Bölümler 14Şu an: 6. Bölüm: Laboratuvarın Ortasında Kapanan Tuzak
- 1 Söz 14 kelime
- 2 Söz 24 kelime
- 3 Söz 33 kelime
- 4 Karakterler30 kelime
- 5 Karakterler30 kelime
- 6 1. Bölüm: Kıvılcımın Düşüşü480 kelime
- 7 2. Bölüm: Görünmeyen Duvarlar248 kelime
- 8 3. Bölüm: Gece Yarısı Mesajları ve Çatı Katındaki Gölge520 kelime
- 9 4. Bölüm: Sınıfın Ortasında İtiraf Gibi Kavga336 kelime
- 10 5. Bölüm: Yağmur Altındaki Sığınak ve İtirafın Eşiği344 kelime
- 11 6. Bölüm: Laboratuvarın Ortasında Kapanan Tuzak301 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 7. Bölüm: Sırlar Ortaya Dökülünce225 kelime
- 13 8. Bölüm: Sarp’ın Öfkesi ve Kameriyedeki İtiraf632 kelime
- 14 9. Bölüm: Maskelerin Ardındaki Gerçek319 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Ertesi gün, okulun kimya laboratuvarında yapılacak olan ortak proje çalışması, ikisinin de dünkü yakınlaşmadan sonra birbirlerinin yüzüne bakmasını imkansız hale getirmişti. Laboratuvar tamamen boştu; diğer öğrenciler henüz gelmemişti. Damla tezgahın başında malzemeleri düzenlerken, Sarp sessizce kapıdan içeri girdi ve kapıyı kilitledi.
Klik sesini duyduğu an Damla başını kaldırdı. "Ne yapıyorsun, Sarp? Kapıyı neden kilitledin?"
Sarp elindeki test tüpünü masaya bıraktı ve yavaş adımlarla Damla'ya doğru yürümeye başladı. Yüzünde dünkü o yumuşak ifadeden eser yoktu; yine o tehlikeli, meydan okuyan, Ezber Bozan tarzı o keskin bakışları yerindeydi.
"Çünkü dışarıdaki o kalabalıkta seninle konuşamıyorum, Eraslan," dedi Sarp, tezgaha yaslanıp Damla'ya biraz daha yaklaşarak. "Dün söylediklerin... zihnimden çıkmıyor. Beni sevdiğini itiraf ettin."
Damla panikle geriye doğru kaçmaya çalıştı ama tezgah yolunu kesti. Kalbi deli gibi çarpıyordu. "Ben öyle bir şey söylemedim, yanlış anladın! Sadece... sadece..."
"Hiçbir şeyi yanlış anlamadım," dedi Sarp, sesi pürüzlü ve nefes kesici bir tonda alçalarak. Elini uzatıp Damla'nın yüzüne düşen bir tutam kumral saçını kulak arkasına sıkıştırdı. Parmak uçları tenine değdiği an, ikisinin de nefesi kesildi. "Seni ne kadar sevdiğimi ve senin de benden kaçamadığını çok iyi biliyorsun."
Damla, Sarp'ın bu yakınlığı karşısında daha fazla dayanamayarak ellerini onun geniş göğsüne koydu ve hafifçe itti. Gözlerindeki o hayranlık ve aşk pürüzsüzce parlasa da, hemen arkasına o kalın buzdan duvarı çekti:
"Çok ileri gidiyorsun, Demirkan. Biz düşmanız, unutma bunu! Aramızda sadece nefret var, başka hiçbir şey değil!"
Sarp onun bu isyankar haline alayla güldü ama gözlerindeki o derin yangın sönmemişti. Damla'nın bileğinden hafifçe tutup onu kendine doğru çektiğinde, aralarındaki mesafe sıfıra indi.
"Nefret mi?" diye fısıldadı Sarp, dudakları Damla'nın kulağına neredeyse değecek kadar yaklaşırken. "Bana her baktığında gözlerinde gördüğüm şey nefret değil, Damla... Buna sen bile inanmıyorsun."
Laboratuvarın sessizliğinde, ikisinin kalp atışları birbirine karışırken, o inat duvarları yavaş yavaş çatlıyordu; fakat büyük yüzleşme için henüz erken olduğunu ikisi de çok iyi biliyordu.
Bölüm etkileşimi
