29.Bölüm;Kırılan Zincirler

Hümeyra’nın nefesi düzensizdi. Odanın boğucu havası üzerine çöküyordu sanki. Damla, Atlas ve Ayaz’la birlikte, oldukları yere kilitlenmiş gibi donup kalmışlardı. Ayaz’ın sözleri zihninde yankılanıyordu.

“Siz, hatırlamamanız gereken bir şey biliyorsunuz.”

Damla gözlerini kıstı. “Eğer bizim hakkımızda bu kadar şey biliyorsan, neden başından beri anlatmadın?”

Ayaz derin bir nefes aldı. “Çünkü bazı şeyleri bilmek, her zaman kurtuluş getirmez. Bazen sadece daha fazla zincir ekler.”

Atlas, sinirle yumruğunu duvara vurdu. “Artık oyun oynamayı bırak, Ayaz! Buradan çıkmamız gerekiyor.”

Ayaz başını kaldırdı. “O zaman iyi dinleyin. Eğer bu kapıyı açarsak, tam anlamıyla av konumuna düşeriz. Bize seçenek bırakmadılar. Ama bir çıkış yolu var.”

Hümeyra kaşlarını çattı. “Ne yolu?”

Ayaz gözlerini ona dikti. “İçimizden birinin teslim olması gerekecek.”

Damla öne atıldı. “Bu saçmalık! Kimse teslim olmayacak.”

Ayaz’ın yüzü ifadesizdi. “Öyle bir noktaya geldik ki, ya zekamızı kullanarak çıkacağız ya da burada öleceğiz.”

Atlas kollarını göğsünde kavuşturdu. “Ve senin bir planın var, değil mi?”

Ayaz başını salladı. “Evet.”

Odanın içindeki sessizlik daha da yoğunlaştı.

“Beni dinleyin.”

Plan

Ayaz yere çömeldi ve cebinden küçük bir bıçak çıkardı. Odanın beton zemininde ufak çizgiler çizmeye başladı. “Burası koridor, burası ana giriş.” Parmağıyla bir noktayı işaret etti. “Bizi yakalamaya çalışanlar büyük ihtimalle buraya yerleşti.”

Hümeyra dikkatle baktı. “Peki, çıkış nerede?”

Ayaz, bir noktayı gösterdi. “Burada. Ama oraya ulaşmak için şu güvenlik odasını aşmamız gerekiyor.”

Atlas kaşlarını çattı. “Yani doğrudan tuzağa düşeceğiz.”

Ayaz hafifçe gülümsedi. “Ancak onları kandırabilirsek, işler değişir.”

Damla kollarını sıktı. “Ne yapmamız gerekiyor?”

Ayaz derin bir nefes aldı. “Birimiz dikkat dağıtacak, diğerleri ise güvenlik odasını ele geçirecek. Oradan kontrolü sağlarsak, çıkışı açabiliriz.”

Hümeyra anında itiraz etti. “Dikkat dağıtan kişinin kim olacağını söylemene bile gerek yok, değil mi?”

Ayaz gözlerini kaçırdı. “Bunu yapmak zorundayım.”

Damla hızla konuştu. “Hayır, bunu birlikte yapacağız. Tek başına gitmene izin vermiyoruz.”

Atlas da başını salladı. “Kesinlikle. Eğer biri ölmesi gerekiyorsa, bu hepimiz için olacak.”

Ayaz bir an sessiz kaldı, sonra başını eğdi. “Pekâlâ. O zaman planı değiştiriyoruz.”

Kaçış

Herkes pozisyon almıştı. Ayaz, en önde olacak ve adamları kandırmaya çalışacaktı. Atlas ve Damla, güvenlik odasına girmeye çalışırken, Hümeyra onları arkadan koruyacaktı.

Kapıyı açtıklarında, alarm tekrar çalmaya başladı.

“İşte başlıyoruz.”

Ayaz, hızla ileri atıldı. Adamlar onu görünce silahlarını kaldırdılar.

“Dur!” diye bağırdı biri.

Ama Ayaz hiç tereddüt etmeden hızlandı. Adamlar onu hedef aldığında, Atlas hızla Damla’yı çekerek güvenlik odasına yöneldi.

Hümeyra, arkadan gelen adamlara sert bir tekme savurdu. “Hadi, çabuk olun!”

Damla, tereddüt etmeden içeri girdi ve Atlas kapıyı hızla kapattı. İçerideki panellerin ışıkları yanıp sönüyordu.

Atlas, bir bilgisayara yaklaştı. “Tamam, buradan çıkışı açabiliriz.”

Damla nefes nefese ona baktı. “O zaman yap!”

Atlas hızla klavyeye bastı. Birkaç saniye içinde kapılar açılmaya başladı.

Ama tam o anda, bir ses duyuldu.

Bip. Bip. Bip.

Hümeyra’nın gözleri büyüdü. “Bu da ne?”

Atlas dişlerini sıktı. “Bizi kilitliyorlar.”

Damla hızla arkasına döndü. Kapı kapanıyordu.

Ayaz hâlâ dışarıdaydı.

Hümeyra hızla fırlayıp kapıya koştu. “Hayır! Ayaz içeride kalamaz!”

Ama tam o anda, kapı sert bir şekilde kapandı.

Sessizlik çöktü.

Damla yavaşça nefes aldı ve Atlas’a döndü. “Kapıyı açabilir misin?”

Atlas’ın yüzü asıldı. “Hayır.”

Hümeyra'nın gözleri doldu. “Ayaz orada kaldı…”

Damla da aynı durumda yumruğunu sıktı. “Ona bir şey olmasına izin veremeyiz.”

Atlas kaşlarını çattı. “Bir şansımız olabilir.”

Damla gözlerini ona dikti. “Ne?”

Atlas, bilgisayardaki bir haritayı gösterdi. “Arka tarafta başka bir çıkış olabilir.”

Hümeyra hızla gözyaşlarını sildi. “O zaman ne bekliyoruz?”

Atlas başını salladı. “Hadi gidelim.”

Bölüm bitiyor. Ama hikâye burada bitmiyor. Çünkü bazı savaşlar, son nefese kadar devam eder.