30. bölüm · GÖLGE KELLERİ-II

28. BÖLÜM: TETİKTEKİ PARMAK

Hasret Oktay

Selin’in dudaklarından dökülen o isim, fener kulesinin camlarını döven rüzgarın uğultusunu bile bir anda bastırdı. Yıllardır aradığımız, ölü bildiğimiz ya da hayal bile edemediğimiz o kişi, şimdi karşımızda tüm gerçeğiyle duruyordu.
"Neden?" diye sordu Serçe, sesi öfkeyle titrerken. Silahını doğrudan hedefe doğrultmuştu; parmağı tetikte, verilecek tek bir yanlış hareketi bekliyordu. "Her şeyi neden mahvettin? Demir sadece bir piyondu, asıl yıkımı yaratan sensin!"
Karşımızdaki kişi hiç istifini bozmadan masaya yaslandı, yüzündeki o sakin ifade adeta sinir uçlarımızla oynuyordu. "Mahvetmedim," dedi, fenerin ışığında parlayan gözleriyle. "Ben sadece bu çürümüş düzeni yeniden kuruyordum. Siz ise sadece size verilen rolleri oynayan birer figürandınız."
Selin yavaşça öne doğru bir adım attı, gözlerindeki o hırs artık sabrın son sınırındaydı. "Oyun bitti," dedi, sesi buz gibi keskin bir hançer gibi odaya saplanırken. "Şimdi hesabı kesme vakti."