26.Bölüm

Poyraz'dan

O gerçekten Güneş miydi?

O sesin sahibi Güneş miydi?

O uzun zamandır konuştuğum kişi Güneş miydi?

Uzun zamandır konuştuğum kişi ile uzun zamandır beni takip eden kişi aynı kişi miydi?

Güneş'e ulaşmaya çalışıyordum. Fakat ne telefonlarıma cevap veriyor , ne de okula geliyor. Ev adresini de bilmiyorum.

Ama o biliyor.

Tabi ya! Güneş'in konuştuğu çocuk yani benim komşum olan çocuk biliyor.

Nasıl aklıma gelmez!

Ben derin düşüncelere dalmışken zil çaldı. Koşarak sınıftan çıktım. Hızlı ve seri adımlarla Akif'in sınıfına doğru ilerlemeye başladım.

Sınıfa girdiğimde Akif yoktu. "Akif bugün okula geldi mi?" Diye sordum sınıftan herhangi birine. "Hayır, gelmedi."

Kahretsin!

Hay ben böyle şansın içine!

Neyse, komşumdu en azından. Okuldan sonra sohbet etme bahanesiyle gider adresi alırdım.

•••

Okul bittikten sonra hiçbir yere uğramadan direk eve doğru ilerlemeye başladım.

Akif ile arada sırada konuşurdum. Geçen gün konuşurken Güneş ile tanıştığını, aslında çok eğlenceli bir kız olduğundan bahsetmişti. Hatta beraber evine gidip film izlediklerini ve...

Ama benim karıcığım öpmesine izin vermemiş , ardından Akif'i evden kovmuştu. Ne kadar sevinsem de sevindiğimi belli etmemiştim.

Biraz daha konuştuktan sonra evlere dağılmıştık.

Eve girdikten sonra yerimde zıplayıp durmuş , değişik değişik hareketler yapmıştım. En sonunda yorgunluktan bayılıp uyuya kalmıştım.

•••

Eve girdikten sonra elimi yüzümü yıkayıp bir şeyler yemek için mutfağa gittim. Bir şeyler yedikten sonra telefonumu alıp Akif'e yazdım

Siz: Akif bugün buluşalım mı?

Bir selam verse miydim ya?

Neyse, bir şey olmaz. Anlar o.

Çok geçmeden cevap geldi

Akif: Öncelikle aleykümselam kardeşim
Akif: Olur buluşalım saat kaçta?
Siz: 16.00 uygun mudur?
Akif: Uygundur nerde?
Siz: Parkta?
Akif: Tamam görüşürüz.
Siz: Görüşürüz

Telefonumu kapatıp dolabıma doğru ilerledim. Kıyafetlerimi seçip banyoya doğru ilerledim. Duş aldıktan sonra saçlarımı kurutmaya başladım. Saat daha 14.00'dı. o yüzden çok da acele etmiyordum.

Saçlarımı kurutup salona doğru ilerledim. Televizyondan bir şeyler açıp izlemeye başladım.

•••

Saat 15.45'di. Hemen parfümümü sıkıp evden çıktım. Markete uğrayıp içecek bir şeyler aldıktan sonra parka doğru ilerledim.

Parka vardığımda Akif bankta oturmuş beni bekliyordu. Gidip yanına oturduktan sonra sohbet etmeye başladık.

Biraz havadan sudan konuştuktan sonra ben yavaştan konuya girmeye başladım.

"Eee, Akif senin şu bahsettiğin kıza noldu kardeşim?"

"Güneş mi?"

"Ee evet evet, Güneş"

"Yok abi ya , kız hala mesajlarıma bakmıyor. Ama hata bende. Daha tanışalı kaç gün olmuş hemen kızı öpmeye çalıştım"

"Şimdi kardeşim kusura bakma da kız haklı yani. Daha 2 gün önce tanıştığı kişi öpmeye kalkışıyor. Ben olsam ben de konuşmazdım."

"Off abi ben n'apıcam yâ?"

Yerimde biraz dikleşip ciddi bir ses tonuyla,

"Ee kardeşim istersen sen bana kızın adresini ver , ben gidip kızla bir konuşayım. Hata yaptığını , çok pişman olduğunu falan söyleyim. Belki ikna olur. Ne dersin?"

Bana mahçup bir ifadeyle bakıp,

"Affeder mi dersin?"

"Derim tabi"

"Tamam o zaman. Ben sana eve gidince adresini atarım. Çok uzak değil zaten. "

"Tamam kardeşim sen canını sıkma ben hallederim"

Biraz daha konuşup eve doğru ilerlemeye başladık.

Eve girdikten sonra ufak (!) çaplı bir sevinç gösterisi ardından yatağa geçip telefonumu elime almıştım.

Uygulamaya girip Güneş'e yazmaya başladım. Her gün yazdığım gibi.

Siz: Karıcığıımm
Siz: Cevap verir misin rica etsem?
KARICIĞIM: Hayır veremem

Bir dakika ne !

Cevap verdi!

Allaaaaahhhh!

Fazla beklemeden tekrardan telefonu elime alıp cevap yazmaya başladım.

Siz: E verdin ya şimdi

"KARICIĞIM" çevrimdışı...

Siz: Kaç bakalım

Telefonu kapatıp mutfağa ilerledim. Çay için ocağa su koyup salona doğru ilerledim. Tam kapıdan girecekken telefonumun bildirim sesi geldi. Odama gidip kimden mesaj geldiğine baktım.

Akif adresi atmıştı. Görüldü atıp salona doğru ilerledim. Televizyondan film açıp mutfağa ilerledim. Çayı demleyip film izlerken yemek için mısır patlatmaya çalıştım.

Sadece çalıştım.

Her yer mısır olmuştu.

Niye?

Çünkü kapağı kapatmayı unutmuşum!

Bazen neden bu kadar mal olduğumu sorgularım. O anlardan biri de şuan.

Allah'tan annem evde değildi. Yoksa şuan bana füze atar gibi terlik atıyor olurdu.

Annem 2 gün önce teyzemgile Mardin'e gitmişti. O yüzden evde yoktu.

Bunun verdiği rahatlık ile elektirkli süpürge almaya giderken kapı çaldı. Akif miydi acaba?

Delikten baktığımda gördüğüm yüz ile elim ayağıma dolaştı.

Hayır!

Şuan olamaz!

Kapıda annem vardı ve ben mutfağı hala toplayamamıştım.

Eğer kapıyı açarsam mısır yerine terlik yiyecektim. Ama kapıyı açmasam yine terlik yiyecektim.

Bence kapıyı açmalıydım. Annem cahilliğime verip çok kızmaz umuduyla kapıyı yavaşça araladım.

Annem hızlıca kapıyı itip mutfağa doğru gitmeye başladı. "Ay Poyraz ağaç oldum kapıda. Susuzluktan ölece-" . Yavaşca bana dönüp ne ara giydiğni bilmediğim terliği ayağından çıkarıp bana fırlattı. Ben hızla elime tutuşturduğu valizi bırakıp odama doğru koşmaya başladım.

Ne yazık ki o terlik tam da kafama geldi. Hem de nasıl güzel anlatamam.

"POYRAZ BU MUTFAĞIN HALİ NE!"

"ANNE VALLA KAPAĞI KAPATMAYI UNUTMUŞUM"

Derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalıştı. Bende o nefes alırken hızlı ama sessiz adımlarla salondan telefonumu alıp hızla odama kaçtım. Odama girip kapıyı kitlediğim an annemden bağırış sesleri geldi.

•••

Ertesi gün okula gittiğimde yine Güneş yoktu. Dert etmedim. Nasıl olsa bugün evine gidecektim.

Okuldan çıktıktan sonra Akif'in gönderdiği adrese doğru ilerlemeye başladım.

Adrese geldiğimde ise derin bir nefes alıp kapıyı tıklattım. İçeriden bir ses geldi. "Kim o!"

•••
Güneş'ten

Özledim...

Onu görmeyi, onunla konuşmayı özledim...

Acaba karşısına çıksam n'olur?

Ona tekrardan yazsam, eskisi gibi olur muyuz?

Hiç sanmıyorum.

Derin düşüncelerimin arasından sıyrılıp yataktan kalktım. Elimi yüzümü yıkayıp kahvaltı hazırlamak için mutfağa doğru ilerledim. Telefonumdan ders videosu açıp kahvaltı hazırlamaya başladım.

Son zamanlarda okula gidemediğim için derslere doğal olarak katılamıyordum. Bende derslerimden geri kalmamak için evde internetten o haftanın konusunu açıp izliyordum.

Dolaptan kahvaltılıkları çıkarırken kapım çaldı.

Kimdi acaba?

Kapıcı mıydı?

"Kim o!" Diye seslendim. Kapıya kadar bir kapıcı için gidemezdim.

Karşı taraftan tanıdık bir ses "Gelecekte ki kocan" dedi.

Durdum.

O muydu?

O mu gelmişti?

Ama bu nasıl olur?

Hızla elimde ki kahvaltılıkları masaya bırakıp kapıya doğru ilerledim. Delikten baktığımda gördüğüm o tanıdık yüz kalbimin hızla atmasına neden oldu.

Kapıyı yavaşca aralayıp karşımda ki bedene baktım. Yüzünde bir tebessüm vardı. Kapıyı biraz daha açıp utançla başımı öne doğru eğdim. "S-sen evimi nerden öğrendin?"
"Öncelikle hoşbuldum. Ee beni ilk olarak eve davet etmen gerekmez miydi?"

Hemen geriye doğru çekilip onu içeriye geçmesi için yer verdim. Ayakkabılarını çıkarıp eve doğru adım attı. Sırf bana inat yavaş yavaş hareket ediyordu. "Bu arada Hello Kitty'li pijaman güzelmiş"

Utançla başımı başka yöne çevirdim. "Kahretsin!" " Ee kahvaltı yapıyordun sanırım. Sana eşlik edebilir miyim?"

Yüzüme sahte bir gülümseme yerleştirip "Tabi tabi buyur lütfen" . Adımlarını mutfağa doğru yöneltti. Bu adam neden bu kadar rahattı!?

Mutfağa doğru ilerleyip dolaptan bir bardak daha çıkardım. Bardağa çayı doldurduktan sonra çayını önüne koyup masaya oturdum.

"Söyle bakalım , evimin adresini nerden öğrendin?" Ben soruyu sorarken o bir taraftan çayını yudumluyordu. Adama bak , askerlik arkadaşına geldi sanki!

"Orasıda bende kalsın hâ" sinirle bir nefes verdim. "Farkında mısın bilmiyorum ama sen benim evime nerden öğrendiğini bilmediğim şekilde geliyorsun. Nasıl orası sende kalsın?"

Ağzındakini yutup çayından bir yudum aldı. "Evlenince öğrenirsin."
Bu adam benden kopya mı çekiyordu?

"Güneş!" Dedi. Bakışlarımı ona yönelttim. Yerinde dikleşip çekingen bir ses tonuyla "Bana yazan sendin, değil mi?" Bakışlarımı ondan kaçırdım.

Bu konuyu açmasa olmuyor muydu?

Sessiz bir şekilde kahvaltı yapsak olmuyor muydu?

"Neden kaçtın benden?" Dedi. Sesi hüzünlü çıkıyordu. "Neden kaçtın benden Güneş? Ben sana n'apabilirdim ki? "

Aniden yerimden kalkıp masayı toplamaya başladım. Bileğimden tutup gitmemi engelledi. "Otur , konuşalım. Daha nereye kadar kaçacaksın? Daha nereye kadar susacaksın!?"

"İlk önce masayı toplayım. Ondan sonra konuşalım olur mu?"
Başını salladı.

•••

Masayı topladıktan sonra ikimize hazırladığım kahveleri alıp salona doğru ilerledim. Yanına gidip kahvesini ona verdikten sonra yanına oturdum. "Şimdi bana istediğini sor."

Yerinde dikleşti. Boğazını temizleyip konuşmaya başladı. " İlk olarak , neden benden kaçtın?"

"Korktum"

"Neden telefonlarıma cevap vermedin?"

"Utandım"

"Ne zamandan beri beni tanıyorsun?"

" 5 yıldır"

"Evimin adresini nerden öğrendin?"

Gülümseyip " Evlenince öğrenirsin demiştim"

Oda gülmüştü. O muhteşem gülümsemesini sunmuştu bana. Bu benim daha da gülmeme neden olmuştu.

"Tamam, öyle olsun. Peki, ailen nerde?"

" Ben küçükken beni yetimhaneye bırakmışlar. Yani onları uzun zamandır görmüyorum ve nerde olduklarını bilmiyorum. Yaşıyorlar mı onu da bilmiyorum."

"Ee peki. Sorduğum için üzgünüm bilmiyordum. "

"Sorun değil"

"Benim numaramı nerden öğrendin?"

"Sınıf öğretmeninden aldım"

"Peki o büyük soruyu soruyorum. Beni penceremden gerçekten de gözetliyor musun?"

"Tabi ki de evet!"

"nE!"

"Şaka şaka , gözetlemiyorum"

"Bir rahatlama geldi."

•••

Kahvelerimizi içip biraz daha sohbet edip onunla beraber lunaparka gitme kararı almıştık. Bugün Cumaydı. O yüzden bu kadar rahattık. Üzerimi değiştirip beraber lunaparka gittik.

•••

Lunaparktan sonra evlerimize dağılmıştık. Eve vardığımda bir mesaj geldi.

KOCACIĞIM: Eve vardın mı?
Siz: Evet, şimdi geldim. Sen?
KOCACIĞIM: Geldim bende
Siz: Neyse , ben duş alıp yatıcam. İyi geceler
KOCACIĞIM: İyi geceler.

Telefonu kapattıktan sonra odama gidip kıyafetlerimi seçtim. Kıyafetlerimi de alıp banyoya doğru ilerledim.

Duş alıp çıktıktan sonra saçlarımı kurutup yatağıma yattım. Yüzümde aptal bir sırıtışla onu düşünürken uyuya kaldım.