Bölümler 14Şu an: 9. Bölüm: Maskelerin Ardındaki Gerçek
- 1 Söz 14 kelime
- 2 Söz 24 kelime
- 3 Söz 33 kelime
- 4 Karakterler30 kelime
- 5 Karakterler30 kelime
- 6 1. Bölüm: Kıvılcımın Düşüşü480 kelime
- 7 2. Bölüm: Görünmeyen Duvarlar248 kelime
- 8 3. Bölüm: Gece Yarısı Mesajları ve Çatı Katındaki Gölge520 kelime
- 9 4. Bölüm: Sınıfın Ortasında İtiraf Gibi Kavga336 kelime
- 10 5. Bölüm: Yağmur Altındaki Sığınak ve İtirafın Eşiği344 kelime
- 11 6. Bölüm: Laboratuvarın Ortasında Kapanan Tuzak301 kelime
- 12 7. Bölüm: Sırlar Ortaya Dökülünce225 kelime
- 13 8. Bölüm: Sarp’ın Öfkesi ve Kameriyedeki İtiraf632 kelime
- 14 9. Bölüm: Maskelerin Ardındaki Gerçek319 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Ertesi gün okul koridorlarında havanın rengi tamamen değişmişti. Dün kameriyede yaşanan o yakın andan, aralarındaki o yoğun sessizliğin ve tenlerine sinen yağmur kokusunun ardından, Sarp ve Damla arasındaki o görünmez buzlar artık tamamen erimeye yüz tutmuştu. Artık ne birbirlerinden kaçabiliyorlar ne de o eski, kırılgan sert maskelerin arkasına saklanabiliyorlardı.
Koridorun kalabalığı arasında yürürken herkes kendi dünyasındaydı ama ikisinin evreni sanki sadece birbirlerinin etrafında dönüyordu. Damla, metal dolabından kitaplarını alırken, tanıdık ve ağır bir parfüm kokusuyla duraksadı. Başını çevirmesine bile gerek kalmamıştı; Sarp’ın orada olduğunu, o nefesini teninde hissettiği an biliyordu.
Sarp, ellerini siyah ceketinin ceplerine sokmuş, omzunu hafifçe duvara yaslamış bir şekilde onu izliyordu. Dudaklarında o her zamanki alaycı, meydan okuyan gülümseme yoktu; yerine çok daha sakin, çok daha net ve sadece ikisine ait bir ifade vardı.
"Günaydın, Eraslan," dedi Sarp, sesi koridorun gürültüsünün içinde sadece ikisinin duyabileceği kadar alçak, pürüzsüz ve kadifemsi çıkmıştı.
Damla başını kaldırıp ona baktı; yüzünde istemsiz ama engellemesi imkansız hafif bir tebessüm belirdi. Artık düşman rolünü oynamak ikisine de o kadar yabancı, o kadar yalan geliyordu ki...
"Günaydın, Demirkan," diye karşılık verdi Damla, sesindeki o dik başlı ton bu kez tatlı bir meydan okumaya dönüşmüştü. "Bugün yine hangi kuralı çiğneyeceksin? Yoksa dersi kaynatmak için yeni bir bahanen mi var?"
Sarp yavaşça doğruldu ve bir adım öne atılıp aralarındaki mesafeyi tamamen kapattı. Gözlerini Damla’nın yeşil-ela gözlerinin derinliklerine diktiğinde, rüzgar durmuş gibi etraftaki her şey sessizleşti. O an, ikisinin de aklından geçen o ortak düşünceyi, Sarp o kusursuz sesiyle dile getirdi:
"Düşman olmak işimize geliyordu, Eraslan; çünkü arkasına saklanacak başka bir zırhımız yoktu."
Damla, Sarp'ın bu sözleri karşısında kalbinin nasıl teklediğini, göğüs kafesini zorlayan o sıcaklığı derinden hissetti. Zırhları gerçekten de kalkmıştı; geriye ne gurur kalmıştı ne de saklanacak bir köşe. Sadece ikisinin o saf, inatçı ama bir o kadar da gerçek hisleri kalmıştı.
Zil çaldığında, koridordaki diğer öğrencilerin arasından sıyrılarak sınıfa doğru yan yana yürüdüler. Artık kimin ne dediği, kimin ne düşündüğü umurlarında bile değildi.
Bölüm etkileşimi
