Chapter XV Karanlık Devam Ediyor

Sessizlik.

Genesis'in kalbi durmuştu.

Mavi ışık yavaş yavaş sönüyor, kubbenin duvarları çatırdayarak parçalanıyordu. Dev kablolar tavandan kopuyor, beton bloklar birbiri ardına yere düşüyordu.

Ethan gözlerini açtığında yerde yatıyordu.

Kulaklarında yalnızca uğultu vardı.

Yavaşça doğruldu.

Platformun ortasına baktı.

Dr. Hope yoktu.

Genesis çekirdeği siyah bir taşa dönüşmüş, tamamen parçalanmıştı.

Daniel ise platformun kenarında diz çökmüş hâlde duruyordu.

Ethan ona doğru koştu.

"Daniel!"

Daniel başını kaldırdı.

Yüzündeki siyah damarlar yavaş yavaş kayboluyordu.

Gözleri yeniden normal görünmeye başlamıştı.

"Başardın..."

Ethan dizlerinin üzerine çöktü.

"Seni buradan çıkaracağız."

Daniel hafifçe gülümsedi.

"Hayır."

"Ben Genesis'e bağlıydım."

"Çekirdek öldü..."

"Ben de gidiyorum."

Ethan'ın boğazı düğümlendi.

"Hayır."

"Beni dinle."

Daniel cebinden küçük bir fotoğraf çıkardı.

Fotoğrafta genç bir kadın ve küçük bir kız çocuğu vardı.

"Ailem..."

"Eğer bir gün onları bulursan..."

"Onlara son ana kadar onları hatırladığımı söyle."

Ethan fotoğrafı aldı.

Daniel'in bedeni titremeye başladı.

Işık parçacıkları omuzlarından yükseliyordu.

"Ethan..."

"Teşekkür ederim."

Ve Daniel Mercer yavaşça ışığa dönüşerek kayboldu.

O anda bütün tesis şiddetli bir şekilde sarsıldı.

Hoparlörlerden son kez mekanik bir anons yükseldi.

"Acheron Industries ana çekirdeği yok edildi."

"Tesis çöküyor."

Ethan ayağa kalktı ve çıkış tüneline doğru koşmaya başladı.

Koridorlar parçalanıyor, duvarlar yıkılıyor, kırmızı alarm ışıkları son kez yanıp sönüyordu.

Sektör E...

Omega...

Laboratuvarlar...

Hepsi arkasında kalıyordu.

Sonunda büyük çelik kapıya ulaştı.

Kapıyı bütün gücüyle itti.

Kapı açıldı.

Ve Ethan aylar sonra ilk kez güneş ışığını gördü.

Dağların üzerinde sabah doğuyordu.

Arkasındaki dev tesis büyük bir gürültüyle çöktü.

Toz bulutu gökyüzüne yükseldi.

Acheron Industries artık yoktu.

Ethan yavaşça dizlerinin üzerine çöktü.

Elindeki fotoğrafa baktı.

Sonra ufka doğru yürümeye başladı.

Her şey bitmiş gibiydi.

Ama...

Binlerce kilometre uzakta...

Bilinmeyen bir ülkede...

Yeraltına gömülü başka bir tesisin karanlık koridorlarında kırmızı bir ekran aniden açıldı.

Siyah arka plan üzerinde tek satır belirdi.

ACHERON NETWORK

NODE 03: AKTİF

Birkaç saniye sonra ikinci satır göründü.

YÖNETİCİ: DR. HOPE

Ve karanlığın içinden tanıdık bir ses fısıldadı.

"Koridorlar hiçbir zaman bitmez."

DARK CORRIDORS II

SON

DARK CORRIDORS III DEVAM EDECEK