35.Bölüm

Ölecek miydi?

Poyraz'ı kaybedecek miyim?

Hayır hayır hayır!

Olamaz!

Ona bu kadar geç kavuşmuşken bu kadar erken kaybedemem.

Poyraz ölemez!

Yere çöküp ağlamaya başladım.

"Ağlama" dedi.

"Ağlama bak bende ağlarım"

Algılarım artık tamamen kapamıştı.

"Son 4 dakika"

"Lan bi sus sen de" diye cırladım. Artık sabrım kalmamıştı.

"Güneş,"

"Efendim"

"Aileme iyi bak"

"Nasıl bakayım ya ben de gidiyorum"

"Ne"

"Boşver"

"Bi' dak'ka bi' dak'ka,ne demek ben de gidiyorum"

"Sen gidiyorsun ya,ben de gidiyorum" diyerek aradan sızdım

"Seni çok seviyorum, ömrümün sonuna kadar seveceğim"

"Ha 3 dak'ka sonra sevmeyi bırakacaksın yani"

"Hayır"

"O zaman"

"Seni ölene kadar hatta öldükten sonra da seveceğim"

"Ben de"

"Kendine ve aileme iyi bak"

"Son 2 dak'ka"

"Bak oğlum,sana burdan bir uçarım kendini ayın kraterlerinde bulursun"gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım.

"Poyraz"

"Efendim sevgilim"

"Madem öleceksin söyleyim bari"

"Neyi?"

"2 hafta sonra ben de senin yanına geliyorum"

"Nereye?"

"Allah bilir ner'de karşılaşacağız"

"Ne diyorsun anlamıyorum"

Yanımda ki adama baktım

"Abi 2 hafta sonra ben de öleceğim zaten. Vuracaksanız ikimize de vurun"

"nE!"

"Evet Poyraz"

"Saçmalama"

"Ne saçmalaması ya ben 2 hafta boyunca sensiz n'apacağım?"

"Yaşayacaksın,benim yerime sen yaşayacaksın"

"2 hafta mı?"

"Gerekirse evet"

"Poyraz bu adamlardan önce seni ilk ben öldürürüm sus"

"Son 1 dakika" dedikten hemen sonra polis sirenleri duyuldu

"N'oluyo olum?" Dedi diğer adam

"Abi kaç"dedikten sonra tam çıkacakken polisler geldi. Polislerin arkasında gördüğüm yüz gülümsememe neden oldu.

•••

"Akif,oğlum Allah senden razı olsun. Sana ne kadar teşekkür etsek az"

"Yok efendim estağfurullah yapmam gerekeni yaptım" Akif'e bakıp

"Akif ben sana binaya girecekken git demiştim,niye gitmedin?"

"Yani geçen bayı-" masanın altından kolunu cimcikledim

"Ah acıdı"Jülide anneme baktı

" Ee şey,sen çok kötüydün. Bir şeye ihtiyacın olur belki diye gitmedim"

Poyraz'a baktığım da ise çatık kaşlarla bana baktığını gördüm. Boğazını temizleyip yüzüne bir gülümseme yerleştirdi.

"Ee sevgilim gelsene bi'"

"Niye sevgilim?"

"Gel sen bi'"

"Annemgile ayıp olca-"

"Olmaz kızım olmaz"diye lafa atladı Jülide annem.

"İyi peki" dedikten sonra Poyraz elimi tutup beni dışarı çıkarttı.

Dışarı geldiğimiz de etrafımıza bakıp tekrardan bana döndü

"Evdeyken dediklerin doğru muydu?"

"Hangi dediklerim?" Ne dediğimi hatırlıyorum, ama salağa yatmam gereken konular var.

"Salağa yatma hatırladığını biliyorum. Söyle o dediklerin doğru muydu?" Ah be,kendimizi bu kadar tanıtmayacaktık.

"Ne hatırlaması Poyraz, hatırlamıyorum."

Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.

"Bana 2 hafta sonra öleceğini söyledin. Doğru muydu?"

Soruyu sorarken çekingendi. Duymak istediği cevap onu korkutuyordu. Her ne kadar Poyraz'a yalan söylemekten çekinsem de bunu söyleyemezdim.

"Tabi ki de hayır"

"Doğruyu söyle bak. Daha sonra gidersen ben bir daha yaşayamam" özür dilerim sevgilim.

"Doğruyu söylüyorum sevgilim. Adamları beni vurmalarına ikna etmeye çalıştığım için söylediğim bir yalandı sadece. Biliyorsun,ben gerek duymadıkça yalan söylemem"

"Seni seviyorum"dedikten sonra yanağıma bir öpücük kondurdu. Hayır! Şuan ağlayamazdım.

Lanet olsun!

"Niye ağlıyorsun sevgilim?"

"Bu kadar şey yaşadıktan sonra sana kavuştum ya,onun için ağlıyorum. Mutluluk gözyaşları" dedikten sonra ona sarıldım.

"Poyraz"

"Efendim sevgilim"

"Ben bir kaç hafta siz de kalsam sorun olur mu?"

Yanaklarımı tutup gözlerimin içine baktı.

"Tabi ki de olmaz. Hatta bak n'apalım biz biliyor musun? Burdan nikah dairesine geçelim evlenelim, sonra bizimle yaşamaya başlarsın. İstersen başka eve de taşınabiliriz"

"Yok başka eve taşınmayalım"

"Evlenmemize kabulsün yani"

Başımı salladım"evet"

"Ciddi misin?"

Gülümsedim"evet"

Beni kucağına alıp etrafında döndü

"Ay Poyraz dur düşeceğim"bunu derken bir taraftan gülüyordum

Beni yere indirdiğinde tekrardan bana baktı.

"Seni çok seviyorum"deyip dudaklarımdan öptü.

"Seni gerçekten çok ama çok çok seviyorum. Her şeyden,herkesten çok seviyorum"

Meltem'in sesini duydum

"Aaa abi ayıp. N'oldu da bunca yıllık kardeşini sattın"

"Evleneceğiz Meltem. Tabi ki de seni satacağım"

"Ne! Ciddi misiniz?"

"He valla"

"Allaahhh,anne koş abimgil evleniyorlarmış"

"Gerçekten mi?"

"Evet!"

"Ayy,çocuklar gerçekten sizin adınıza çok mutlu oldum"

Poyraz heyecanla bana baktı

"Ee,düğün ne zaman?"

•••

"Abi şu valizleri sen taşı ya. Fıtık oldum valiz taşıya taşıya"

"Ver eşşek sıpası ver"

Evet. Evlenmeye karar verdiğimiz günden 1 gün geçmişti ama ben bugün Poyrazgile taşınıyordum.

Dün yemeklerimizi yedikten sonra nikah işlemlerini halletmeye başladık.

Poyraz neden bu kadar acele ettiğimi bilmiyordu ama bu kadar hızlı yapmamızı o da istiyor olacak ki hemen kabul etmişti.

Şuan da Poyraz'ın odasında aldığımız yatağımızın örtülerini seriyordum.

Benim evimden kendi eşyalarımı aldıktan sonra kiraya çıkartmıştık. O ev de her ne kadar anım olursa olsun bu kalan son 12 günümü ailemle geçirmek istiyordum.

Poyraz yanıma elinde ki valizlerler geldikten sonra valizleri yere bırakıp belime sarıldı ve yanağımdan uzun uzun öptü.

"Cuma gününü iple çekiyorum" ve evet. Nikahımız Cuma günüydü. Aynı benim öleceğim gün gibi.

"Ben diyorum ki,bu evlenince öğrenirsin dediğin şeyleri evlendiğimiz gün söylesen mi?"

"Hmm,bilmem olabilir" olmak zorunda.

"Peki biz gelinlik bakmaya gitsek mi?"

"Of Poyraz ne gelinliği,aile arasında kıyılacak sade bir nikah işte. Abartmaya gerek yok.

"Ama ben seni gelinlik içinde görmek istiyorum"ona dönüp ellerimi omuzların da birleştirdim

"Poyraz,bak ben de isterim gelinlik giymeyi ama aile arasında yapılacak sade bir nikah bu kadar masrafa girmeye ne gerek var?"

"Off,güzelim dert ettiğin şeye bak,ömrümüz boyunca sadece bir kez evleniyoruz. Onunda bırak istediğimiz gibi yapalım."

Ona gülümsedim"iyi ki varsın"

"Sen de"

"Ee new Bride and new groom. Aşkınızı başka zaman yaşayın. Şuan yemek vakti. Hadi mutfağa gelin annem mükemmel yemekler yaptı"

"Hadi gidelim karıcığım"gülümsedim

"Hadi gidelim kocacığım"