1. BÖLÜM: KIRMIZI SOKAĞIN GÖLGESİ

Pencerenin kenarında durmuş, parmaklarının arasındaki sigaradan yükselen ince, dumanlı çizginin loş odadaki kırmızı ışıkta süzülüşünü izliyordu. Dışarıda, sokağın yağmurla ıslanmış taşlarında yankılanan ağır adım sesleri, korna gürültüleri ve alkol kokulu kahkahalar geceye karışıyordu. Burası, zamanın, vicdanın ve ahlakın dış kapıda bırakıldığı, arzunun soğuk nakit parayla pazarlandığı Kırmızı Sokak’tı. Ve Leyla, bu karanlık labirentin en pahalı, en ulaşılmaz kraliçesiydi.
Odanın havası yıllanmış sert viski, ağır tütün ve kadın teninin o karşı konulmaz, baş döndürücü sıcaklığıyla kurumuştu. Duvardaki derin kırmızı kadife kaplamalar loş abajurun kehribar rengi ışığını emiyor; köşedeki pirinç karyolanın soğuk metali, odanın içinde adım adım tırmanan hararetle sert bir tezat oluşturuyordu.
Arkasındaki ağır ahşap kapı gıcırtıyla açıldı. İçeri giren adam, dışarının soğuk havasını, pahalı ceketini ve tekinsiz kokusunu odaya taşıdı. Yaşı ilerlemiş, şehrin karanlık işlerinde adı geçen, nüfuzlu ama gözlerinde aç ve pervasız bir tutku barındıran Barlas’tı bu. Kapıyı arkasından ağırca kilitledi ve anahtarı cebine atarken gözlerini Leyla’ya dikti.
"Sıranın bana gelmesini beklemek her seferinde daha da zorlaşıyor, Leyla," dedi Barlas. Sesi boğuk, pürüzlü ve sabırsızdı.
Leyla yavaşça arkasını döndü. Üzerindeki vücudunu sıkıca saran siyah tül korse, çorap bantları ve kıvrımlarını cömertçe sergileyen duruşuyla adamın tam gözlerinin içine baktı. Dudaklarında, erkeği hem çıldırtan hem de küçülten o mağrur, alaycı gülümseme vardı. Sigarasından son bir derin nefes çekip dumanını ağır ağır havaya üfledi, ardından izmariti gümüş küllüğe bıraktı.
"Sabırsız adamlar bu odada çabuk kaybeder, Barlas," diye fısıldadı. Sesi pürüzsüz bir kadife gibi odaya yayıldı. Adımlarını adama doğru atarken kalçalarının her kıvrımı odadaki tansiyonu bir tık daha tırmandırıyordu. "Burada kuralları ben koyarım. Senin paran sadece benim zamanımı satın alabilir... Bedenimi ve ruhumu değil."
Barlas daha fazla dayanamadı. Üzerindeki ağır ceketini sabırsızca fırlatıp attı, gömleğinin üst düğmelerini koparırcasına açtı. Leyla’nın belini güçlü, nasırlı elleriyle kavrayıp kendine doğru çekti. Aralarındaki mesafe sıfırlandığında, Barlas’ın sıcak ve düzensiz nefesi Leyla’nın açıkta kalan boynuna çarptı.
"Bu gece o gururunu da, kurallarını da bu yatakta bırakacaksın," diye mırıldandı Barlas. Hands pervasızca Leyla’nın belinden kalçalarına doğru kaydı. Leyla’yı tek bir hamlede odanın ortasındaki geniş, pirinç karyolaya doğru itti.
Leyla yatağa sırtüstü düştüğünde siyah saçları yastığa bir gece gibi dağıldı. Dizlerini hafifçe kırıp yatakta geriye doğru süzülürken gözlerini adamın kararmış, şehvetten gözü dönmüş bakışlarından bir an bile ayırmıyordu.
"Acele ediyorsun..." dedi Leyla. Sesi boğuk, arzu dolu ve fısıltıdan halliceydi. "Bu kadar aç olursan, gecenin sonunu getiremezsin."
Barlas, Leyla’nın bileklerini tek eliyle kavrayıp yastığın üzerinde başının üzerine sabitledi. Diğer eliyle tül korsenin bağlarına asıldı. Kumaşın gerilme ve yırtılma sesi odada yankılandığında, Leyla’nın göğsü aldığı derin nefeslerle hızla kalkıp inmeye başladı. Barlas eğildi; ıslak, sert ve ısırgan öpücüklerini Leyla’nın boynunda, köprücük kemiğinde ve göğüs dekoltesinde gezdirdi. Her dokunuş Leyla’nın tenini yakıp geçiyordu.
"Senin için her şeyi ödedim Leyla," diye inledi Barlas, nefesi Leyla’nın sıcak teninde alev alırken. "Sadece bu gece için bile..."
"Dene bakalım..." diye fısıldadı Leyla. Barlas’ın serbest kalan elini kendi bacağına yönlendirdi. Çorap bandının hemen altındaki çıplak, pürüzsüz tenine dokunduğu an Barlas’ın tüm bedeninden şiddetli bir titreme geçti.
Barlas elini Leyla’nın bacaklarının arasından yukarı doğru sürükledi. Parmakları o en hassas, en sıcak noktaya temas ettiğinde Leyla başını geriye doğru attı; dudaklarından kaçan derin, arzulu bir inilti odanın sessizliğini parçaladı. Barlas ritmini ve baskısını artırdıkça Leyla tırnaklarını adamın geniş omuzlarına geçirdi, sırtında derin kırmızı izler bıraktı.
Aralarındaki hava artık nefes alınamaz bir sıcaklığa ulaşmıştı. Barlas, Leyla’nın kalçalarını kavrayıp kendine doğru çekti, bedenlerini birbirine tamamen kenetledi. Dokunuşlar sertleşiyor, ritim hızlanıyor, oda tensel temasın ve kesik nefeslerin sesiyle yankılanıyordu. Gece, Barlas için tüm kontrolün kaybedildiği tutku dolu bir çözülme; Leyla içinse bu karanlık sokağın kraliçesi olduğunu bir kez daha kanıtladığı sansürsüz bir ayindi.