Bölümler 14Şu an: 2. Bölüm: Görünmeyen Duvarlar
- 1 Söz 14 kelime
- 2 Söz 24 kelime
- 3 Söz 33 kelime
- 4 Karakterler30 kelime
- 5 Karakterler30 kelime
- 6 1. Bölüm: Kıvılcımın Düşüşü480 kelime
- 7 2. Bölüm: Görünmeyen Duvarlar248 kelime · Okuduğun bölüm
- 8 3. Bölüm: Gece Yarısı Mesajları ve Çatı Katındaki Gölge520 kelime
- 9 4. Bölüm: Sınıfın Ortasında İtiraf Gibi Kavga336 kelime
- 10 5. Bölüm: Yağmur Altındaki Sığınak ve İtirafın Eşiği344 kelime
- 11 6. Bölüm: Laboratuvarın Ortasında Kapanan Tuzak301 kelime
- 12 7. Bölüm: Sırlar Ortaya Dökülünce225 kelime
- 13 8. Bölüm: Sarp’ın Öfkesi ve Kameriyedeki İtiraf632 kelime
- 14 9. Bölüm: Maskelerin Ardındaki Gerçek319 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İki dünya arasındaki görünmez çizgi, lisenin kalabalık koridorlarında her geçen saniye daha da geriliyordu. Sarp, dolabına yaslanmış bir şekilde elindeki telefonla uğraşıyor gibi görünse de, bakışları istemsizce koridorun diğer ucundaki Damla'ya kayıyordu.
Damla, arkadaşlarıyla gülüşerek kilitli dolabından kitaplarını alıyordu; ama Sarp'ın ona baktığını hissettiği anda o neşeli kahkahaları anında kesildi. Başını kaldırıp tam Sarp'ın gözlerinin içine baktı. Aralarındaki mesafe metrelerce olmasına rağmen, o yeşil ve kahverengi tonların çarpışması havada adeta kıvılcımlar çaktırıyordu. Sarp, kafasındaki o eski kilitli oda anısını ve Damla'nın gözlerindeki derinliği bastırmak için cebinden çıkardığı vitamin kutusuna uzandı ama bu kez içmedi. Bunun yerine sert adımlarla doğrudan Damla'nın üzerine yürüdü.
Önünde durduğunda, koridordaki kalabalık sanki bir anda yok olmuş gibi sessizleşti. Sarp, hafifçe öne doğru eğilip Damla'nın hemen kulağına fısıldadı:
"Bana o bakışlarla bakmayı kesmeni söylemiştim, Eraslan. Sabrımı zorluyorsun."
Damla, kalbinin kulaklarında attığını hissetmesine rağmen bozuntuya vermedi. Geri çekilip hayranlıkla karışık o tehlikeli meydan okumayla gözlerini Sarp'ınkilere dikti. Bir an için içindeki o derin sevginin yansıması yüzüne vuracak gibi oldu; ama hemen arkasından buz gibi bir nefret maskesini takındı.
"Sana bakmıyordum bile, Demirkan," dedi alayla gülerek. "Kendi kendine kuruntu yapmayı bırakırsan, belki aramızdaki bu çocukça savaş da biter."
Sarp, Damla'nın bu cesur tavrı karşısında öfkeden ziyade içine yayılan o tanıdık çekimi hissetti. Onu gerçekten sevdiğini biliyordu; ama aralarındaki bu düşmanlık duvarı yıkılırsa ikisinin de altından kalkamayacağı bir yangının ortasında kalacaklarını çok iyi biliyordu. Sarp, aniden buz gibi bir ifadeyle başını başka yöne çevirdi ve arkasını dönüp uzaklaşırken, arkasında bıraktığı kızın kalbini ne kadar çok yaktığından bihaberdi.
Bölüm etkileşimi
