmıştı.

"Çatı güvenli mi?"

"Şimdilik."

Rıza su depolarından birinin yanına gidip kapağını kontrol etti.

"Bu depolardaki suyu kullanabiliriz ama içmek için güvenemem. Birkaç gündür suyun rengi değişti."

"Ben de yağmur suyu biriktiriyorum."

"İyi yapmışsın."

Ardından bana döndü.

"Ne kadar yiyeceğin kaldı?"

"Bir süre yeter."

"Su?"

"İşte o kadar yeterli değil."

Rıza başını salladı. Sanki bunu bekliyormuş gibi bir ifadeyle bana baktı.

"Binanın arka tarafındaki küçük marketi biliyor musun?"

"Zemin kattaki mi?"

"Hayır. Sokağın sonundaki. Birkaç gün önce kepengi yarı açıktı. İçeride hâlâ bir şeyler olabilir."

"Oraya gittiniz mi?"

"Hayır. Sokakta çok fazla dolaşan var."

"Öyleyse neden bana söylüyorsunuz?"

Rıza bir süre sustu.

"Çünkü ben artık merdivenlerden inip çıkacak durumda değilim."

Bakışlarım ellerine kaydı. Parmakları titriyordu.

"Yaralı mısınız?"

"Değilim. Sadece yaşlıyım."

"Bu kadar kolay pes etmeyin."

Adam hafifçe güldü.

"Sen de çok konuşuyorsun."

İlk kez gülümsedim.

Sonra çatının kenarına yaklaştım. Aşağıdaki sokağa baktım. Birkaç araç yan yana durmuştu. Kaldırımda devrilmiş bir motosiklet vardı. Köşedeki marketin tabelası hâlâ yerindeydi.

"Oraya tek başıma gitmem," dedim.

"Git demedim zaten."

"Ben de gitmek istediğimi söylemedim."

Rıza bana baktı.

"Bir süre sonra isteyeceksin."

Haklıydı.

Bunu ikimiz de biliyorduk.

Çatıdaki masanın üzerine oturdum. Rıza da karşımdaki sandalyeye geçti. Bir süre şehir manzarasını izledik.

"Bu olaylar ne zaman başladı?" diye sordum.

"İlk haberleri ben de televizyondan izledim. Başta salgın sandım. Sonra askerlerin sokaklara indiğini gördüm."

"Askerler mi?"

"İlk günlerde birkaç askeri araç geçti. Sonra bir daha görmedim."

"Yardım ekipleri gelecekmiş."

Rıza acı bir tebessümle başını eğdi.

"Ben de öyle bir mesaj aldım."

"Belki hâlâ geliyorlar."

"Belki."

Sesinde inançtan çok yorgunluk vardı.

Tam o sırada uzaktan bir motor sesi duyuldu.

İkimiz de ayağa kalktık.

Şehrin ana caddesinden siyah bir araç geçiyordu. Aracın arkasında askeriye olduğunu düşündüğüm başka bir araç vardı. Çok hızlı ilerliyorlardı.

"Onlar mı?" diye fısıldadım.

Rıza gözlerini kısmıştı.

"Olabilir."

Araçlar kavşağa yaklaştığında birden durdu.

Öndeki aracın kapısı açıldı. İçinden iki kişi indi. Uzakta oldukları için yüzlerini seçemiyordum. Bir şeyler konuşuyor, sonra çevrelerini kontrol ediyorlardı.

Ardından arkadaki araçtan bir kişi daha çıktı.

Bir anda yolun karşısından üç karaltı onlara doğru koşmaya başladı.

"İçeri gir!" diye bağırdı Rıza.

Ne olduğunu anlamadan kolumdan tuttu.

Çatı kapısına yöneldik.

Arkamızdan silah sesleri yükseldi.

Bir.

İki.

Üç.

Sonra motor yeniden çalıştı.

Kapıdan içeri girdiğimizde Rıza metal sürgüyü kapattı. İkimiz de nefes nefeseydik.

"Onlar askerdi," dedim.

"Olabilir."

"Yardım ediyorlardı."

Rıza cevap vermedi.

"Belki bizi de bulurlar."

"Umarım."

O gün çatıda daha fazla kalmadım.

Aşağı inerken aklımda tek bir düşünce vardı.

Şehirde hâlâ askerler vardı.

Demek ki her şey tamamen bitmemişti.

Eve girdiğimde kapımı kilitledim. Çantamı yere bıraktım ve pencerenin önüne geçtim.

Uzakta bir kez daha silah sesi duyuldu.

Bu kez daha yakından.

Sonra hiçbir şey...

Yine sessizlik.

Masadaki küçük defterimi açtım. Sayfanın başına bir cümle yazdım.

Bir gün bu şehirden çıkacağım.

Altına da ikinci bir cümle ekledim.

Ama bugün değil.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

24okunma 8beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…