Bölümler 14Şu an: 4. Bölüm: Sınıfın Ortasında İtiraf Gibi Kavga
- 1 Söz 14 kelime
- 2 Söz 24 kelime
- 3 Söz 33 kelime
- 4 Karakterler30 kelime
- 5 Karakterler30 kelime
- 6 1. Bölüm: Kıvılcımın Düşüşü480 kelime
- 7 2. Bölüm: Görünmeyen Duvarlar248 kelime
- 8 3. Bölüm: Gece Yarısı Mesajları ve Çatı Katındaki Gölge520 kelime
- 9 4. Bölüm: Sınıfın Ortasında İtiraf Gibi Kavga336 kelime · Okuduğun bölüm
- 10 5. Bölüm: Yağmur Altındaki Sığınak ve İtirafın Eşiği344 kelime
- 11 6. Bölüm: Laboratuvarın Ortasında Kapanan Tuzak301 kelime
- 12 7. Bölüm: Sırlar Ortaya Dökülünce225 kelime
- 13 8. Bölüm: Sarp’ın Öfkesi ve Kameriyedeki İtiraf632 kelime
- 14 9. Bölüm: Maskelerin Ardındaki Gerçek319 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Edebiyat dersi başlamak üzereydi ama sınıfın içindeki hava, dışarıdaki sonbahar güneşinden çok uzaktı; keskin, boğucu ve tamamen elektrik yüklüydü. Sarp, en arka sırada, bacaklarını uzatmış ve kollarını göğsünde kavıştırmış bir şekilde oturuyordu. Gözleri, sınıfa henüz giren Damla’nın üzerindeydi. Damla, her zamanki o özgüvenli yürüyüşüyle içeri girerken, Sarp’ın o koyu kahverengi bakışlarını üzerinde hissetti ama başını dik tutarak tahtaya doğru yürüdü.
Hoca kürsüye geçip kağıtları dağıtırken, "Bugünkü eşli proje ödevini kura ile belirledim, kimse yerini değiştirmesin" dedi. İsimleri okumaya başladığında ise sınıfta küçük bir şok dalgası yaratan o cümle döküldü hocanın dudaklarından:
"Damla Eraslan ve Sarp Demirkan."
Sınıfta aniden bir fısıltı uğultusu koptu. Damla olduğu yerde kalırken, Sarp’ın dudaklarında alaycı ama bir o kadar da tehlikeli bir sırıtış belirdi. Sarp hemen yerinden kalkıp Damla’nın sırasının önüne geldi; ellerini masaya yaslayıp hafifçe öne doğru eğildi.
"Şansımıza bak, Eraslan," dedi, sesi sadece ikisinin duyabileceği kadar alçak ama bir o kadar netti. "Birlikte çalışmak seni korkuttu mu yoksa?"
Damla kalbinin hızlandığını saklamak için hemen o buz gibi maskesini takındı. Gözlerini Sarp’ın gözlerine dikti, yüzüne alaycı bir gülümseme yerleştirerek karşılık verdi:
"Senden mi? Korkacağım son insan bile olamazsın, Demirkan. Sadece... midemi bulandıran şeylerle aynı masayı paylaşacak olmak biraz sabrımı zorluyor."
Sarp’ın gözlerindeki o eğlenceli ifade anında kayboldu; yerine o koyu, yakıcı ateş geçti. Elini uzatıp Damla’nın önündeki kalemi parmaklarının arasında çevirmeye başladı. Aralarındaki mesafe o kadar azdı ki, nefesleri birbirine karışıyordu. Sınıftakilerin onlara baktığını unutturacak kadar yoğun bir andı bu.
"Mideni bulandıran şeyin ben olmadığını ikimiz de çok iyi biliyoruz," diye fısıldadı Sarp, sesi iyice pürüzlüleşmişti. "Bana her yaklaştığında o zırhının nasıl çatladığını hissedebiliyorum, Damla."
Damla, Sarp’ın ilk kez adını söylemesiyle birlikte nefesini tuttu. Kalbi göğsünü dövüyordu. Ama gururu, ona boyun eğmesine asla izin vermezdi. Hızla elini çekip kalemi Sarp’ın elinden kaptı ve tahtaya doğru dönerken omzunun üzerinden seslendi:
"Çok hayal kuruyorsun, Demirkan. Ödevi kendi başıma bitiririm, senin o saçma triplerinle uğraşacak vaktim yok."
Sarp arkasından gülerek baktı. Damla her ne kadar kaçmaya çalışsa da, aralarındaki o düşmanlık perdesinin arkasında yanan ateşin ikisini de yakmaya başladığını ikisi de çok iyi biliyordu.
Bölüm etkileşimi
