4. bölüm / 31
Gerçek Ailem mı?Hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.
Bölümler 31Şu an: Hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.
- 1 🤯🥳 KARAKTERLER 🥳🤯347 kelime
- 2 Aynı eskisi gibiydi...1.265 kelime
- 3 Belki de gerçekten, benim gerçek ailem değildiler.412 kelime
- 4 Hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.318 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 Sessizliğin İçindeki İsim1.073 kelime
- 6 Aynı Başlangıç549 kelime
- 7 Kırılmayan Dosya695 kelime
- 8 Aynı Kan, Farklı Sessizlik668 kelime
- 9 Kapıyı Açan Gerçek717 kelime
- 10 Sınırlar ve İlk Çatlak647 kelime
- 11 Kırılma Noktası510 kelime
- 12 Çizgi561 kelime
- 13 Sessiz Savaş545 kelime
- 14 Kontrolden Çıkan496 kelime
- 15 Çatlağın İçinden549 kelime
- 16 Patlama Noktası584 kelime
- 17 Kurşundan Sonra509 kelime
- 18 Hedef507 kelime
- 19 Takip Eden Gölge476 kelime
- 20 Kilit Altında400 kelime
- 21 Zehir505 kelime
- 22 Şüpheli466 kelime
- 23 On Altı Yıllık Sır438 kelime
- 24 Sıradaki448 kelime
- 25 Gerçeğin Bedeli377 kelime
- 26 Karanlıktaki Yüz383 kelime
- 27 Mezardan Dönen Sır457 kelime
- 28 Üçüncü Çocuk437 kelime
- 29 Av428 kelime
- 30 Yanlış Hayat474 kelime
- 31 Zehra *( Sezon Finali )*458 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Belki de gerçekten, benim gerçek ailem değil.
Bu cümle beynimde dönüp dururken, kapı yeniden tıklandı.
Bu sefer hızlı değil. Kararsız.
Açılmakla açılmamak arasında kalmış bir tık.
“Girebilir miyim?”
Babamın sesi.
Girme desem ne yapardı acaba.
“Evet,” diyebildim sadece.
Kapıyı açtığında yüzü yorgundu. Sinirli değil. Kırgın da değil.
Sanki uzun zamandır bildiği bir şeyi artık saklayamıyordu.
Oturmadı. Ayakta kaldı.
“Telefonuna baktın mı?” dedi.
“Evet.”
Başını salladı.
“Bir daha ararlarsa açma.”
“Neden?”
Cevap vermedi.
Gözleri duvara takıldı. Orada hiçbir şey yoktu ama bakması gerekiyordu sanki.
“Baba,” dedim,
“Ben ne öğrendim?”
Bu sefer bana baktı.
Kaçmadı.
İlk defa.
“Henüz her şeyi değil,” dedi.
“Ama bazı şeyler… sandığımız gibi değil.”
Kalbim hızlandı.
“Ben… sizden miyim?"
"Yani ben annemden mi çıktım, yoksa senden mi? Tam terside olur, tam tersi olsa bile aynı sonuç çıkıyor olabilir. Yoksa ben hiç yokmuyum, yani sizden degilmiyim? Siz üvey misiniz? Yoksa benmi üveyim? Yada siz üvey ben öz yada yadaaa tam tersi, hangisi baba?" Konuşmam bittikten sonra derin bir nefes aldım, ohh dünya varmış bee.
Cümle ağzımdan düşünmeden çıktı
.
Babamın yüzü o an çöktü.
“Elbette bizim kızımızsın,” dedi hemen
.
Ama ekledi:
“Büyüttüğümüz anlamında.”
İşte o ek…
Her şeyi mahveden o kelime.
Sessizlik uzadı.
Benim kafamda bin tane video geçti.
Bebekler. Hastaneler. Karışan bileklikler.
Bunların hepsini daha önce bir yerlerde görmüştüm ama hep başkalarının başına gelirdi.
“Aşağıda kimseye bir şey söylemedik,” dedi.
“Sen istemeden de söylemeyeceğiz.”
“Peki ben ne istiyorum?” dedim.
Sesim titredi.
Babam nefes verdi.
“Bunu birlikte öğreneceğiz.”
Telefonum yine titredi.
Bu sefer Bora’dan mesaj.
-
Borilla 🦍:Ada, şaka yapmıyorum.
Borilla 🦍:Evde bir şey oldu.
Borilla 🦍:Sen iyi değilsen ben de değilim.
-
Ekrana baktım.
Sonra babama.
“Ben yalnız kalmak istemiyorum,” dedim.
Başını salladı.
“Kimse seni yalnız bırakmayacak.”
Ama içimde bir ses fısıldıyordu:
Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
Ve bu defa…
Bu bir rüya değildi.
***************************************************************
Selammmm
Naberrrrr milletttt
Nasılsınız iyisinizdir umarım.
Bölüm hakkında düşünceleriniz nelerdir yazinnnn
Neysemm
Seviliyorsunuzzz milleetttttttt 💙 clap clap clapp
Bölüm etkileşimi
