GİZLİ DUYGU kitap kapağı

9. bölüm / 14

4. Bölüm: Sınıfın Ortasında İtiraf Gibi Kavga

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 14Şu an: 4. Bölüm: Sınıfın Ortasında İtiraf Gibi Kavga

Edebiyat dersi başlamak üzereydi ama sınıfın içindeki hava, dışarıdaki sonbahar güneşinden çok uzaktı; keskin, boğucu ve tamamen elektrik yüklüydü. Sarp, en arka sırada, bacaklarını uzatmış ve kollarını göğsünde kavıştırmış bir şekilde oturuyordu. Gözleri, sınıfa henüz giren Damla’nın üzerindeydi. Damla, her zamanki o özgüvenli yürüyüşüyle içeri girerken, Sarp’ın o koyu kahverengi bakışlarını üzerinde hissetti ama başını dik tutarak tahtaya doğru yürüdü.
​Hoca kürsüye geçip kağıtları dağıtırken, "Bugünkü eşli proje ödevini kura ile belirledim, kimse yerini değiştirmesin" dedi. İsimleri okumaya başladığında ise sınıfta küçük bir şok dalgası yaratan o cümle döküldü hocanın dudaklarından:
​"Damla Eraslan ve Sarp Demirkan."
​Sınıfta aniden bir fısıltı uğultusu koptu. Damla olduğu yerde kalırken, Sarp’ın dudaklarında alaycı ama bir o kadar da tehlikeli bir sırıtış belirdi. Sarp hemen yerinden kalkıp Damla’nın sırasının önüne geldi; ellerini masaya yaslayıp hafifçe öne doğru eğildi.
​"Şansımıza bak, Eraslan," dedi, sesi sadece ikisinin duyabileceği kadar alçak ama bir o kadar netti. "Birlikte çalışmak seni korkuttu mu yoksa?"
​Damla kalbinin hızlandığını saklamak için hemen o buz gibi maskesini takındı. Gözlerini Sarp’ın gözlerine dikti, yüzüne alaycı bir gülümseme yerleştirerek karşılık verdi:
​"Senden mi? Korkacağım son insan bile olamazsın, Demirkan. Sadece... midemi bulandıran şeylerle aynı masayı paylaşacak olmak biraz sabrımı zorluyor."
​Sarp’ın gözlerindeki o eğlenceli ifade anında kayboldu; yerine o koyu, yakıcı ateş geçti. Elini uzatıp Damla’nın önündeki kalemi parmaklarının arasında çevirmeye başladı. Aralarındaki mesafe o kadar azdı ki, nefesleri birbirine karışıyordu. Sınıftakilerin onlara baktığını unutturacak kadar yoğun bir andı bu.
​"Mideni bulandıran şeyin ben olmadığını ikimiz de çok iyi biliyoruz," diye fısıldadı Sarp, sesi iyice pürüzlüleşmişti. "Bana her yaklaştığında o zırhının nasıl çatladığını hissedebiliyorum, Damla."
​Damla, Sarp’ın ilk kez adını söylemesiyle birlikte nefesini tuttu. Kalbi göğsünü dövüyordu. Ama gururu, ona boyun eğmesine asla izin vermezdi. Hızla elini çekip kalemi Sarp’ın elinden kaptı ve tahtaya doğru dönerken omzunun üzerinden seslendi:
​"Çok hayal kuruyorsun, Demirkan. Ödevi kendi başıma bitiririm, senin o saçma triplerinle uğraşacak vaktim yok."
​Sarp arkasından gülerek baktı. Damla her ne kadar kaçmaya çalışsa da, aralarındaki o düşmanlık perdesinin arkasında yanan ateşin ikisini de yakmaya başladığını ikisi de çok iyi biliyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…