23.Bölüm

Ertesi gün okula gitmemiştim. Onun o sinirli yüzünü görmek istemiyordum.

Dünden beri telefonumu elime almamıştım. Ne onun yüzüne bakmaya cesaretim vardı,ne de onun mesajlarına bakmaya..

Sabaha kadar televizyon izlemiştim. Gözlerim bana veda ederken bende en sonunda televizyonu kapatıp odama gittim. Birkaç saat uyuyup dışarı çıkacaktım.

•••

Dışarı çıkmak için kıyafet ararken görüş noktama bir kıyafet girdi. Çok güzek bir kıyafetti. Uzun zamandır böyle kıyafetler giymediğim için bir süre giyip giymemek arasında kaldım.

Giyecektim.

Bugün kendimi toparlamam gerekiyordu. Hep böyle ortalıkta ruh gibi gezemezdim. Şeytan beni görse imana gelir o derece.

Elbiseyi giyip makyaj masama oturdum. Yüzüme makyajımı yaptıktan sonra saçlarımı yapmaya koyuldum.

Saçlarımı yaptıktan sonra çantama eşyalarımı koyup dışarıya çıktım. Dışarısı çok sıcak değildi. Ama çok soğukta değildi.

Okulun önünde bir market vardı. Oraya uğramam gerekiyordu. Ama oraya gitmek istemedim. Çünkü okul çıkış saati gelmişti ve onu görme ihtimalim vardı.

Belki görmem deyip markete girdim. İhtiyaçlarımı alıp dışarı çıkıyodum ki onu gördüm.

Kahretsin!

Oda beni görmüştü. Ben onu görmezden gelip yoluma devam ediyordum ki kolumdan tuttu "Konuşabilir miyiz?" Dedi. Gözlerinde ki öfke sabitti. Öfkesi hala dinmemişti. Gözlerinde bana olan nefretini görüyordum.

Ona cevap vermeyip ilerlemeye başladım. Hızla ilerlerken oda peşimden geliyordu.

Bir anda biri geldi poşetleri elimden aldı. Akif'ti. "Poşetler ağır gözüküyordu. Ellerinin acımasına gönlüm el vermedi" dedi ve benimle yürümeye başladı .

Yol boyu onunla sohbet etmiş ,gülüp eğlenmiştim. Alacaklarımı alıp eve doğru ilerlemeye başladık.

Kapıya geldiğimizde onu içeri davet ettim. Biraz itiraz etti ama en sonunda kabul etti.

Eve girdiğimizde poşetleri elinden alıp mutfağa doğru ilerledim. Poşetleri bir kenara bırakıp ona döndüm. "Çay mı kahve mi?" .

Ondan çay cevabını aldıktan sonra çay suyunu ocağa koydum. Çay suyu kaynarken ben bir taraftan aldıklarımı yerleştiriyor,bir taraftan da onunla sohbet ediyordum.

Çayı demledikten sonra yanında yemek için atıştırmalık çıkarıp tabağa koydum. Çayı da o koymuştu. En sonunda masaya oturup çaylarımızı içmeye başladık.

Çaylarımızı bitirdikten sonra film izlemeye karar verdik. Salona geçip televizyondan film açıp izlemeye başladık. Işığı kapatmıştım. İkimizde konuşmuyorduk. Odada birtek televizyonun ışığı ve sesi vardı.

Birbirimize nedense çok yakındık. Değişik bir şekilde bu yakınlık beni rahatsız etmiyordu. Oda pek rahatsız gözükmüyordu. Hatta daha da bana yaklaşıyordu.

"Film çok güzel değil mi?" Demiştim. Maksat aramızda ki sessizliği bozmaktı. Ona bakıyordum. O bana bakınca burunlarımız birbirine değmişti. "Senin kadar değil" fısıldıyordu.

Yaklaştı yaklaştı...

***

Bayadır bölüm atmadığımı fark ettim
Açıkcası burada yarım bıraktığımı bile unuttum yalan yok.
Özür olarak 30. Bölüme kadar yayınlayacağım bu akşam
Ya fark ettim de kitap çok cringe ve saçma hâlâ okuyor olmanız çok mutlu etti🥹
Teşekkür ederimmm