70. bölüm · Gölge Oyunları
71.Bölüm;Sonun Başlangıcı
"Bazı savaşlar, kazanmak için değil, kaybetmemek için verilir."
---
İlk Hamle
Oda soğuk ve karanlıktı. Gölge Adamlar’ın lideri, siyah maskesinin ardından Damla’ya bakarken, içerideki hava gittikçe ağırlaşıyordu.
Damla’nın kalp atışları hızlandı. İçinde, tanıdık ama bir o kadar yabancı bir his kıpırdanıyordu. Güç… içindeki mühür kırılıyordu.
Atlas silahını kaldırdı. “Eğer bir adım daha atarsan, beynine mermi yersin.”
Lider hafifçe güldü. “Siz hâlâ oyunun kurallarını anlamadınız.”
Parmağını şıklattı.
Ve bir anda odanın içindeki ışıklar patladı.
Damla refleksle geriye çekildi, Ayaz hızla kılıcını çekip önüne geçti.
Ama çok geçti.
Adamları harekete geçmişti.
İlk saldırıyı Ayaz karşıladı. Kılıcı havada bir çizgi oluştururken, bir adamın silahını tek hamlede parçaladı. Ancak diğerleri hızla üstlerine doğru ilerliyordu.
Atlas anında ateş etti. “Siper alın!”
Hümeyra duvara yaslanarak diz çöküp nefesini kontrol etmeye çalıştı. İçindeki korkuyu bastırmaya çalışıyordu ama bu adamlar, onlardan çok daha fazlaydı.
Damla, zihnindeki kaosa rağmen bir şey fark etti.
Lider ona saldırmıyordu.
Gözleri sadece Damla’daydı.
Sanki bir şeyin olmasını bekliyordu.
Sanki Damla’nın gücünü kullanmasını istiyordu.
Ve bu, onu daha da korkuttu.
---
Kapanan Çember
Atlas hızla Damla’ya döndü. “Buradan çıkmalıyız!”
Ayaz bir adamı yere serip yerden silahını aldı. “Bu herifler fazla kalabalık!”
Ama lider, hiç acele etmiyordu.
Tam tersine, yavaş adımlarla Damla’ya yaklaşıyordu.
“Seni uzun zamandır arıyorduk,” dedi, sesi karanlık bir fısıltı gibi.
Damla geri çekildi. “Benden ne istiyorsunuz?”
Lider bir adım daha attı.
“Bize katılmanı.”
Atlas öfkeyle silahını doğrulttu. “Onun yanına bile yaklaşamazsın.”
Lider başını eğdi. “Öyle mi?”
Ve o an, oda sarsıldı.
Duvarlar titredi. Camlar patladı.
Damla irkildi. Ama… bunun sebebi düşmanlar değildi.
Bunun sebebi… Damla’nın kendisiydi.
---
Uyanış
Etrafındaki hava titreşiyordu. Sanki dünya, bir anlığına eğilip bükülmeye başlamıştı.
Damla nefes alamıyordu.
Beyninde yankılanan bir ses duydu.
"Hatırla."
Gözlerini kapattığında…
Görseller patladı.
Küçük bir çocuk… Laboratuvar odası… Korkunç yüzler… Soğuk duvarlar…
Ve kendisine bakan karanlık gözler.
"Sen bizim geleceğimizsin."
Damla çığlık atarak gözlerini açtı.
Ve o an, güç serbest kaldı.
Bedeninin etrafında beyaz bir ışık patladı. Oda sallandı, yer çatladı.
Ayaz ve Atlas hızla geri çekildi.
Hümeyra korkuyla Damla’ya baktı. “Damla?! Ne yapıyorsun?!”
Damla bilmiyordu. Ama içindeki güç, ona ait değildi.
Bu… onun içinde mühürlü olan şeydi.
Ve şimdi… serbest kalıyordu.
---
Liderin Gülümsemesi
Liderin gözleri parladı.
“Sonunda…”
Damla’nın gözleri bembeyaz bir ışıkla yanarken, oda tamamen çökmeye başladı.
Atlas, Damla’ya ulaşmaya çalıştı ama bir güç dalgası onu geri fırlattı.
Ayaz kılıcını çekip Damla’nın yanına atıldı ama güç, onu da geriye itti.
Lider, tamamen memnun bir ifadeyle başını eğdi.
“İşte bu yüzden seni arıyorduk.”
Damla’nın içinde yükselen şeyin ne olduğunu bilmiyordu.
Ama bir şey açıktı.
Bu artık onların savaşı değildi.
Bu, Damla’nın kaderiydi.
Ve kaçacak yer yoktu.
---