25. Bölüm

3 aylık Kocaeli serüveninden sonra nihayet İstanbul'a dönüyoruz ama içimde hala bitmeyen bir sıkıntı var çünkü Oğuz bana hiçbir şey anlatmıyor peşimizde olan adam hakkında hiçbir bilgim yok ona bir şey yaptığıma artık güvendemiyiz ya da başımıza bir şey gelicek mi bilmiyorum. Bilmediği şeyden daha çok korkarmış insan ben de bundan korkuyorum işte ama Oğuz her şeyin yolunda olduğunu söylüyor ona güvenerekten çıktık bu yolculuğa bakalım sonumuz ne olacak.

Neşe kucağımda sessiz bir şekilde nefes alıp vererek uyuyordu küçücük daha 2,5 aylık falan onu görünce içime bir huzur doluyor çok mutlu oluyorum.

Oğuz u da uzun zamandan sonra İlk defa bu kadar mutlu görüyorum neşenin üzerine titriyor resmen hiçbir şeyini eksik etmiyor hapşırsa bile hemen doktora koşuyor kızına bir şey olmaması için elinden geleni yapıyor bu da çok hoşuma gidiyor.

Bana da ona baktığı kadar iyi bakıyor eskiden duygularım da çok net değildim ama şu an gerçekten farkındayım Oğuz u gerçekten seviyorum. Bir saatlik yolumuz kalmıştı yol üzerinde kahvaltı yapılacak bir yer vardı durduk orada önce güzel bir kahvaltı yaptık geceden yola çıkmıştık havaalanını kullanmamıştık bu sefer uçakla seyahat etmek riskliydi.

Kahvaltıdan sonra tekrar yolumuza devam ettik uzun süren yolculuğun ardından nihayet evimize vardık ama bu sefer farklı bir yerde farklı bir semt de farklı bir evdeydik. Olsun artık farklı bir yerde olmamız beni korkutmuyor her türlü mutluyum Yeter ki huzurumuz kaçmasın.

Oğuz; nasıl yerleşebildin mi biraz

Siz; sayılır aslında neşe'nin odasına hazırladıktan sonra her şey daha iyi olacak

Oğuz; diyerek büyük oda ayarladım Neşe ile beraber kalmak istersin o yüzden buraya da bir yatak koydurttum

Siz; iyi yapmışsın

Oğuz; ben odadayım o zaman Bir şeye ihtiyacın olursa seslenirsin

Siz; olur

Derin derin iç çekip nefes alıyordum içimdeki sıkıntı bir türlü beni terk etmiyor geceleri uykularımı kaçırıyor Of ne olacak halimiz.
Neyse hep bırakalım şimdi bunları Neşe uyuduğuna göre ben de bir oğuz'a bakayım hem hizmetçiler ve aşçı da gelmiştir bakalım ne yemek yapacaklar ya da menümüzde ne var.

Aşağı inip önce aşçı ile sonra hizmetçilerle biraz konuştum yemeğin menüsünü belirledik hizmetçiler de işe koyuldu ev temizleme bir daha temizlemek istemişler neyse onlara kalmış bir şey.

Ben de üst kata çıktım tekrar oğuz'un yanına düşünceli gibiydi tam tahmin ettiğim gibi benden bir şeyler saklıyor.

Siz; artık ne sakladığını söyleyecek misin?

Oğuz; Çok belli oluyor mu?

Siz; hem de nasıl anlat hadi ne oldu?

Oğuz; Adem ya peşimizde mi değil mi bilmiyorum kendisinden hiçbir haber yok bir iz yok

Siz; böyle olmasa daha iyi değil mi?

Oğuz; ya daha büyük bir şeyler planlıyorsa ya daha tehlikedeysek

Siz; korkuyor musun

Oğuz; hayır korkmuyorum yani adem'den korkmuyorum ama kaybedeceklerimden korkuyorum

Bunu söylerken gözlerimin içine bakıyordu onu anlıyordum uzun zaman sonra ilk defa aile sıcaklığı hissetmişti normalde tabii kızını ve karısını kaybetmek istemiyordu ben olsam ben de korkardım her şeyi geçecek biliyorum ama yine de içimde bir his var kötü bir his.