Bölümler 9Şu an: Bölüm 9
Aras Korvaz;
Akşam yapılacak parti için hazırlanmış partinin yapılacağı otele yengemin zoruyla erken gelmiştim. Sabahtan beri herşeyin mükemmel olması için uğraşıyordu kadın, abim sabah acil çıkan toplantısı sebebiyle yengemin başına beni ve Berk'i dikmişti. Herşey içine sinene kadar çalışanları bezdirmiş partiyi düzenleyen kadını ağlama krizlerine sokmuş otelden kaçmasını sağlamıştı canım yengem... Aklıma düşen sevgilim ile yüzümde hınzır gülüşümle telefonuma sarıldığımda Berk masalar ile ilgilenen görevlileri şikayet etmek ile uğraşıyordu. Bu çocuk nasıl avukat oldu lan?
[ Güzelim ve Sevgilim Özel Konuşma Ağı...]
Sevgilim: Güzelim seni çok özledim.
Keşke yenge salsa da yanına gelsem.
Güzelim: Abartma sevgilim daha birkaç saat önce birlikte uyuyorduk.
Sevgilim : Yani bebeğim?
Bu seni özlemiyeceğim anlamına gelmiyor bence.
5 dakika görmesem içim sıkılıyor benim.
Güzelim: Bakıyorum da çok bağlandın sen bana.
Sevgilim: Ben sana yıllardır bağlıyım bebeğim.
Ne yapıyorsunuz bakalım kızımla?
Güzelim: Sen tesisten çıktıktan sonra bizde çıktık kızların alışveriş yapası varmış ona gidiyoruz.
Kızımıza Alaz amcası bakıyor şuan.
Sevgilim: anladım güzelim dikkat edin işim biter bitmez yanındayım.
Kokunu özledim.
Güzelim: Yuh Aras yuh! Ne ara kokuma daha doğrusu bana bu kadar bağlandın?
Sevgilim: Bende anlamadım ki.
Doğruyu söyle bana büyü falan mı yaptın?
Güzelim: Sen büyülenmeye açık bir insanmışsın bence
Ben hiçbirşey yapmasam bile gözlerinden kalp çıkarcasına beni izliyorsun.
Sevgilim: İzlerim tabi.
Güzele bakmak sevap demişler bücürüğum.
Bebeğim yengem yine ciyyaklamaya başladı benim kapatmam lazım.
Birkaç saate görüşürüz.
Güzelim: Görüşürüz sevgilim.
[...]
- Masaları tek bir yere yoğunlaştırmayın düğün yapmıyoruz o kadar iç içe olmasına gerek yok. Masaların ortasına koyduğunuz çiçeklerin eşit olmalarına dikkat edin.
- Yok artık yenge!
- Ne demek yok artık yenge? Daha mumlar yerleşmedi, hadi arkadaşlar hadi!
- Yenge gel biz dinlenelim biraz ha? Çalışanlarda rahat rahat çalışsın.
- Of haklısın Berk'ciğim. Canım ne çekti biliyor musun Aras?
- Ne çekti yenge?
- Bol tereyağlı iskender, acaba bulabilir miyiz?
- Dert etme yengem ben bizimkilere aldırım. Sen geç otur hadi. Başka bir isteğin var mı?
- Yanında buz gibi açık ayran istiyorum.
- Berk, yaz bizimkilerden birine getirsinler.
- Abim yoldaymış abi geliyormuş ona söyledim getirecekmiş.
- Kocam da geliyorsa başka birşey istemem.
- Anne!
Sena, peşinde dadısı ile salona girmi, annesine parkta yaptıklarını anlatmaya başlamıştı, saniyeler içinde beni beni gördü. Annesini bırakıp sevinçle benim kucağıma atladı. Kucağıma alıp bol bol öpücüklere boğduğum yiğenim beni değil yengesini sormaya başladı.
- Amcalarım gelmiş! Yengem nerde amca? Daha gelmedi mi? Ne zaman gelicek?
- Sakin ol bakalım nefes al önce. Papucumuz dama atıldı hemen görüyor musun Berk?
- Hiç bizi soran olmasın zaten. Hep yengeyi merak et sen.
- Ben sadece onu çok sevmiştim Berk amca. Göremeyince merak ettim.
- Yengen parti başlamasına yakın gelicek bebeğim.
- Amcanların gönlünü al şimdi tatlım hadi.
- Berk amca, Aras amca, özür dilerim ilk sizi sormadığım için.
- Öpücük almadan affetmeyeceğim değil mi Aras amcası!?
- Evet bende öpücük istiyorum!
Sırayla ikimizin de yüzünü geri güldürdüğünde arkamızda kalan giriş kapısına dikti gözlerini. Anlaşılan akşama kadar o kapıdan Elina'nın girmesini bekleyecekti. Elina'dan önce ilk babası belirmişti kapıda. Kucağımdan kendisini salıp babasının yanına koştu hemen. Rüzgar Korvaz zorlanmadan tek kolu ile kızını kucağına aldığında ilk etrafı gözlemledi. Bizi görünce yanımıza geldi. Kısa tokalaşma merasiminden sonra karısının yanına oturdu.
- Duyduğuma göre terör estirmişsin herkese karıcım?
- Hakkım var ki estirdim kocacığım. Ayarladığın görevli hiçbirşey beceremedi üstüne ağlamaya başlayınca çıktı gitti ben devraldım işi mecburen.
- Kadın işinde yeniymiş ama sayende bir daha asla bu işi yapmaz sanki be yenge.
- Yapmasın zaten istediğim gibi yapmıyordu salonu. Benim bol tere yağlı iskenderim nerde kocacığım?
- Getirirler şimdi hayatım merak etme. Kızım, anlat bakalım bugün neler yaptın.
Onlar kendi aralarında konuşmaya başlayınca ben abime gittiğimi haber edip Salondan ayrıldım. Berk'in de peşimden gelip gelmiyeceğini bilmediğim için tek başıma çıktım otelden. Adamlarım arkamdan benimle gelmeye başlamıştı.
- Son durum raporu nedir beyler?
- Uyuşturucudan ölen insan sayısı iki kişi daha arttı patron.
- Başka?
- Harun Yaman'ın benimle iletişime geçen adamının kim olduğunu bulduk, Yağız değil ama çevresinden birisi.
- isim ver bana Kevin.
- Seyfettin Gördülü.
- Kimmiş, kimlerdenmiş anlatın bakalım.
- Yeni yetmelerden birisiymiş patron, Yağız ile bu senenin başında tanışmış ve çalışmaya başlamış duyduğumuza göre. Burda da en son çekilen fotoğrafı.
Yiğit'in uzattığı tableti elime alıp incelemeye başladım. Bu elemanı daha önce sanki bir yerde görmüştüm. Arabaya geçtiğimizde tableti geri verdim. Düşünmeye devam ederken adamlarım söyleyeceğim şeyi bekliyordu. Öyle ki Yavuz arabayı bile çalıştırmamıştı.
- Patron, ne yapalım?
- Arayın Marina'ya gelsin. Bakalım ne kadar cesurmuş görelim.
- Nasıl yani patron?
- Beni karşısında bulunca ya altına bırakır yada ağzının bağını çözer.
- Yağız'ın şehir sınırları içerisinde olduğuna eminiz gibi patron. Akşam yapılacak partiyi kaçıracak bir tip değil, sahte ismi bile listede var.
- Ben ayarladım listeyi ondan olabilir mi Yavuz? Geliceği varsa göreceği de vardır. Başka?
- Yenge ve arkadaşları yarım saat önce tesisten çıktı patron.
- Arslan ve kızların zoruyla alışverişe çıktılar patron. Korvan Alışveriş merkezinde alışveriş yapıyorlar şuan.
- Biliyorum, yanına kimi verdiniz?
- Sait'in ekibi boştaydı onları ayarladım patron.
- Marina'dan sonra oraya gidiyoruz o halde. Elina'yı yanlız bırakmak içimde kötü hislere sebep oluyor.
- İstersen kameraları tekrar ayarlayabilirim izlemen için abi.
- Ayarla, içim hiç rahat değil.
- Elina Dağhan'dan bahsediyoruz patron, o ortamdaysa o da dahil kimseye birşey olmaz.
- Yavuz sus ve arabayı çalıştır artık! Başka birşey var mı?
- Emredersiniz patron!
- Patron, Erdem'in ensesine yerleştirdiğimiz çip'in konumu şehir merkezindeki polis karakolunda gözüküyor.
- Özgür'e söyleyin gitsin baksın.
- Tamam patron.
- Buyur abi, kameralar.
Tableti elime geri aldığımda gözlerim kısa bir süre ekranda dolandı. Mağaza'da kıyafetlerin içinde dolaşan kızıl saçlı meleğimi gördüğümde az da olsun içim rahatlamıştı. Arslan yanlarında değil kapıda adamlarla bekliyordu. Telefonumu çıkartıp Arslan'a kısa bir ses kaydı gönderdim.
" Kapıda bostan korkuluğu gibi dikileceğine git sevgilimin arkasını kolla!"
Mesajım saniyesinde görülüp dinlenilince Arslan etrafına bakmaya başlamıştı. Yanındaki Sait'e birşeyler söylemiş sonra bana geri ses atmıştı.
" Enişte, manyak mısın yoksa beni mi korkutmaya çalışıyorsun? "
" Manyak demek az kalır bana, sadece sevgilimi bir dakika bile görmeden duramayan bir deliyim tamam mı?"
" Nerden görüyorsun amına koyayım?"
" Bulunduğun Alışveriş Merkezi kimin sanıyorsun? 1 saat boyunca izleniyor olacaksınız şimdi dediğimi yap."
" Manyaksın sen!"
Sesi attıktan sonra mağazanın içine girip kızların peşine takıldı. Güneş sürekli Elina'ya elbiseler gösteriyor ama Elina onaylamayınca bıkkınlıkla geri yerine bırakıyordu. Arslan Elina'nın yanına gelip birşeyler söyledi. Elina kıkırdayınca benimde yüzümde salakça bir sırıtma belirmişti. Arslan'a birşeyler söyleyip etrafa bile bakınmadan onları izlediğim kameraya bakıp sonra eliyle işaret etti. Tüylerim aniden fark edilmenin farkındalığı ile diken diken olmuştu. Tableti kapatıp yanıma koydum. Mağazaya girdiklerinden itibaren onları izliyordum ama bir kere bile bakışlarını kaldırıp yukarıya bakmamıştı bile. Hangi kameradan izlediğimi dahi tekte bilmesi beni ürkütmüştü. Karşımda oturan Yiğit bişeylerin ters gittiğini sanarak konuşmaya başladı.
- Abi, bir sorun mu var?
- Elina onu izlediğim kameraya focus'landı az önce.
- Albayın anlattıklarından sonra normal değil mi sence de abi?
- Alışmak çok zor buna Yiğit, kalbim götümde attı az önce lan!
- Yenge'nin normal bir insan olmadığı zaten iyileşme zamanının kısalığından belliydi ama böyle biri olduğunu bilmiyor olmamız bizim salaklığımız patron.
- Keşke onu daha önceden tanıyabilseydim.
- Patron bölüyorum ama Seyfettin Marina'ya geliceğini söyledi.
- Sikeyim Seyfettin'i Kevin sen beni duyuyor musun?
- Kusura bakma patron, istersen iptal edebilirim.
- Hayır, sen gidiceksin konuşacaksın bizde yengenin yanına gideceğiz.
- Emredersin patron.
Başımı iki elimin arasına alıp kendime gelmeye çalıştım. Kevin yanımdan kalkıp arabadan inince Yiğit karşımdan kalkıp yanıma oturdu ve bana bir şişe su uzattı. Şişeyi tekte bitirip geri eline verdim. Telefonuma düşen bildirim ile arabanın içindeki sesizlik bıçak gibi kesilmişti. Telefonu elime alıp açınca gelen mesajın Demir amcadan geldiğini gördüm. Dün gece bahsettiği Elina'nın küçüklüğünün olduğu tüm video ve fotoğrafları göndermişti. Baştan başladım, ekranda 10 yaşlarında açık kahve saçlı mavi gözlü bir kız çocuğu vardı abisi ile bisiklete biniyor etrafa gülücükler saçıyordu. Diğer videoların çoğunda aynı kız çocuğu her zaman hem gözleri hemde yüzü güller içerisinde kameraya bakıyordu. Fotoğrafların hepsini tek tek indirdim telefonuma, kaydırdıkça ne kadar da güzel bir hayatı varmış demeden alıkoyamadım kendimi. Bir yerde tarih fazla ileriye gitti, yaşadığı onca saçmalıktan sonra Üniversite'den mezun olduğu döneme ait Albay ile çekilmiş o fotoğrafı çıktı karşıma. Burada eskisi kadar canlı değildi bakışları, yüzünde ve vücudunun belirli yerlerinde hala ameliyatın izleri duruyordu. Buna rağmen fit vücuduna tam oturan bir elbise giymişti. Daha sonra çekilen fotoğrafların hiç birinde eskisi gibi yüzü ne gülüyordu ne de gözlerinde ışıltı vardı. Saçlarını boyatırken bile tatlı gözüktüğü fotoğraflar vardı. Anlık çektiği bir sürü tatlı gözüktüğü fotoğrafları vardı. Hepsini usanmadan indirmeye devam ettim. Karşıma bu sefer farklı bir ortamdan bir video çıktı. Bunu başkası çekmişti. Elina etrafında arkadaşları ile şarkı söylüyordu. Videoyu başa alıp sesini yükselttim. Kulaklarım resmen kutsanırken videonun köşesinden tarihine baktım. 3 sene öncesine ait bir videoydu. Bunun gibi belki başka videolar da vardı ama bu benim dikkatimi fazla çekmişti. Hala aynı görünüyor hiç yaşlanmıyordu resmen. Şarkı bitince kameranın arkasından Güneş'in ve Arslan'ın sesi gelmişti, kameraya doğru attığı öpücük ile video bitmişti. Kalbim hızlanmaya başlayınca Albay'a teşekkür ettiğimi belirten bir mesaj atıp telefonu kapattım. Arabanın durduğunu bile telefonu kapatınca fark etmiştim.
- Bir insanın hem derdi hemde dermanı tek bir insan evladı ise o insan evladını nikahına alman tek çare derdi rahmetli babanız.
- Ah be Ateş amcam bu günleri görse ne derdi kim bilir.
- Ne diyecek? Kızı ister oğluna alırdı hemen.
- Bırakın siz beni. Yavuz devam etsene kardeşim.
- Tamam patron ama ondan önce bir sorum var. Yenge şarkıcımıymış yani?
- Saçmalama be oğlum! Arkadaşlarıyla toplanınca arada söylüyorlarmış işte.
- Abi, söylediği şarkının anlamını biliyor musun?
- Biliyorum, biz küçükken çok bilinen bir şarkıydı.
- Patron, yengenin yanına sürüyorum o zaman?
- Sür Yavuz sür kardeşim.
- Abi, viski açayım mı?
Yiğit'e sanki bana küfretmiş gibi bakınca elindeki viski bardağını geri aldığı yere bırakmıştı.
- Ne dedim lan ben sabah?
- Yenge ağır kokulu şeyleri sevmiyor dedin abi.
- Ben yanına viski içip gidersem yengen bana yanaşır mı sence Yiğit?
- Yok abi, sanmıyorum.
- O zaman bana viski verme Yiğit, tamam mı abim.
- Tamam abi, kusura bakma.
- Kusura bakarım Yiğit. Vişne suyu olması lazım orda ondan ver çok vericeksen. Bu arada, bizim doktor nerde?
- Yapması gereken testler varmış gelmedi bizimle.... Buyur abi.
- Eyvallah abisi, öğreniceksin bunları yavaş yavaş.
- Ben bile ezbere aldım patron. Yiğit nasıl hata yapabildi anlamadım?
- Kafam karıştı birşey yok.
- Geldik patron.
- Tamam, Sait'lere geldiğimizi söyleyin.
- Tamam abi.
- Berk neden gelmedi patron?
- Abim salmamış demek ki Yavuz, Güneş'i görmek için herşeyi yapar o, damlar birazdan.
- Arka kapıdan mı girelim patron?
- Ne gerek var lan ön kapıdan girelim korkak mıyız biz o kadar?
- Paparazi kaynıyor ön kapı patron.
- Yani Yavuz?
- Tamam patron anladım ben.
Arabayı açık park alanına park edip ön kapıya doğru yürümeye başladık. Benimle birlikte yürüyen adamlarım önüme geçicekti ama onları durdurdum. Bugün paparazilere biraz hadlerini bildiresim vardı. Bizi gören insanlar kameralarını çevirip fotoğraflar çekmeye başlamıştı çoktan. Soru soran paparazilerin bir kısmına cevap vermiş ilerlemeye devam etmiştim.
- Aras bey, akşamki partiye kiminle gidiceksiniz?
- Bu da soru mu? Tabiki müstakbel sevgilim ile gideceğim.
- Elina hanıma yakın zamanda evlenme teklifi ediceğiniz doğru mu?
- Her şeyin bir zamanı var.
- Sevgilimizi tüm aile bireyleriniz ile tanıştırdığınız doğru mu?
- Sayılır.
- Arkadaşlar lütfen bu kadar yeterli, açılalım lütfen yoldan.
- Sevgiliniz de içeride alışveriş yapıyor onun ile buluşmaya mı geldiniz?
- Başka ne işim olucak burada? Sevgilimi yanlız bırakamam değil mi? Sonuçta ortalık çakal kaynıyor.
Sorular bitmek bilmediği için en sonunda kendimizi bir şekilde içeriye atmıştık. Elina'ların hangi katta olduğunu öğrenince oraya geçip arkalarından takip etmeye başladık. Takibin 1. dakikası dolmadan Elina dönüp arkasına baktı. Gözlerinde küçükken oluşan o ışıltı tekrar ortaya çıkmıştı. Hızlı adımlarla gülümseyerek yanımıza geldi, kollarımı ona açtığımın bile farkında değildim. Bana ulaşıp sıkı sıkı sarıldı. Saçlarının arasına öpücükler kondururken o da yanaklarıma öpücük bırakıyordu.
- Şuna bakın! Gören de 6 aydır görüşmüyorsunuz sanacak!?
- 6 saattir görüşmüyoruz, yetmez mi?
- Elina'yı bilmem ama ben beş dakika görmediğimde bile huzursuz oluyorum artık.
- Daha neler?
- Sen aşık ol seni de görüceğiz Arslan bey! Bize ettiğin lafların hepsini yedireceğim sana görüceksin.
- Bizden geçti be kardeşim, evleniyorum ben farkında mısınız?
- Damatlığı aradan çıkar hazır dışarıdayken dedim diye demediğini bırakmadın bana az önce! Şimdi evleniyorum mu diyorsun Arslan abi?
- Bakmayın siz bana kafam atık işte şu sıra Güneş sanki bilmiyorsun abim.
- Allah sana kolaylık versin birader, delirmeden bu beladan da kurtulursun umarım.
- Benim de tek temennim o enişte.
- Siz ne yaptınız bakalım?
- Herkes elbisesini seçti Aras abi ama bu inat sevgiline hiçbirşey beğendiremiyoruz resmen.
- Sürekli kendi tarzınız olan yerlere girer çıkarsanız tabi beğenmem Kelly. Beni biraz rahat bırakın da istediğim elbiseyi alıp geleyim.
- Ben mi çekiştiriyorum seni ordan oraya?
- Açıkcası bende kameralardan izlerken sadece senin çekiştirdiğini gördüm Kelly. Neden başkasından bahsediyormuş gibi davranıyorsun?
Ben konuştuktan sonra Kelly sessizleşti ve bir daha neredeyse hiç konuşmadı. Elina bana dönüp gelmek ister misin diye sorunca hayır diyememiş peşine takılmıştım. Peşime takılan adamlarımla birlikte sevgilimin arkasından yürüyorduk. Bir saniye, Elina'nın giydiği kıyafeti şuan fark ediyordum. Bana benim çok tarzım değil dediği türden giyinmişti ve lanet olsun ki çok yakışmıştı ona. Her zaman giydiği topuklu çizmeleri ve deri ceketi de üzerindeydi ancak ek olarak pantalon değil mini etek vardı altında. Bacak kaslarını dikizlememek için kendime yeminler vererek ve derin derin nefes alıp peşinden yürümeye devam ettim, etraftaki insanların bize attıkları meraklı bakışlar ile istediği mağazanın önüne gelmiştik.
- Aklında bir elbise var mı güzelim?
- Olmasa buraya gelmezdik değil mi? Bekle istersen gidip alıp geleyim ben.
- Denemiyecek misin?
- Zaten daha önce denemiştim, beş dakikaya gelirim!
- Bekliyorum hayatım.
Ben mağazanın önünde beklerken yanıma gelen Tuğkan ile yanımdakilere tuhaf bakışlarımı atmıştım. Bu adamın burada, benim olan alışveriş merkezinde işi ne?
- Aras Korvaz? Demek ofisinden çıkıp sosyalleşmeye başlamışsın! Birini mi bekliyorsun?
- Seni ne alaka ediyor? Hem neden buradasın sen?
- Senin aksine dışarıda vakit geçirmeyi severim Korvaz. Akşam için kız kardeşim ile buraya gelmeye karar vermiştik. Burada olacağını tahmin bile etmezdim açıkcası. Kimi bekliyorsun söylesene? Kim var içeride?
- Kim olabilir sence? Sevgilimi bekliyorum.
- Ancak o çıkarabilirdi seni o sıkıcı iş ortamından. Evlenme teklifini ettin mi bari?
- Henüz değil zamanı gelmedi.
- Öyle mi? 6.ay'a girdiğinizi duymuştum hala neyi bekliyorsunuz ki?
- Sanane lan?
- Sen fazla gerginsin bugün sanki?
- Sen bugün beni mi sınamaya geldin? Siktir git kiminle buluşuyorsan buluş beni rahat bırak.
- Sadece seninle iyi anlaşmaya çalışıyorum adamım. Neden tersliyorsun ki?
- Yıllardır her konuda karşımda olan sen neden bir anda benimle iyi anlaşmaya karar vermiş olabilirsin anlamıyorum. Lütfen ben o sinir bozucu sırıtan yüzüne yumruğu çakmadan uzaklaş buradan.
- Tamam tamam, senden birşey istiyeceğim aslında.
- Öt çabuk! Sabrım tükeniyor!
- Elina'nın bir arkadaşı varmış Ceyda diye.
- E, nolmuş Ceyda'ya ?
- Numarasını alabilir miyim?
- Pardon? Sanene birader ne yapıcaksın Ceyda'nın numarasını? Hayırdır yani?
Bu piçin aklından ne geçiyor bilmiyorum ama ben daha ağzımı bile açmamışken Yiğit Tuğkan'a ağzının payını vermeye başlamıştı çoktan.. Ona tuhaf bakışlarımı atmaya başladım. Elina geri yanımıza geldiğinde herkese attığı soğuk bakışlarını Tuğkan'a atıyordu.
- Seninle konuşmuyorum Yiğit, verecek misin Korvaz?
- Buna ben karar veremem ama en yakın arkadaşı karar verebilir. Güzelim, hallettin mi işini?
- Evet, sorun ne? Neye karar vereceğim?
- Tuğkan, Ceyda'nın telefon numarasını istiyormuş yenge. Bence hiç gerek yok, değil mi?
- Sana vericeğine Yiğit'e verir ama sana çöpünü bile vermez, boşuna hallenme, tek derdin Ceyda ise lütfen bizi rahat bırak. O kız sana bakmaz. Aras, gidebilir miyiz?
- Gidelim güzelim.
- Bence de gidelim yengeciğim. Sen yorulma ver ben taşıyayım aldıklarını.
- Teşekkür ederim Yiğit.
- Ne demek yengem.
- Durun, Elina hanım neden böyle düşünüyorsunuz? Beni tanımıyorsunuz bile?
- Ben tanımıyorum evet, ama sevgilim senin ne kadar kötü biri olduğunu bana yeterince anlattı Tuğkan, en yakın arkadaşımın iyiliği için lütfen ondan uzak dur. Ona yaklaşırsan olacaklardan ben sorumlu değilim.
- Uzak durmazsan ne olur?
- Sonun benim elimden olur.
- Hahahaha! Sen mi benim sonumu getireceksin?
- Beni biraz tanısan böyle konuşmaya cesaret edemezsin. Kim olduğumu muhtemelen bilmiyorsun bile o yüzden kes çeneni ve buradan uzaklaş yoksa Aras'ın atmadığı yumruğu benden yiyeceksin.
- Bakalım sen kimmişsin?
Telefonunu çıkartıp arama motoruna Elina'nın adını soyadını yazıp arattı. Sesli bir şekilde Elina'nın CV'sini okurken bir anda yüzü düştü.
- Yakın dövüşlerde siyah kuşak ve en üst rütbe mi?
- Bir daha dersine çalışmadan gelme Tuğkan eksi puan aldın. Uzaklaş şimdi yoksa o kalkık burnunu kırar eline veririm.
- Benim sevgilimin bir huyu var Tuğkan, hoşuna gtmeyen insanların burnunu tek hamlede kırabiliyor kendisi. O yüzden fazla uğraşmamanı öneririm.
- Siz iki manyak iyi bulmuşsunuz birbirinizi, akşam görüşmek üzere.
- Umarım akşam canımı sıkacak birşey yapmazsın Tuğkan.
Tuğkan yanımızdan ayrılırken ben tekrar garip bakışlarımı Yiğit'e çevirmiştim. Ağzımdan tek bir kelime dahi çıkmamışken onun bir anda Ceyda'yı koruması kafamda soru işaretleri oluşturmuştu istemeden. Tuhaf bakışlarımı sürdürürken tabiki bu konuyu sorgulamak için sadece Elina'nın anlayacağı türden bakışlarımı attım. Elina gözlerime bakıp konuşmaya başladı.
- Yiğit, Ceyda'yı neden bu kadar koruduğunu öğrenebilir miyim?
- Hayırdır koçum sen, ben ağzımı açmadan ne dalıyorsun lafa bakayım?
- Abi yanlış anlamayın Ceyda dünya ahiret bacımdır, onu korumak için lafa dalmıştım ben, yenge bakma bana öyle!
- Nedense bu bana hiç inandırıcı gelmedi, sen inandın mı Aras?
- Birader ben bile inanmadım bu dediğine patron nasıl inansın? Anlat sen de kurtul bizde kurtulalım işte.
- Tamam anlatıcam, ama kimseye anlatmak yok! Özellikle Ceyda'ya!
- Anlat artık!
- Ceyda benim ajanlık kursları döneminden hoşlandığım birisiydi, sürekli göz göze geliyorduk hatta ama ben açılamadan kurstan ayrılıp özel ders almaya başlamıştı o yüzden içimde kaldı herşey.
- Ulan bende diyorum bu adamlar neden düzgün bir ilişki yapmıyor. Biri beni beklemiş, diğeri platonikmiş haberimiz yok, Kevin'in gay olduğundan şüphelemeye başlıyorum artık yavaş yavaş, Berk beni ayakta uyutmuş zaten.
- Neden açılmayı denemiyorsun ki?
- Çok afedersin yengeciğim de kıçım yemiyor. Onca zaman sonra kabul edceğini sanmıyorum.
- Neden lan? Seni durduran ne burada?
- Sizce ben Ceyda'nın yanına yakışabilir miyim?
- O ne saçma bir soruydu öyle? Sen kendini neden küçük görüyorsun kardeşim, öyle yakışırsınız ki birbirinize patron ile yegeden sonra parlayan o çift siz olursunuz.
- Bak Yavuz, beni gaza getirme kardeşim!
- Neden? Yoksa sende Berk gibi fazla gaza gelip aniden evlenme teklifi mi edersin?
- Yok, o kadar ileriye gitmem ama akşam kendimi açıklarım.
- E tamam işte ne güzel, fırsat ayağına gelmiş kullansana.
- Öyle mi dersin abi?
- Tabi lan! Seni geri çevirecek kadın daha anasının karnından doğmamıştır oğlum, sen hiç aynaya bakmıyorsun galiba ha?
- Aras, siz böyle gaza getiriyorsunuz ama ya Ceyda'nın hayatında unutamadığı birisi varsa?
- Hassiktir! Ay pardon yengem sana demedim tabi ama var mı öyle birisi? Sen biliyorsundur kesin.
- Çok iyi hatırlıyorum, Üniversite'den sonra Alex diye birisi ile uzun bir ilişkisi olmuştu. Bu piç bizim kızı dört kadın ile aynı anda aldattığı için travma yaşamıştı Ceyda, sonra ilişki falan yapmadı zaten.
- Yuh ama yengem Ceyda gibi bir kadın aldatılır mı be?!
- Hemde dört farklı kadınla?! Yengem Yiğit öyle birisi değildir. Aldatmayı bırak dişi sineği bile yaklaştırmaz kendisine.
- Buna dediğim gibi ben değil Ceyda karar verir. Ben sadece söylemek istedim, haberin olsun Yiğit, Ceyda kabul etse bile kolay ilerlemez o ilişki.
- Ona onu sevdiğini belli etmelisin koçum. Benden öğreneceğin çok şey var.
- Evet Yiğit, Aras'tan öğreneceğin çok şey var. Hem sen bugüne kadar nasıl dayandın anlam veremedim doğrusu.
- İşte onu bir ben birde Allah biliyor yenge.
- Bunu da hallettiğimize göre kafama takılan o soruyu sorayım. Kevin nerede?
- Onun ufak bir görüşmesi var güzelim iş ile alakalı ona gitti akşama yetişir bize. Beyler siz biraz ilerleyin bakalım bizim özel bir işimiz daha var.
- Tamam Patron, bizimkilerin yanındayız biz.
- Ne işi Aras? Alacak bir eksiğim kalmadı benim.
Adamlarının gittiğine emin olduktan sonra etrafın da boş olmasından faydalanarak uzun uzun belli ederek Elina'yı süzmeye başladım. O kollarını önünde kavuşturmuş beni izlerken sesiz kalarak onu süzmeye devam ediyordum. Kollarını açıp kendine bakmaya başlayınca olayı anlamış yüzünü ekşitmişti.
- Hiç öyle bakma zorla giydirdiler bunları bugün.
- Söylesene bana bu kombini sana kim yaptı? "Senin tarzın değil." çünkü biliyorum. Dur tahmin edeyim! Güneş giydirdi değil mi seni bugün?
- Hayır, Kelly giydirdi. Her ne kadar bu kadar rahatsız edici bir eteği giymek istemediğimi söylesem de anlatamadım kendimi.
- Ona ne senin ne giydiğinden? Kendisi ne giymek istiyorsa giyebilir ama sen dışarda bu kadar kısa ve rahatsız edici derecede tahrik edici bir etekle dışarıda dolaşamazsın! Lanet olsun ki bu kadar yakışacağını bilsem daha önce yanımda giymene izin verirdim ama sadece yanımda dışarıda falan değil!
- Senin izin verip vermemen beni bağlamaz, bir an önce tesise gidip bu etekten kurtulmak istiyorum.
- Sürekli kendi bildiğini okuyacaksın değil mi? Rahat giyinmek için tesise gitmeyi beklemek zorunda değilsin, herhangi bir mağazadan rahat birşeyler alıp değiştirebilirsin.
- Zaten tesise dönmeyecek miyiz? Neden boşa kıyafet alayım ki?
- Henüz tesise dönmeyeceğiz güzelim ancak madem değiştirmeyi reddediyorsun sonuçlarına katlanacaksın.
Meydan okuyan bakışları gözlerimle buluştuğunda daha fazla dayanamayıp kulağıma melodi gibi gelen şen kahkahasını patlattı. Neye güldüğünü henüz anlamlandıramamıştım, ciddi olduğumun farkında değil gibi gözüküyordu. Zor zor kahkahasından sıyrılıp konuşmaya başladı.
- Ay sevgilim ya... Neymiş o katlanıcağım sonuçlar bakalım?
- Tahmin yürüt bakalım ne olabilir?
- Şu kıskançlıktan çıldırmış surat ifaden ile ciddi kalamıyorum sevgilim kusura bakma.
- Çok mu komik geldi seni başkalarından kıskanıyor olmam?
- Hayır komik gelmedi, hoşuma gittiği için gülüyorum. Sen söylesene neymiş o sonuçlar? Ha pardon " katlanmak zorunda kalacağım sonuçlar."
Tekrar ışıltılı gözleri kahkahalar ile kısıldığında onun gülüşüne eşlik ederek ona yaklaştım. Nefesini nerelerden kesebileceğimi iyi biliyordum. Elimi belinin altına yerleştirip onu kendime çektim. Boynuna ve açık omzuna sayısız öpücüklerini kondururken boşta kalan elimle belindeki tikinin olduğu yeri okşamaya başladım. Gülüşü soldu, nefes alış verişleri hızlandı tikini oluşamaya başladığımda ağzından o ince tiz sesi çıkarmıştı.
*(Sesi size nasıl açıklasan bilmiyorum ki banyo ördeği vik vik öter ya öyle bir ses işte.) *
- Vik* Aras dur, vik* Yapma insanlar görücek!
- Dua et sana kıyamıyorum. Bacaklarına bakan olursa indiririm yere baştan söyleyeyim.
- O zaman önce kendinden başlamalısın.
- Ben bakarım çünkü sen benim sevgilim, bebeğim, herşeyim ve ayrıca her ne kadar şuan uzun gözüksen de benim bücürüğümsün. Ama başkaları bakamaz onlar kim köpek benim bücürüğümü dikizliyor ulan!?
- *Vik! Bak hala tikime dokunuyorsun! Sakin ol kimsenin beni dikizlediği falan yok! Gidelim artık!
- Değiştirmiyorsun yani?
- Aras! Vik* Bak sövücem ama! Yeter!
- Tamam tamam, gel gidelim hadi.
Son kez yanağına öpücüğümü bırakıp bizimkilerin yanına geçtik. Berk ve Kevin de gelmişti. Berk kendi manitası Güneş'e abisinin ona rahat vermediğini anlatırken Kevin Arslan'ın derdini dinliyor gibiydi.
- Gün ışığım, neden inanmıyorsun? Önce yenge rahat vermedi sonra Rüzgar abim bırakmadı diyorum sana!
- 5 saniyen bile yok muydu bana yazmak için yani?
- Al bak abime sor? Var mıydı vaktimiz abi?
- Vardı tabi amcık! Tek yaptığın sırık gibi dikilip çalışanları dikizleyip yengene laf yetiştirmekti. Ben bile yazdım yengene senin de yazmış olman gerekirdi!
- Yazıklar olsun Berk! Bana yazmak yerine oradaki kadınları izledin yani öyle mi? Yazıklar olsun! Gidiyorum ben!
- Abi! Batırdın beni be abi!
- Yemek yemiyecek miydik?
- Ben aç değilim size afiyet olsun.
Güneş son sözünü söyleyip yanımızdan ayrılınca salak kardeşim de peşinden koşa koşa gitmişti. Ortamdaki sessizliğin yerini etrafımızdaki insanların uğultuları kesince bu olanların magazin sayfalarına taşınmaması için dua etmekten başka bir çarem kalmamıştı. Herkesin isteği ile hepimiz geniş ve rahat olan tekbir arabada toplanıp toplantıya başladık.
- İnanamıyorum, Berk abiden bunu beklemezdim, gerçekten başkalarını mı dikizledi Aras abi?
- Sen hiç patronun yalan söylediğine şahit oldun mu Kelly?
- Hayır?
- O zaman sessiz kalmaya devam edin lütfen.
- Bırakın gevezeliği, Kevin adamın ağzından birşeyler alabiliğini söyle bana!
- O piç sadece kukla patron ve bunu fazla belli etti. Bana Yağız'ı kişisel olarak tanımadığını ve sadece işini görüp parasını alan bir hacker olduğunu söyledi.
- Eğer işinde iyi bir hacker ise Yağız'ı gayet rahat bir şekilde araştırmış olmaz mıydı?
- Yanlış bilmiyorsam bizim ulaşabildiğimiz verilere öyle herkes erişemiyor Ceyda hanım, yani muhtemelen o adam çalıştığı adamın sadece tek bir kimliğini yada iki, üç kimliğini biliyor olmalı.
- Muhtemelen sadece parasına bakıyor zaten bu işin, sürekli ülkenin boktan ekonomisi hakkında konuştu durdu.
- Patron, ne yapıcağız?
- Evet sevgilim seni dinliyoruz.
- Adamı saldın mı Kevin?
- Tam olarak saldım sayılmaz, hem izleniyor hemde üzerine böcek yerleştirdim anlık olarak konumunu görebiliyor olmamız gerekiyor.
- Güzel, muhtemelen kendi deliğine kaçacak ve tüm olanları üstlerine anlatacak. Yiğit, sen böceğin takibini yap. Adam anlık olarak nerede ne yapıyor öğren.
- Anlaşıldı.
- Eğer adam Yağız ile iletişime geçerse elbet fark ederiz, sahte isimlerden birisini söylemesi dahi yeterli.
- Şuan konum nereyi gösteriyor bakabilir misin Yiğit?
- Muhtemelen görebiliriz.
Yiğit sakinlikle tabletine davranıp böceği aktifleştirdi ve adamın konumu haritada belirdi. Hala Marina'da gözüküyordu. Dakikalar içerisinde Marina'dan çıkıp caddede dolaşmaya başladı, galiba arabasına atlayıp yola çıkmıştı. Araba bilindik bir sokakta durduğunda birkaç dakika bekledik ama tekrar hareket etmeye başladı. Yiğit dinleme cihazını açıp sesi sona dayadı.
"Sonunda be oğlum! Nerde kaldın be?"
"Şu Yağız'ın peşindeki mafya babasının adamı ile buluştum az önce kanka, adam sürekli bana Yağız ile ne derece yakın olduğumu sordu durdu."
"Sen ne dedin?"
"Ne diyeceğim sadece işini yaptığım müşterilerden birisi dedim. Deli miyim oğlum ben? Mafyanın adamına patronumu neden öteyim?"
"Olsun sen yine de fazla dile getirme bunu, yerin kulağı var derler."
"Koskoca Kasım Alcan koca karı hurafelerine mi inanıyor?"
"Sen inanmıyor musun kardeşim?"
"Çok dikkatimi çekmiyor açıkçası."
"Neyse ne çok konuşma da sür şu arabayı sen."
"Nereye gidiyoruz?"
"Sür bizim mekana biraz karı kız düşürelim."
"Hemen!"
- Kim bu Kasım Alcan?
- Diyarbakır doğumlu Alcan aşiretinin mensuplarından birisiymiş. Bölücü orospu çocuklarından birisi ayrıca.
- Nereye gidiyorlar peki?
- Onu onlar varmadan öğrenemeyiz.
- Yavuz, sür koçum arabayı onlara göstericem ben karıyı kızı.
- Yiğit, yanıma gel kanka konumdan emin olmam lazım.
Yola çıkıp sakin kalmaya çalışalarak kafamdaki planı herkese tek tek anlattım.
- Oraya bam güm girebilir miyiz sence Aras?
- Bana kalsa o iki piçin enselerinden it yavrusu gibi kavrayıp sokağa fırlatıp dayak manyağı ede ede ağızlarından lafı almak lazım da işte...
- E yapalım gitsin bizi ne tutuyor ki?
- Gittikleri yerin sahibinin kim olduğuna bağlı güzelim bu. Dua edelim tanıdık birisi çıksın. Boş yere düşman edinmeyelim kendimize.
- Sen adamların ile mi gideceksin sadece yoksa bende geleyim mi?
- Bence senin üzerinde de kandırlmışlığın verdiği bir sinir var değil mi? Normalde Kevin ve ben hallederdik ama gözlerin alev atıyor resmen. Sensiz gidersem sen beni de siker atarsın gibi.
- Erkeğin manitasından korkanı makbuldür diyen atalarıma sesleniyorum! Koskoca mafya babası sevgilisinden korkusuna onsuz hiçbir olaya gidemez oldu resmen!
- Şikayetin mi var bu konuda Yavuz?
- Estağfirullah yengem.
- Ben böyle dansöz görmedim ömrümde!
- Kelly hanım siz çok konuşmayın bence, geçen gün sizin hakkınızda bazı şeyler duyduk doğruluğu kesin mi bilmiyoruz ama.
- Ne duydunuz?
- Salla Ceyda ya, salak saçma bir dedikodudur işte ne olucak?
- Ben bunu bizzat senin ağzından duydum ama bacım.
- Ne o anlat artık Yavuz!?
- Patron, siz bugün Tuğkan ile denk gelmenizin tesadüf olduğunu mu sanıyorsunuz?
- Ne var o ağzında senin?
- Tuğkan'ın kız kardeşinin en yakın arkadaşı şuan tam arkanda oturuyor demek istiyorum yengeciğim. Telefona odaklandığım için anlatamadım o sıra ama bu bir gerçek.
- Kelly?
- Kimseye bir şey anlatmadım yemin ederim!
- Ben sana birine bir şey anlattın mı diye sormadım henüz?
- Çünkü kimseye bir şey anlatmadım Elina.
- Yalan söylüyor yenge! Sizin aranızdaki ilişkinin dedikodusundan tut yaptığımız tüm toplantıların içeriklerine kadar sabaha kadar konuşup duruyorlar. Kelly yan odamda kadığı için herşeyi duyuyorum ben.
- Bizim dedikodumuz neyse de operasyonlar ile alakalı yaptığımız toplantıları neden başkalarına yetiştiriyorsun Kelly? Bu yaptığın suç farkında mısın?
- Ne suçu ya? Ne suçu? Sen adam kesip doğruyorsun bu suç değil de benim dedikodum mu suç?
- Sen aptal mısın Kelly yoksa aptal rolü mü oynuyorsun?
- O ne demek Naomi?
- Ulan aynı şey mi? Senin bilgilerimizi karşı taraftan birisi ile paylaşman ile Elina'nın adam öldürmesi aynı şey mi?
- Ben suçsuz insanlara zarar vermiyorum Kelly, ancak sen bizi resmen ispiyonluyorsun bu şekilde.
- Ne alakası var bunun?
- Ne demek ne alakası var? O kızın her şeyi abisine ötmediği ne malum?
- Harbiden, Ceyda'yı hiç görmemesine rağmen nerden biliyor da numarasını isteyecek kadar ileriye gidebiliyor?
- Kim numaramı istiyor Aras abi anlayamadım.
- Boşver bir ara anlatırım ben sana.
- Kelly, bu yaptığın şeye bir son ver eğer son vermez ve tekrar yakalanırsan seni kimse kurtaramaz.
- Sırf dedikodu yaptım diye tesisten atılıcağımı mı söylüyorsunuz? Siz kafayı yemişsiniz.
- Bence burada kafayı yiyen tek bir kişi var o da sensin.
- Yavuz yeter, sür şu arabayı. Sende bir daha kimseye hiç birşey anlatmıyorsun Kelly. Saçmalığa bak, bende bu orospu çocuğu nereden çıktı diyorum.
- Boran abilerin kulağına giderse tesisten atılabilirsin Kelly, lütfen bir daha kimseye birşey anlatma!
- Bu bana hala saçma geliyor.
- Yeter! Kes çeneni ve otur Kelly! Telefonu eline alırsan parçalarım o telefonu! Sen bizim yaptığımız işin gizliliğinin farkında değilsin galiba? Salak salak kendi kafanda konuşmayı bırak, sen dedikodu yapıcaksın diye biz diken üstünde çalışmak zorunda değiliz!
- Güzelim, sinirini o piçlerin üzerinde de çıkartabilirsin arkadaşını rahat bırak.
- Biz burada neyin derdindeyiz o ne yapıyor Aras!?
- Ne malum bizim planlarımızın başkaları tarafından dinlenmediği patron?
- Şimdi siz böyle konuşunca insanın içine bir kurt düşüyor tabi.
- Kelly, telefonunu ver!?
- Yok daha neler?!
- Ver dedim!
- Vermiyorum?
- Elina, bırak vermesin, birkaç tuş ile telefonundaki tüm şifreleri kırıp telefonuna erişebilirim nasıl olsa.
- Hayır yapamazsın bunu! İzin vermiyorum!
- Senin iznini önemseyen yok! Ne gerekiyorsa yap Naomi.
- Hemen!
- Telefonunu bu kadar koruduğuna göre içinde önemli başka şeyler de olmalı herhalde, değil mi Kelly?
- Elina, bunları görmen lazım.
- Neyi?
Elina Dağhan;
Kucağıma aldığım laptoptan tüm ortaya çıkan mesajları ve fotoğrafları tek tek incelemeye başladım. Bizden habersiz uyurken çekilmiş fotoğraflarımız yabancı numaralara resmen fahiş fiyatlara satılmıştı. Sadece uyurken değil salonda, toplantı odasında ve spor salonunda da çekilmiş fotoğraflarımız vardı.
- Kelly sen ne yaptın?! Neden başkalarına fotoğraflarımızı sattın!?
- Ne? Güzelim, sen ne diyorsun?
- Kimin numarası bu?
-...
- Konuş Kelly, kime sattın bu fotoğrafları?
- Paparazilere...
- Kafanı sikeyim ben senin tamam mı Kelly!
- Siz zaten yolluyordunuz bazılarına? Ben yapınca neden suç oldu?
- Sen insana kafayı yedirtirsin. Biz önümüze gelene fotoğraf satmayı bırak paparazilere malzeme vermeyelim diye uğraşıyoruz!
- Saçma sapan evlilik sorularının sebebi de ortaya çıktı. Şakadan da anlamayıp evlenme teklifi ettiğimi sanman komik denk gelmiş.
- Kelly, çık dışarıya.
- Kiminle gidicem ben?
- Patron, geldik bu arada.
- Tamam koçum, Kelly sen Sait'lerin arabasına geç.
- Geri döndüğümüzde seni burada görürsem asla acımam Kelly.
Son sözümü söyleyip arabadan indim. Benim ile birlikte Aras, Kevin, Yavuz, Arslan, Yiğit ve Ceyda da inmişti. Yiğit kamera kayıtlarını silme işini Naomi'ye bırakmış bizimle gelmeye karar vermişti. Derin bir sesizlikle adımlarımı önümüzdeki pavyonun arka kapısına yönlendirdim.Kapıya ulaştığımızda Yavuz, Arslan'a kapının yerini nereden bildiğimi sormuştu.
- Biraderim, yenge bu pavyonun arka kapısının yerini nereden biliyor?
- Birkaç sene önce buraya patronunun azılı düşmanını öldürmeye geldiğinde aklına kazımış olabilir mi kardeşim?
- Kimdi o? Patrona ters düşen bir sürü insan var çünkü?
- Ezio Giovanni, 25 Nisan 2023 saat 23:40 sıralarıydı.
- Patronun doğum gününde onun eceli düşmanlarından birini mi öldürdün yenge?
- Biz de birileriyiz diyoruz inanmıyorsunuz be Yiğit'im!
- Onu öldürdüğüne göre yaptığı pislikleri de çok iyi biliyorsun değil mi?
- Tahmin edemeyeceğiniz pislikler kafamın içinde tek tek depolanırken bilmediğim birşeyin olması mümkün mü sence yakışıklım?
- Bize iş geldiğinde birine hediye sayılacak bir ölüm demişti Albay sanki? Değil mi Elina?
- Kim diye sorup durmamıza rağmen kimse bişey dememişti birde!? Adamın öldürüldüğünü öğrendiğinde verdiğin tepki neydi Aras?
- Adamı öldürürken seni izliyordum zaten Elina.
- Ama görmemen gerekiyordu!
- Hadi hadi şu piçlerin işini halledip onIarı esir alalım, bunları daha sonra da konuşursunuz.
- Bunlar nasıl bir çift oldular ya? Sürekli birbirlerinin arkasını kollamış durmuşlar yıllarca resmen!
- Çok tatlı değil mi Ceyda?
- Tatlıdan ziyade çok etkileyici geldi bana.
- Bence korkutucu bir yanı da var bunun.
- Sesizlik! Ekip sahaya indi.
- Bu ne iğrenç bir ortam böyle?
- Pavyon güzelim burası senin canın sıkıldıkça gittiğin barlara benzemez.
- Keşke Naomi ile kalsaydım. Burnum kırıldı kırılacak kokudan.
- Ceyda, söylenmeyi kes rapor ver.
- Pavyon gülleri ve tarlasını bozduran koca adamlar dışında kimseyi görmüyorum.
- Ben görüyorum güzelim, üst kat saat 5 yönü.
- Loca ayarlamış salaklar birde.
- Beyler benimle gelin, Ceyda ve Yiğit kapıdaki korumaların dikkatlerini dağıtın. Arslan, Kevin korumalar sizde. Sevgilim ve Yavuz'cuk siz adamları tam anlamı ile enselerinden yakalarken bende masada eğer varsa kadınları uzaklaştırıcam.
- Nasıl olacakmış o uzaklaştırma güzelim?
- İzle ve gör yakışıklı.
Yiğit ve Ceyda yanımızdan ayrılıp arka kapıya geri döndüklerinde biz de aynı sesizlikle üst kata çıkmıştık. Herkesin kafası bir milyon olduğu için ortama giren çıkanın kim olduğunu sikleyen çok yoktu. Masaya vardığımızda tahmin ettiğim gibi iki kadın ekstra bir adam ve dört koruma vardı. Biz masaya yaklaşınca adam bizi görüp yanımıza geldi ama masadakiler bizi henüz fark etmiş gibi durmuyordu.
- Adam buranın sahibi yenge.
- O zaman kim olduğumuzu biliyordur değil mi Kevin?
- Haklısın yengem.
- Şeytanın bol olsun Şeref.
- Aras bey! Sizi burada görmek ne büyük şeref! Geleceğinizi haber etseydiniz size yer ayarlatırdım efendim!
- Eğlenmeye gelmedim şerefsiz Şeref. Burada aradığım iki kişi var onları alıp çıkıcam sadece.
- Lütfen sorun çıkmadan halledin işinizi geçen seferki kanı çıkartamadık tavandan odayı kapattık be oğlum.
- Hangi oda?
- 55 numaralı oda hanımım. Rahmetli Ezio Giovanni'nin kanı hala orada.
- Ne korkunç bir görüntüydü değil mi Şerefsiz yahu!
- Adamın uçkurunu kesip ağzına zımbalamışlar be oğlum, hala kabuslarıma giriyor.
- Onun gibi bir pislik için azdı bile.
- Bişey mi istedin hanımım?
- Dedim ki, sen burası karışmadan müşterilerine erken kapattığını mı söylesen Şerefsiz.
- Emrin olur hanımım.
Şeref denen adam yavaş yavaş müşterileri gönderirken bizde kadınların koynunda gönül eğlendiren iki adamın arkasında belirmiştik, adamlar birden enselerinde narin parmaklar yerine iki koca el hissedip kucaklarındaki kadınların da başkası tarafından kaldırıldığını fark edince neye uğradıklarını şaşırmışlardı. Korumaların dikkati anında bizi bulunca Arslan onun klasiği olan masadaki rakı şişesini adamlardan birinin kafasında parçaladı. Kevin bana doğru hamle yapan korumayı enik gibi ensesinden yakalamış kendine çevirip tek yumrukta indirmişti. Kasım ve Seyfettin denen adamlar arkalarına dönmeden önce beni süzmeye başlayacaklardı Aras bunu hissetmiş gibi ikisinin de kafasını önce çarpıştırmış ona bakmalarını sağlamıştı. Kızlara buradan uzaklaşıp gitmelerini söyleyince işimizi bozuyorsun söylenmelerini umursamadan onları uzaklaştırmıştım. Arslan üzerine bıçak ile yürüyen adamdan bir haber yanıma geliyordu. Kevin önündeki ikinci devirdiği adamın üzerinden geçip Arslan'a hamle yapmak üzere olan adamın yüzüne yumruğunu geçirmişti. Adam önce sersemlemiş sonra kendine gelmişti. Yanımdaki masadan aldığım çatalı adamın bıçak tuttuğu koluna saplayıp iki büklüm olmasını sağladım.
- Lan!?
- Kevin, o yumruk umarım piç tersinde kaldığı için o kadar etkisiz olmuştur.
- Adam sağlam çıktı yenge benim tersim de düzüm de birdir. Birader geberiyordun amına koyayım.
- Arkamda siz varken biraz zor.
Dikkatimi Aras'a verdiğimde gözlerinden alevler çıkarcasına önündeki adamları izliyordu. Yavuz ve Kevin adamların arkasında omuzlarından baskılarken Aras ne tek bir kelime ediyor ne de bir hamle yapıyordu. Adamların bakışları yerde hiçbirşey söylemeden pusmuş halde oturuyorlardı. En sonunda Aras'ın ağzından birkaç kelime dökülmüştü.
- Sizi öldürmekten başka bir çare bırakmıyorsunuz bana.
...
Yiğit Kayahan;
Yengenin neden böyle yaptığını anlamıyorum. Zaten Ceyda'dan hala hoşlanıyorken bizi güvenlik demeye bir şahit adamları oylalamamız için resmen kapı dışarı etmişlerdi ve bizde şuan nasıl geliştiğini anlamadığım bir şekilde dip dibe duruyor önümüzdeki adamları resmen çıldırtıyorduk.
- Derdiniz ne sizin tam olarak?
- Beni tanımıyor olabilirsiniz ama bu adamı tanıyor olmalısınız.
- Korvaz Güvenlik şirketinin CEO'sunun en yakın arkadaşlarından birisi tanımaz mıyız.
- Bahsi geçen CEO içeride işimize burun sokan iki piçi birazdan bu kapıdan çıkaracak ve sizde hiçbirşey görmemiş gibi devam ediceksiniz.
- Tamam, o adam bizim iş bulmamızı sağladı, bizden yana korkunuz olmasın hanımefendi.
- İçeride şişeler parçalanıyor biz burada dikiliyoruz resmen! Miden hala kötü mü?
- Baya hemde! Elina nasıl dayanıyor o kokuya anlayamadım hadi erkekler çok etkilenmez de, Elina'nın çoktan dayanamayıp çıkması gerekirdi.
- Patron sakinleştiriyordur onu merak etme.
- Bu arada, sen benim canım sıkıldıkça bara gittiğimi nereden biliyorsun?
- Nereden mi biliyorum? Bizim yıllarımız sizin güvenliğinizi korumak ile geçmişken nasıl bilmem ki.
- Anlamadım?
- Aras abi yengenin güvenliği ile fazla yakından ilgilenmeye başlayınca sizin de güvenliğinizi bize emanet etti.
- Yıllardır beni izlediğini mi söylüyorsun?
- Her seferinde bardan çıktığında peşine düşen orospu çocuklarını kim dövüyordu sanıyorsun?
- O kadar adam varken senin dövmen kişisel bir sebepten ötürü olmalı.
- Nasıl yani?
- O kadar adamı her seferinde haşat ediyorsan sinir sorunların olmalı. Kendini kontrol edemiyor olmalısın.
- Bıraksaydım da seni evine kadar takip edip sizi rahatsız mı etselerdi? Madem böyle düşünüyorsun düşünmeye devam edebilirsin, bir adım arkanda olmaya devam edeceğim.
-... O dediğini de duydum bu arada.
- Neyi?
- Planlamadan önce " Güzelim" dediğini duydum.
- O.. O lafın gelişiydi ya, üzerine alınmak istersen alınabilirsin tabi.
- Alınayım o zaman. Birde, bugün kim numaramı istedi benim onu anlatır mısın?
- Önemsiz ya boşver.
- Buna ben karar veririm anlat işte.
- Tuğkan Kılıç ile denk geldik yengenin elbise almasını beklerken, salak salak konuşmaya başladı amacını sorunca da dayak yememek için senin numaranı istediğini söyledi.
- Elina hayatta izin vermez buna!
- Vermedi zaten, sonra dayak yemeden yanımızdan ayrıldı zaten.
- Hayatta öyle bir tiple uğraşamam zaten. Bana ters.
- Sana nasıl biri lazım ki?
- Benim hayatıma ayak uydurabilecek birisi tabiki.
- Umarım bulabilirsin öyle birini.
- Aras abi ve Elina resmen hayallerimdeki ilişkiyi yaşıyor, çok romantik değil mi?
- Arka planda bizim içimizden geçiyor haberiniz yok! Odalarını birleştirip yatağına kocaman çiçek buketi koydurttu bu sabah! Deli bir patronum var!
- Oha! Ne buketiydi peki?
- Gardenya olması lazım, ikimizin kafasını yan yana getirsek yine o buketten küçük kalırdı.
- Aras abi Gardenya'nın anlamını nereden biliyor ki?
- Önemli bir anlamı olmasa o kadar büyük bir buket yaptırmazdı zaten galiba.
- Yahya amca ve Noyan abi her haftasonu eve ne olursa olsun üç farklı boyutta gardenya buketi götürürmüş.
- Bugün tam anlamıyla Aras abinin yengeye Gardenya yollamaya başlamasının bilmem kaçıncı yıl dönümü olması lazım. O kadar uzun bir süre oldu ki ben saymayı bıraktım.
- O gardenyaları Aras abi mi gönderiyordu? Sürekli kim bu buket gönderen diye kafayı yiyorduk biz!?
-Patrondu en başından beri, gidip alamıyorsa çiçekçiyi kendisi arar hazırlatır yollardı.
- Çok romantik ama bu!? Aras abinin mafya olduğuna emin miyiz gerçekten?
Ben cevap verememişken içeriden bizimkiler çıkmıştı, Yavuz ve Kevin yüzü gözü patlamış adamları arabalara doğru sürüklerken Aras abim ve yenge her tarafları kan ter içinde, buz gibi bakan bakışları ile peşlerinden Arslan ile çıkmışlardı.
- Sikik herifler! Dilinizi kesip boz ayılara yem edicem bedeninizi! Arslan! Avcıyı ara ayıları hazır etsin!
- Siz önce bir sakinleşseniz mi? Ne avcısı? Ne ayısı? Noluyor?
- Sik kafalılar sarhoşuz ayağına beni burada çalışan biri sanmışlar. Bu kadar havalı giyinen pavyon çalışanı mı olur be?
- Arslan abi, Aras abi neden bu kadar sinirli peki?
- Beyinsizler bacıma laf atmış, hıncını çıkartamadan ayırdım diye sinirli.
- Bıraksaydın da Ezio Giovanni'nin başına gelenlerin iki katını yapsaydım o piç kurularına!
- Bize lazım onlar beni tutmazsanız öldürürüm diyen sendin be birader!
- Keşke tutmasaydın, bu dingillerin aklı siklerine çalışıyor sadece belli.
- Elina, yeter güzelim!
- En azından yakmama izin verseydiniz!
- Her şeyin bir zamanı var bacım. Adamları konuşturalım sonra istediğinizi yapın manyaklar!
- Umarım ilerde piçin teki karına yavşaklık etmez Arslan, bu sakin kalınacak bir mevzu değil.
- Bende biliyorum sakin kalınacak bir mevzu olmadığını ama önce bildiklerini öğrenmeliyiz.
- Neyse ne! Nereye gidiyorsak gidelim artık, ben daha fazla bu kokuya maruz kalırsam kusucam.
- Yiğit, Ceyda siz bizimle gelin Otele geçelim onlar tesise uğrayıp öyle gelicekler.
- Anya ve Naomi Boran abilerle gelicek zaten, gidelim.
- Sait'lerden araba alıp geliyorum abi bekleyin.
- Bende kaçtım, birbirinizi bir şekilde sakinleştirin bir zahmet lütfen!
- Arslan, bir siktir git artık be!?
- Bacım isterde gitmez miyim ben be?
Elina Dağhan;
Arslan'ı zorla yanımızdan gönderdikten sonra Yiğit dakikalar içerisinde arabayı önümüze getirmişti. Ceyda'ya öne oturmasını söyleyip kendimi her zaman oturduğum sol arka koltuğa attım. Aras'da arabaya bindiğinde yola çıkmıştık.
- Abi, orada bir yerlerde havlu olması lazım silersiniz ellerinizi.
- Bulduk koçum merak etme.
- Bahsi geçen "romantik ilişki" içerisinde birlikte adam dövmek de var mıdır sence Ceyda?
- Ben Elina kadar dayanıklı değilim bu konuda, silahlarımı konuşturmayı daha çok severim.
- Olsa bende konuşturacaktım silahları da arabada bırakmışız işte!?
- Sizin bırakın duşu hamamda keselenmeniz lazım Elina'm her tarafınız kan olmuş kan!
- Kimselere gözükmeden hazırlanmamız lazım Aras!
- Bu otelin Penthouse'unun özel asansörü var merak etme güzelim bizden başka kimse binemiyor.
- Bunu söylemen iyi oldu.
- Bu sefer daha büyük bir yer karşı dairede Boran abiler sol dairede erkekler sağ dairede kızlar kalacak. Herşey hazırdır muhtemelen. güzel bir gece bizi bekliyor.
- Sizce Yağız denen eleman sizi izlemeye gelicek mi?
- Sahte isimlerinden birisi listede var davet kartı bu sabah eline ulaşmış olmalı.
- Geldi diyelim, nasıl tanıyacağız? Tipini biliyor muyuz?
- Benim içgüdülerim burada işe yarayabilir ama yanılabilirim de.
- Listedeki ismine bağlı tipini otele geçtiğimizde herkesin telefonuna gönderirim.
- Kim olarak gelicek?
- Abimin iş ortağı tipiyle gelicek büyük ihtimalle.
- Ne kadar yüzsüz birisi. Kim bilir ne bok yedi de kendini soyutladı Elina'dan.
- Soyutladığı iyi olmuş bence, yenge patrona kaldı.
- Bu ne tarz bir bakış açısı tam olarak ya?
- Yanlış hatırlamıyorsam önemli bir ailenin ölümüne sebep olan bir ekipte bulunduğunu ondan sonra da kaçak hayat yaşamaya başladığını öğrenmiştim. Yiğit, hatırlıyor musun ailenin soyadını?
- Perev ailesiydi galiba abi, haftalarca konuşulmuştu yanlış hatırlamıyorsam hatta.
- Rus asıllı değil miydi onlar?
- Perev soyismi çok tanıdık değil mi ama Elina?
- Evet, bana da tanıdık geldi.
- Sana sürekli iş gönderen birisi vardı sanki, soyadı Perev değil miydi?
- Maillerden bakıcam.
Telefonumu açıp maillerime girdim. Geçen ayın maillerinde Anastasia Perev ismini buldum. Özel arama ağında ismini soyismini arattığımda mor saçlı yeşil gözlü birisi çıktı karşıma.
- Hatırladım, daha önce onu korumam karşılığında bana yüklü miktarda para vermişti.
- Evet hatırladımı. Perev'lerin son varisi yaşıyormuş yani.
- Ailesinin katledildiğini bilmiyorduk ama Rusya'dan buraya gelmek zorunda olduğunu hatırlıyorum. Kevin'i görevlendirmiştim o daha iyi biliyordur kim olduğunu.
- Bu akşamdan sağlam çıkarsak onu da konuşuruz artık.
- Abi geldik.
Arabadan inip kimseye gözükmeden Penthouse'a özel olan asansöre bindik. Ceyda ve Yiğit önden salona gidip durum kontrolü yapmaya gittiler. Daire'ye girip kendimi banyoya atıcaktım ancak salonda Fulya hanımı ve Demir amcayı görmeyi beklemiyordum. Karşılıklı oturmuş muhabbet ediyorlardı. Mutfak olduğunu düşündüğüm kapıdan Demir amcanın eşi Asiye teyze çıkmıştı. Aras ile birbirimize bakakalmıştık.
- Geldiniz mi çocuklar? Gidin hazırlanın biz burada sohbet ediyoruz sadece.
- Elina kızım siz iyisiniz değil mi?
- İyiyiz Asiye teyzem. Hadi Aras, gidip hazırlananım.
- Eminsiniz değil mi?
- Kanı soruyorsanız bizim değil işten dönüyoruz.
- Hadi gidin odanıza hazırlanın bir saate inmemiz gerekiyor.
Aras beni kolumdan tuttuğu gibi odasına çekmişti. Boydan boya cam olan duvardan rahat bir şekilde şehir manzarasını izleyebiliyordum. Odanın bir kısmında bulunan makyaj masası ve üzerindeki makyaj malzemeleri ve dün çıkardığım kolyenin kutusu gözüme çarptı. Ne ara buraya geldi bu kutu? Aras'a döndüğümde çoktan üzerindeki kanlı tişörtden kurtulmuştu.
- Önce sen gir istiyorsan, sen hazırlanırken ben girerim.
- Neden? Başka duşu yok mu buranın?
- Odadan çıkıp başka bir yerde duş almam fazla gözlerine batar. Babaannem'in ne kadar hınzır birisi olduğunu bilmiyorsun. Bilerek buraya gelip oturmuşlar, koskoca otel onunken benim daireme girmeleri normal mi sence?
- Bizi yakından gözlemlemek için mi yaptı diyorsun?
- Yani, öyle de denilebilir evet. Sen gir hadi ben burdayım.
- Tamam.
Banyoya girip üzerimdeki kan olmuş never ne yok çıkarıp duşa kabine attım kendimi. Kullandığım tüm ürünlerin aynıları duşa kabin'in rafında diziliydi. Bir süre kurumak üzere olan kanlar ile uğraştım. Tamamen temizlendiğime emin olduktan sonra son kez duralanıp saçlarımı kremleyip çıktım. Artık bu kızıl saçlar beni yoruyordu. Bunca koşuşturmanın içerisinde birde saçımın rengini korumaya çalışmak canımı sıkıyordu artık. Bu geceyi atlatınca rahatlayacağım bir renge boyamalıydım belki de. Banyodan çıktığımda Aras ortalarda gözükmüyordu. Saniyeler sonra elinde kendi takımı ve benim elbisem ile geri girdi odaya. Makyaj masasına oturmuş aynadan elbiseme vericeği tepkiyi izliyordum. Kendi takımından önce benim elbisemi çıkartıp dolabın kapağına astı. Önce bana sonra elbiseye baktı.
- Kafayı yememi istiyorsun sen değil mi?
- Bence gayet uygun parti için, Leyla ablayla da konuştum onayladı.
- Siyah seçiceğini biliyordum bu yüzden bende siyah takım seçtirdim ama ne bileyim?
- Merak etme sevgilim seni kaçırırken üzerimi değiştirmiş olacağım. Arslan kullanacak arabayı, sen baygınken ben arkada üzerini değiştireceğim.
- Allah'ım lütfen beni o an uyandır!
- Sapıklaşma! Git banyoya gir hadi!
Saç havlumu yüzüne fırlatıp önüme döndüm. O ise yüzüne gelen havluyu koklayan koklaya banyoya girdi. On dakika sonra ben hala saçımı kurutmakla uğraşırken o banyodan çıkmıştı. Biri şu adama bornozun varlığını hatırlatabilir mi be? Her seferinde beline bağladığı havluyla vücudundan akan sutaneleri ile beni sınarcasına çıkıyordu banyodan. Bir gün kendimi üzerine atlamış bir şekilde bulacağım ama ne zaman onu kestiremiyorum işte! Saçımı kurutmayı bitirdiğimde düzleştirdiğimi fark edince yanıma geldi. Ona attığım saç havlusuyla saçlarını kuruluyordu. Konuşmuyorduk ama bakışlarımız konuşuyordu. Yanıma gelip henüz düzleştirmediğim saçlarımın arasına öpücük bırakıp dolabın önüne geçti. Ben saçlarımı bitirdiğimde oda yarı giyinik vaziyette beni izliyordu. Bir yandan telefonunu kontrol ediyor diğer yandan bana bakıyordu.
- Yiğit profili göndermiş.
- Bakarım bir ara.
- Bugün tüm gözler üzerinde olucak, rahat hissedebilecek misin?
- İnsanların bakışları umrumda olur mu sence? Ben oraya senin ile ailenin mutlu bir anına tanık olmak için gidiyorum sonuçta.
- Gel de bunu dedikoducu insanlara anlat.
- Başkalarının ne düşündüğü bizim umurumuzda olmamalı bırak onlar kendi anlattıklarına inanmaya devam etsinler.
- Biz neyin ne olduğunu biliyoruz zaten diyorsun yani?
- Aynen öyle, değil mi?
- Hep haklı olmak yorucu değil mi güzelim?
- Ben hiç yorulmuyorum sevgilim, unuttun mu ben...
- Sen benim hayatıma girmiş en güzel şeysin. Kendini kalıplara sokmayı bırak, sen eşi benzeri olmayan bir insansın. Bir daha kendine robot şakası yapma!? Bu kadar mükemmel gözüken robot mu olur?
- Bana karşı bu kadar açık sözlü olman güzel ama dün gece konuşulanları hatırlatmak istiyorum sana.
Lafım ile beraber saçımın yarısını bitirmiş diğer yarısına başlamadan öylece kala kalmıştım, neden mi? Bu adam yarı çıplak bir şekilde yanıma diz çökmüş belime sarılmıştı, otup bu anı mahvetmemek için kendimle savaşııyordum. Bana karşı bu kadar açık sözlü olması kalbimi yerinden sökecek kadar hızlı atmasına sebep oluyordu. Kolumdaki saat normal seyrine geçince bacaklarıma gömdüğü başını kaldırdı. Ellerim ister istemez nemli saçlarına gitmişti. Bu hali bana yine aşırı tatlı gelmişti. Nereden çıkardığını bilmediğim gardenya dalını bacaklarımın üzerine bıraktı.
- Bunu kendimce özrüm olarak kabul et olur mu?
- Bu nereden çıktı?
- Söyleyemem meslek sırrı.
- Hangi mesleğin sırrı? Yoksa sen sihirbaz falan mısın?
- Sevgilim isterse köpeği bile olurum.
- Abartma ve lütfen ayağa kalk saçımı yapamıyorum.
- Dikkatimden kaçmış değil, artık düz saç kullanıyorsun iki gündür.
- Çünkü sen çok beğendin.
- Ben beğeniyorum diye mi bu sıcağa maruz bırakıyorsun saçlarını?
- Merak etme dalgalı halinden sıkılmıştım zaten değişiklik oldu işte.
- Ne zamana hazır olursun? Davetliler yavaş yavaş gelmeye başlamış olmalı.
- Bırak davetlileri kendi saçların böyle mi kalacak?
- Bilmem sen karar ver.
Birbirimizle uğraşarak hazırlanmaya devam ettik, telefonu çalana kadar benim resmen yüzümde öpülmedik yer bırakmadı. O telefonuna dalmışken bende makyajımı bitirip giyinmeye odaklandım. Aras ayakkabıları dolabın üzerine kaldırdığı için ayakkabılarımı henüz giyememiştim. Yanıma alacağım çantanın içerisine telefonumu ve gerekli olabilecek şeyleri koyduktan sonra Aras telefonu kapatıp yanıma geldi.
- Boran abiler gelmiş salonda bekliyorlarmış. Hazır mısın?
- Ayakkabılarımı neden dolabın üzerine kaldırdın? Yetişemedim!?
- Üzgünüm güzelim bekle.
Hiç zorlanmadan kolunu kaldırıp kutuyu aldı ve yatağın üzerine koydu. Ben ayakkabıları giyerken Oda gömleğini ve ceketini giydi hazırlanmış bir şekilde odadan çıktığımızda salondakiler hala muhabbet ediyordu.
- Hazırız biz çıkabiliriz isterseniz.
- Bende yanınıza uğrayacaktım çocuklar. Siz önden gidin bakalım biz peşinizden geliriz.
- Peki.
- Görüyor musun bey! Ne kadar yakışıyorlar! Ah şu gençlik...
- Resmen birbirleri için yaratılmışlar.
Arkamızda bize iç geçirip nazar duaları okuyan büyüklerimizi bırakıp asansöre bindik binmemizle Aras'ın adamlarının da belirmesi bir olmuştu resmen. Hepsi normalinden şık halleri ile zaten duran asansörün içinde bizi bekliyorlardı.
- Bakanın dönüp bir daha baktığı o çift de teşrif etti, buyrunuz efendim.
- Kevin, sen bugün daha bir iri duruyorsun sanki koçum?
- Yok patron her zamanki halim. Asıl sen bir farklı görünüyorsun bugün ama ne olduğunu çözemedim.
- Değil mi? Asansöre girdiğinden beri bir farklılık var patronda.
- Fark etmeniz kaç iş gününü alır beyler? Ona göre ben söyleyeceğim.
- Neymiş yenge?
- Saçlarını ben yaptım bu sefer.
- Esktra yakışıklı görünmesinin sebebi bu yani?
- Beğenemedin mi doktor? Hem sen bugün ne yaptın amına koyayım ortalarda yoktun?
- Ben Mafya değilim Aras doktorum kontrolü olan hastalarım oluyor benim.
- Özgür'ün nesi varmış bulabildin mi peki doktor?
- Bir çeşit kalp hastalığı, tedavisi maalesef yok.
- O ne demek ya?
- Yenge hanım korkmayın ilacı var.
- Neymiş?
- Bir kadın.
- Ha patronun yakalandığı hastalığı diyorsun sen. Özgür'de mi yakalanmış?
- Hepiniz benden sonra başladınız ilişki yapmaya sikicem ama bak!?
- Sakin ol sevgilim. Bak bana kim mail atmış.
- Kim güzelim?
- Anastasia Perev, bu akşamki davetlilerin arasında olduğunu neden söylemedin bana?
- Tam liste yengenin elindeydi güzelim ben belirli kişileri ekledim, ne diyor mailde?
- "Bu akşam denk gelirsek karşılıklı birşeyler içmek isterim uzun zaman oldu." yazmış.
- Kabul etmelisin yenge bence.
- Sizin neyiniz var bugün? Biri Ceyda'yı korur diğeri Anastasia ile görüşmemi onaylar? Yoksa sende mi Kevin?
- Bende mi ne yengem?
- Anastasia'nın dosyasına sen bakıyormuşsun, aynı Yiğit gibi.
- Ha, yok yengem Perev'e karşı beslediğim hislerim yok yanlış anladınız! Ben sizin açınızdan iyi olur diye dedim, Rus müttediğinizin olması mantıklı olmaz mı?
- Düşünüceğiz bunu elbet koçum, düşüncen için saol. Güzelim, sen en iyisi kabul et, Kevin uzun zaman sonra mantıklı konuşmayla başladı baksana.
- Çoktan kabul ettim. Kevin'in tepkisini ölçmek için yapmıştım.
- Bembeyaz adamın kıpkırmızı olmasına bakarsak belki de bazı yerlerde haklısın sanki yenge.
Ciddi kalmaya çalışarak salon katında duran asansörden indik. Asansörün önüne pusu kuran gazeteciler ile bir süre oyalandıktan sonra salona giriş yaptık. Biz el ele içeriye girdiğimizde içerideki hatrı sayılır kalabalığın gözleri bizi bulmuş sonra fısıldamalar duyulmaya başlamıştım. Gözlerim bizimkilerin masasını bulur bulmaz yanlarına gitmiştik. Arslan yine bizi kayda almaya başlamıştı. Diğerlerine ufak bir selam verip yerlerimize geçtik. Evet, Aras'ın abisi kendi masalarında benim için sandalye ayarlamış hatta masayı salonun her taraftan gözüken yerine koymuştu. Dakikalar içinde canlı müzik eşliğinde Rüzgar ve Leyla Korvaz el ele sahneye çıkmıştı. Onlar sahneye çıkınca Sena'da arkasında daha önce görmediğim bir kadınla yanıma koştu. Tatlı pembe prenses elbisesi ile amcasının kucağına yerleşip bana öpücük attı. Onun tatlı haline geri öpücük atarak karşılık verdiğimde Aras şaşkın yüzünü gizlemeden konuşmaya başladı.
- Bana bile atmadığın öpücüğü yiğenime mi attın sen?
- Amca, ben ayrıyım sen ayrısın neden kıskandım ki?
- Evet Aras, neden ufacık çocuğu kıskanıyorsun?
- Bende öpücük istiyorum!
- Al bu da sana.
Öpücük atmak yerine kırmızı rujumun bulaşmaıyacağından emin olarak yanağından öpmüştüm. Sena Aras'ın kucağından inip dikkatini yanımızdaki üzgün oturan amcasına yöneltince Aras oturduğum sandalyeyi kendisine çekip etrafı keser gibi yaptıktan sonra aynı öpücüğü geri bana iade etti. Kıkartılarım masada yankılandıktan sonra canlı müziğin kesilmesi Ne herkesin dikkati sahneye çekildi.
- Bugün burada sizinle toplanmamızın sebebi hem ailemize yeni katılan iki güzel kadını sizinle tanıştırmak hemde ailemizin yeni iki üyesini tanıtmak.
Etraftaki fısıltılar çoğalmaya başlamıştı. Her kafadan bir ses çıkıyor uğultu kulaklarımı çınlatıyordu.
- Neden aynı şeyi iki defa söyledi?
- Bence Leyla farklı kişilerden bahsediyor.
- Ayrı ayrı söylesin o zaman, neden kafa karıştırıyor ki?
- Susun artık be?!
Arkamızdaki masadan gelen fısıltıları rahatlıkla duyabiliyordum. Leyla hanım erkek ikiz bebeklerinin olacağının haberini verince tüm salon alkışlar ve tebrikler ile canlanmıştı. Rüzgar Korvaz ise eşinden ilk defa duyduğu bebeklerinin cinsiyeti ile şokunu atlatamamış sonra karısını kucaklayıp öpücüklere boğmaya başlamıştı. Eşinin elinden aldığı mikrofonu tutup bize doğru bakarak konuşmaya başladı.
- Sevgili ortanca kardeşim, aynı performansı sizden de bekliyoruz en yakın zamanda... Öhm öhm, sevgili konuklarımız lütfen dilediğiniz gibi eğlenin, bu gece daha yeni başlıyor!
- Ah be abi, bebeğim kabul et yarın nikah kıydıralım!
- Aras! Başlama yine!
- Sence biz evlensek ve çocuk yapsak o çocuk nasıl birşey çıkar?
- Bilmem, hiç çocuk sahibi olmayı düşünmemiştim.
- Terminatör gibi bişey olur abi o çocuk! Eğer sizin disiplininiz ile büyürse, birde yengenin genlerini tam alırsa 2. Kızıl şeytanımiz hayırlı olsun!
- Berk, sen Güneş'in gönlünü alabildin mi de konuşuyorsun koçum?
- Keşke alabilsem abi de yanıma otursa, hala trip atıyor.
- Onu diğer masada olmasından anladık.
- Yenge, bana bir fikir ver ne yapacağım?
- Dansa kaldır.
- Harbi mi?
- Evet, Güneş dans etmeyi çok sever.
- Peki, deniyeceğim ama önce cesaretimi toplamalıyım.
- Hızlı olsan iyi olur, Güneş'i kesen bir sürü aç kurt var etrafta.
- Kim Ian onlar?
Berk yanımızdan kalkıp diğer masaya geçince Aras yüzüme bakakalmıştı.
- Berk'i bile kandırmayı başardın. Sen ne manipülatif bir kadınsın!
- Benim işimin bir parçası insanları manipüle etmek değil mi sevgilim?
- Bu arada, aklıma takılan bir soru var güzelim ama nasıl sorsam bilemiyorum.
- Dur tahmin edeyim, çocuk sahibi olup olamayacağımı merak ediyorsun değil mi?
- Yani, insan ister istemez sorguluyor, cevabını biliyor musun?
- Hayır, bu konu ile alakalı hiçbir fikrim yok ama doktorum Sedef belki birşeyler biliyordur.
- Gerçekten mi?
- Tüm sağlık problemlerimi çözen o bence biliyordur bunun cevabını.
- En kısa sürede öğrenmeliyim!
- Neden?
- Seni daha iyi tanımak için tabiki.
Masaya gelen Fulya Pala ve diğer Korvaz üyeleri ile masa tamamlanmıştı. Berk Güneş'i dansa kaldırmadan kendini affettirmenin yolunu bulmuş olsa gerek yanında Güneş ile gelmişti.
- Yıllar sonra hepinizin yüzünün güldüğünü görmek beni çok mutlu etti oğullarım. Mutluluğunuz daim olsun.
- Ben sevgilimi soy ağacının başına kazıyayım siz o zaman görün mutluluğu! Oğullarım oluyor ulan!
- Anne, babam ben doğmadan önce de bu kadar mutlu muydu?
- Senin olacağını öğrendiğinde yeri göğü inletmiş herkese kızım olucak diye hava atmaya başlamıştı.
- Gerçekten mi?
- Gerçekten tabii ya!
- Baban taa uzaklara senin doğumun şerefine servet bağlayarak yatırımlar yapıp insanların hayatlarını kurtardı güzel torunum.
- Babamın kahraman olduğunu biliyorum büyükanne!
- Anneciğim senin uyku vaktin yaklaşıyor, istersen yatmaya götüreyim mi seni?
- Ama Ariel ile hiç vakit geçiremedim bugün anne!
- Yarın sabah yüzme kursun var ama tatlım sonra da bale kursuna gidiceksin, dinlenmen gerekiyor.
- Sena tatlım, yarın kursun bittikten sonra birlikte vakit geçirebiliriz ne dersin?
- Gerçekten mi?
- Gerçekten tabi ya! Ben annenle haberleşirim size geliriz amcan the ne dersin?
- Harika olur derim!
- O zaman prensesimizi uykuya uğurluyoruz.
Sena annesinin elinden tutmuş mutlu mutlu salondan çıkmıştı. Aras masadakilerin duymaması için kulağıma fısıldamaya başladı.
- Senden harika anne olur gel evlenelim işte kızım ya!
- Fulya hanım, torununuza birşey der misiniz bugün çok fazla evlilik şakası yaptı.
- Şaka yapmıyordur belki de kızım ama haklısın, erken daha evlenmeniz için.
- Duy bunları sevgilim duy!
- Aras oğlum, ben Albay ile bu konuyu konuştum. O kızı vermediği sürece evlenemezsiniz.
- Aha!
Berk kahkahayı patlatmak üzereyken Fulya hanımın bakışları bu sefer onu buldu.
- Sen hiç konuşma, kimseye haber vermeden kıza yüzük taktın diye kendini önde sanma isteme olmadığı sürece o yüzüğün tek değeri kızın yanlız olmamasıdır. Geleneklere göre önce abine sonra sana isteriz kızı artık.
Bu sefer kahkahayı patlatan Aras olmuştu.. Gülümseyerek etrafı kesmeye başladığımda az ilerde Seda hanım ve Hazal dik dik bizim masaya bakıyordu. Hazal'da gördüğüm değişiklik gülmemi daha da arttırmıştı. Aras kahkahasını zar zor dindirdikten sonra bana dönüp neye güldüğümü sordu.
-Neye gülüyorsun?
- Hazal, çakma sarı saçlarını kızıl yapmış bu sefer, ona gülüyorum.
- Boşver güzelim.
- Demek ki yediremiyor oğlum.
-Neyi yediremiyor babaanne? Ben onu en başından beri sevmiyordum, her seferinde de bunu ona söylüyordum. Onun yaptığı beni zorlamaktan başka birşey değildi resmen. Başkası var dememe rağmen yüzsüz gibi beni çevresinde tutmaya çalışıyordu.
- Başkası kimdi oğlum?
- Tabiki yanımda oturan kadındı.
- Neden bana demedin oğlum, ben annesiyle konuşur allederdim işte. Neyse kurtuldun artık, dansa kalkıcak mısınız?
- Elina isterse neden olmasın?
- Ben dans etmeyi pek bilmem.
- Paris'teki ilk görevinde gayet iyi dans ediyordun bence güzelim, neden öyle düşünüyorsun?
- Beş dakika bile sürmemişti o bir kere.
- Tam altı dakika sürmştü, bakışların sana bakan adama hiç dokunmamış ama o adam seni gözleriyle yemişti resmen. O salondan adamın ölüsünü çıkarttırdım sonra ben.
- Doğruymuş demek.
- Neymiş o doğru olan?
- Aras Korvaz sevdiği kadını o kadar sahiplenir ki ona yan gözle bakanların kanını döker demişlerdi.
- Olması gereken bu bence güzelim, ben mafya lideriyim unutmayalım bunu.
- Vampir gibi kan ile besleniyoruz biz haklısın.
Konuşmamız bitince Rüzgar Korvaz kardeşinin yanına gelmiş kulağına birkaç kelime fısıldamıştı. Aras birden ayaklanıp elimden tuttu ne olduğunu anlayamamış şekilde onunla birlikte kalktığımda beni sahneye doğru kendi isteği ile sürüklemeye başlamıştı. Yüzümde istemsizce oluşan gülümseme ile onu takip ettim. Kameralar bize dönmüş müziğin ritmi profesyonelce değişmişti. Aras belimdeki tikin varlığını unutmadan elini en müsait yere yerleştirmiş bende elimi omzuna koymuştum. Zaten sıkı sıkı tuttuğu elimi havaya kaldırmış kendimizi müziğin ritmine bırakmıştık. Ne o bana bakmaktan yoruluyordu ne de ben bakışlarımı kaçırıyordum. Şuan kimsenin aklına gelmeyecek şeyler ikimizin de gözlerinden okunuyordu ama bunu bizden başkası anlayamazdı işte. Mesela ben onun gözlerinde şuan "bu kadın saatler içerisinde beni kaçıracak ve ben onu herkesin içinde dansa kaldırdım, delirmiş olmalıyım" ciddi bakışlarım kırılmış kıkırtılarım yüzünde gülümsemeye sebep olmuştu. İnsanlar bu anı kaçırmak istemiyor gibi telefonlarını çıkarıp bu anı kayda almaya başlamışlardı. Bunların en başında da Arslan geliyordu zaten. İlk defa birisi ile beni bu kadar yakın gören çevrem de şaşkındı açıkcası.
Nedenini bilmediğim bir ürperti belirdi bedenimde birden. Sanki uzun zamandır izleniyorum gibi hissettiriyordu. Canlı müziğin sonuna geldiğimizde koca bir alkış tufanı koptu. Alkışların arasında gördüğüm beden bugün yanılmadığımızın kanıtıydı. Yağız buradaydı ve pür dikkat bizi izliyordu. Aras'ın yanağıma kondurduğu öpücük ile sahneden ayrılmış geri masamıza geçmiştik. Fulya hanım bize övgüler yağdırırken masadakiler ne kadar yakıştığımızı konuşup duruyorlardı. Fulya hanım bana dönüp konuşmaya başladı.
- Bu dansın anlamı bizde büyüktür kızım. Aileye kabul edildiğinin en büyük kanıtı önce kolye sonra da Korvaz'lara ait herhangi davetinde bu dansı etmektir. Yıllar önce başlatılmış bir gelenek ve aylardır tüm aile bunu bekliyorduk.
- Yenge bilmiyorum falan dedin ama gayet de biliyormuşsun işte.
- Sus lütfen çok gerildim ben orda bir kere! Abinin adımlarını önceden tahmin etmesem o kadar iyi olmazdım.
-Görümceciğim çok hızlı adapte oluyor bize, sayenizde yıllar önceki ilk dansımıza gidip geldim.
- Karıcığım, sen ağlıyor musun? Neden ağlıyorsun kurban olduğum?
- Bebişlerimiz tüm hormonlarımı bozdu kocacım, geçmişe gidince gözlerim yaşardı birden.
- Şimdiden mi?
- Anlaşılan yorucu bir hamilelik sizi bekliyor yenge.
Herkes kendi arasında konuşmaya başlayınca Arslan masadan kalkıp yanıma geldi Aras ile aramıza girip konuşmaya başladı.
- Bizim amcık sizin dansı pür dikkat izledi saat yedi yönünde hala sizi izliyor yanında Hazal var hatta.
- Bırak şimdi Hazal'ı herşey hazır mı?
- Hazır, araba otoparkta hazır bekliyor.
- Yarım saate arka kapıya hazırla arabayı.
- Nasıl bayılıtıcaz biz bu adamı?
- Merak etme ben ayarladım onu.
- Ne?
- İçtiğin alkolun tadı güzel miydi sevgilim? Nasıl hissediyorsun kendini bakalım?
Az önce bitirdiği bardağa dik dik bakmaya başladı. Saniyeler içinde söylediğim şeyin ne olduğunu anlayınca şaşkın bakışlarını bana çevirdi. Farkında değildi belki ama soğuk soğuk terlemeye başlamıştı. O abisi ile iş hakkında konuşurken garsonun getirdiği içkisine uyku ilacı katmış sonra o fark etmeden önüne koymuştum. Neden bardağını aldığımı sorduğunda da tadını merak ettiğimi ama beğenmediğimi söylemiştim. Saniyeler birbirini kovalarken ben masadaki insanlardan özür dileyerek kalkmak zorunda olduğumuzu kendimi iyi hissetmediğimi söyledim. Kimse şüphelenmemiş aksine yardım etmek istemişlerdi ancak hepsini geri çevirmiştim. Bizimkilerin masasına baktığımda çoktan kalktıklarını fark ettim. Arslan ve Aras ile salondan ayrılmadan önce Aras adamlarına peşimizden gelmelerini emretmiş hep birlikte salondan çıkmıştık. Aras'ın adımları yavaşlamaya başlıyor ara sıra kendine gelebilmek için duruyordu. Arabanın önüne geldiğimizde bakışları iyice baygınlaşmıştı.
- Ne içirdin böyle patrona yenge adam sarhoştan beter olmuş gibi gözükyor.
- Barış'ın önerdiği dozda uyku ilacı verdim sadece Kevin başka birşey değil.
- İlaç dokunmuş olabilir mi acaba?
- Sizce ben sevgilimin başına kötü birşey gelsin ister miyim? Yiğit kamera görüntülerini Naomi halletmiştir, siz bizim peşimizden çıkın yola takip eden araç olursa arkalayın. Benden haber gelene kadar kimse kimseye birşey söylemesin. Anlaşıldı mı?
- Emredersiniz!
- Güzel, haberimi bekleyin.
- Elina ben...
- İyi uykular sevgilim...
Aras bayılırcasına arabanın arka koltuğuna kendini bırakmış ve derin bir uykuya dalmıştı. Arslan arabadaki şoför koltuğuna geçince diğerlerinin yüzüne son bir kez bakıp bende arabaya Aras'ın sol tarafında kalan minik boşluğa geçtim. Arslan arabayı çalştırdığında bir süre kendime dinlenmek için süre verdim, yolumuz uzundu ve peşimizdeki adamın bizi takip edip etmeyeceğini merak ediyordum. Arslan ön taraftan konuşmaya başladı.
- Seninki uyuyor eminsin değil mi?
- Hemde mışıl mışıl.
- Güzel, ekip ile bağlantı kurmak için önündeki çantanın ön gözünden kulaklığı çıkar ve tak akıllı saatin ile aktifleşecekmiş direkt.
- Kıyafetler bu çantada mı?
- Evet büyük gözünde istediğin herşey var. Ben ara camı kapalı tutucam sorun olursa aç sor.
- Takip edildiğimizi hissediyorum, arkamızda araba var mı?
- Otelden çıktığımızdan beri özelplakalı bir araç arkamızda ama belki de adamlar evlerine gidiyordur.
- Ne kadar uzaklıkta bize?
- Yaklaşık 900 metre diyebilirim.
- Harabeye kadar gözünü yoldan ayırma ben arka kameraya erişir izlerim.
- Anlaşıldı.
Kulaklığı çantadan aldım ve kulağıma taktığımda eşleşme sesi ile saatime bağlandığını anladım. Kucağımda olan Aras'ın başını oturduğum yere bırakmış üzerimdeki elbiseyi dengemi koruyarak çıkartıp çantadan aldığım dar ve tek fermuarı karnımdan göğuslerime kadar uzanan tulum ile değiştirmiştim. Düz saçlarımı ensemde at kuyruğu yapıp diğer gerekli tüm tehcizatlarımı üzerimdeki bedenime yapışan tulumun kemerine yerleştirdim. Aras'ın bana hediye ettiği silah ve bıçağı da bacağımdaki kemere yerleştirince ayakkabılarımı değiştirdim. Bir yandan karşımdaki ekranı izliyordum, araba yaklaşık 800 metre geriden bizi takip etmeye devam ediyordu. Kulaklığımda Alaz abinin sesini duydum.
- Elina, beni duyuyor musun?
- Duyuyorum.
- İstediğin herşey hazır sizi bekliyoruz.
- Yola çıktık, yarım saat olmadan geliriz eğer Arslan kestirme yolu kullanırsa tabii.
- Arkadaşlar, yenge az önce dağ gibi adamı kış uykusuna yatırdı.
- Yiğit, bu Elina için basit bir şey zaten.
- Ama Boran abi, o ana şahit olmalıydınız adam arabaya bindiği gibi yığıldı kaldı.
- Nasıl bir görüntü olduğunu tahmin edebiliyorum Yavuz.
- Barış burda mı? Ona iki çift lafım var!
- Burdayım Kevin, neymiş o iki çift laf?
- Sen yengenin eline ne verdin ne ara verdin be doktor? Adam içkisini bitireli yarım saat olmadı daha!
- Aras'ın kolay kolay uyumayacağını bildiğimden biraz yüksek dozajlı uyku ilacı ayarladım. Muhtemelen 2 yada 3 saat daha uyur.
- İşimizi görür bu süre.
- Umarım patronun sana olan güveni kırılmaz yenge.
- Haberiz hiçbir şey yapmadım Yiğit, zaten onu bayıltacağımı daha önce de söyledim. Kırılması gereken bir şey yok ortada.
- Aras Elina'ya kıyamaz zaten yıllardır bu ilişki için uğraşan bi adam neden uyuttuk diye güvenini yıksın.
- Sanki aldattık amına koyayım, kasmayın yengesi bu kadar!
- O değil de önümüzdeki araç otelden çıktığımızdan beri peşinizde.
- Plakayı okuyabiliyor musunuz Yavuz?
- Evet, Yiğit sorgulamasını yapıyor şuan.
- Kimmiş?
- Yalın piçi yenge ama yanında başka birisi daha var yan koltuğunda bir kadın oturuyor.
- Ne alaka amına koyayım?
- En son yanında Hazal hanım vardı, o olabilir mi?
- Lan Hazal'ın ne işi var o adam ile?
- Bilmiyorum yenge bilmiyorum.
- Hay sikeyim.
- Daha emin değiliz Elina belki de o değildir?
- Umarım değildir Ceyda umarım.
- Bekleyin, tesiste olan var mı şuan?
- Ben tesisteyim Alaz abi.
- Naomi, şehrin kamera sistemine sızmayı öğretmiştim sana belki şehirdençıkmadan kadının yüzünü görebiliriz?
- Hemen bakıyorum... Hazal saçlarını kızıl mı yaptırmış yoksa ben mi yanlış gördüm?
- Bana linki gönder bakıcam.
- Gönderiyorum kankam, gelmiş olması gerekiyor şuan.
Linki açtığımda Hazal'ı görmek istediğim en son şeydi. Ağzımdan çıkan okkalı küfür ile herkes alması gereken mesajı almış olmalıydı. Araba tekrar sessizliğe gömülünce ekranı kapatıp gördüğüm iğrenç görüntüyü aklımdan silmeye çalıştım bir süre. Hazal'ın dudaklarını okuyabilmiştim ve resmen "Bak bana ona benzemek için tüm günümü verdim ama o bana bir kere bile dönüp bakmadı hep o kadına baktı!" demişti. Aras yanımda kıpırdanmaya başlamış varlığını hatırlatmıştı.
- Planda bu kadın yoktu ne yapacağız şimdi?
- Bilmiyorum. Kimliğimi öğrenmemeli yoksa herşey berbat hale gelir!
- Yenge korkma onu arabaya kilitleyebilirim.
- Nasıl yapıcaksın onu Yiğit? Ya Yağız ile aynı anda çıkarsa arabadan?
- Arslan kardeşim yardımcı olursa hallederim.
- Ne yapmam gerekiyor?
- Hazal arabadan inerken onu geri arabaya sokman yeter Yağız'ın tek dikkati yenge olduğu için fark etmeyecektir bile.
- Fark ederse?
- Etmez sen bana güven.
Araba durduğunda Arslan'nın geldiğimizi belirten sesi geldi önden. O benden önce arabadan inip etrafı kolaçan etme bahanesi ile etrafa göz atar gibi yaptı ve yanıma geri geldi. Sürgülü kapıyı açıp arabadan indim saçımdaki toka yeri bulmuş esen akşam rüzgarı saçlarımı okşayıp geçmişti. Doğrulup karşımdaki eski hastaneye baktım. Bundan sonra sağlam rol kesmem gerekiyordu. Derin bir nefes alıp arabanın içinde hala uyuyan adama baktım. Arslan yüzüme bakıp gülmemek için kendini tutmaya başladı.
- Az daha kasarsan altına sıçıcaksın amına koyayım.
- Sen yıllarca binbir çeşit mafyanın sonunu getir sonra git birine gönlünü kaptır ama onu öldürmek zorunda kal... İçler acısı bir ilişki başlangıcı bacım...
- Kes ya seni de gördük, aldatıldığın kadınla evlenmek zorunda kalan da ebemdi zaten.
- Orasını karıştırma ya!
- Sus da işimi yapayım o zaman birader!
Arabaya yanaşıp Aras'ı hiç zorlanmadan kucağıma aldım ve yürümeye başladım. Kulaklığımdaki şaşkın küfürler Aras'ın arkadaşlarından başka kimseye ait değildi. Anlaşılan her seferinde böyle şaşırıyorlardı.
- Çok ironik bir görüntü değil mi ama?
- Yeter kesin sesinizi Elina'nın hata yapmaması gerekiyor bu saatten sonra.
Kulaklığımdaki sesler kesilmişti. Kendimi harabe hastanenin beni bekliyen odasına attım. Aras'ı önümdeki boş siyah deri koltuğa yatırdım ve beklemeye başladım. Kulağımdaki kulaklıktan gelen tek ses ortamdaki kameranın yerlerini söyleyen yapay zekaydı. Aras'ın kendine gelmesini beklerken aklıma onları kazımıştım ama sevgilim beklediğimden daha erken uyanmış beni sözde iş başı yakalamıştı. Deri koltuğun önündeki tahta masanın üzerindeki laptoptan kameraları kontrol etmeye başladım, Yavuz'ların arabasının yanında Arslan vardı yaklaşık 800 metre önlerinde ağaçların içinde de Yağız'ın arabası vardı.
- Hazal tehlikesi kalktı. Ancak adam sana doğru geliyor.
- Gelebilir. Aras uyanıyor.
- Erken değil mi?
- Yeterliydi.
Kameraların kadrajına giren Yağız izlendiğinden habersiz hastanenin dış cephesindeki ufak havalandırma camından içeriyi gözetliyordu. Korkunç sayılabilecek kahkahalarım hastaneyi doldurduktan sonra korkuyla geriye sıçramıştı ama kaldığı yerden izlemeye devam etti şuan bizi çok net görebiliyordu.
- Herkes yerlerinde yenge.
- Güzelim, bana ne oldu böyle?
- Sevgilim, günaydın istediğin birşey var mı?
- Bana ne oldu neden üzerimden tır geçmiş gibi hissediyorum? Hem beni buraya kim getirdi?
- Seni bu güçlü kollarımda kucaklayarak getirdim bebeğim. İçecek birşeyler ister misin?
- Adamın başına ne geldiyse son içkisinden geldi zaten bacım birde içki mi soruyorsun?
- Demek sendin köstebek?
- Tekrar kimseye güvenmemen gerektiğini öğrenmişsindir Aras bey.
- Öğrendim evet. Demek sıradaki bendim ha?
Cevap vericekken dışarıdan duyduğum çarpışma sesi tüm dikkatimi dağıttı. Laptopu açtığımda Yağız'ın kullandığı arabanın rasgele bir ağaca çarptığını görmüştüm.
- Çık dışarıyı kontrol et hemen!
- Tamam.
Kameradan bir süre daha Yağız'ın durduğu yeri gözlemledim. Telefonunu çıkartmış kayda almaya çalışıyordu ancak bilmediği birşey vardı birazdan elindeki telefon bozuk frekans ayarları sebebiyle patlayacak ve onu fark edip onu kovalamaya başlamamı sağlayacaktı. Bir süre sessiz bir şekilde karşımdaki adamı izledim. Hala tam kendine gelememesine rağmen bize ayak uydurmuştu. Suratındaki uykulu ifade her zamanki gibi tatlı gelmişti. Saniyeler içerisinde o ses duyuldu bakışlarım beş metre sağımda kalan pencereye gitti. Dikkat çektiğini fark eden Yağız önce bana sonra etrafına bakmaya ve koşmaya başladı. Yaslandığım masadan doğrulup hızla koşarak camı omzum ile kırıp peşinden koşmaya başladım. Ne tarafa kaçtığını kamera resmen kulağıma fısıldıyordu. Yiğit'lere Aras'ın yanına gitmelerini söyledikten sonra hızımı kesmeden koşmaya devam ettim. Karşısına birisi çıkmış olmalı ki yönünü değiştirip koşmaya devam etti. Saniyeler içinde Boran abi de yanımda benim ile koşmaya başlayınca haklı olduğumu anladım ardından nereye gitse ekibimden birisi ile denk geldiği için en sonunda yaklaşık 40 dakikalık kovalamacanın sonu hastanenin içinde Aras'ı tuttuğum odanın içinde bitmişti. Benim dışımda herkes soluk soluğa kalmış bir şekilde adama söverken ben Yağız'ın diz kapağına tekme atarak onu yere düşürdüm.
- Ne yapmaya çalışıyordun sen öyle?
- Bırak o piçi sen iyi misin? Az önce çift taraflı cama omuz attın deli misin kızım sen?
- Ben sapasağlamım sevgilim ama bu piç konuşmazsa öyle olamayacak.
Öksürüklerinin arasında konuşmaya çalışan Yağız'ın ağzının ortasına postallarımla tekmeyi attığımda hiç bir şey diyememiş şokla yüzüme bakmaya başlamıştı. Hayır ne olmasını bekliyordu ki?
- Konuşsana lan amcık!
- Ne çabuk düştün tuzağıma Yağız...
Gözleri şaşkınlık ve korkuyla parlamış Aras'ın suratına bakakalmıştı. Gerçek ismini bildiğimizi bilmediği belliydi.
- Beyler alalım arkadaşı özel aracımıza. Madem bizi bu kadar yakından takip ediyor kendimizi daha iyi tanıtalım kendisine.
- Emredersiniz yenge!
- Yürü lan piç!
Kevin ve Arslan adamın kollarından tutmuş götürmeye başlamışlardı. Diğerleri de peşlerinden hastaneden çıkarken bu sefer en arkada kalan ben olmuştum. Gitmek üzere olan Aras'ı kendime çekip sarılan taraf ben olmuştum bu sefer. Neye uğradığını şaşıran Aras önce sarılmama karşılık vermiş sonra konuşmaya başlamıştı.
- Noldu güzelim, sorun ne?
- Seni habersiz bayıltmadım ama Yiğit içime kuşku düşürdü. Bana dargın değilsin değil mi?
- Ben sana nasıl dargın olayım güzelim, planın bir parçasıydı yapmak zorundaydık. Bunun yüzünden sana dargın olsam salak olurdum herhalde!
- Ya öyle deme ama!
- Şu piçin ifadesini alalım Yiğit'İn ağzına sıçarım ben merak etme sen.
İçim rahat bir şekilde yıkık dökük hastaneden hepimiz sapasağlam çıkmıştık ancak bahçede gördüğüm görüntü hiç hoşuma gitmemişti....
DÜZENLENME TARİHİ;08.11.2026
Bölüm etkileşimi
