Chapter XIII Voss'un Son Kaydı

Merdivenler bitmek bilmiyordu.

Ethan aşağı indikçe hava ağırlaşıyor, duvarlardan mavi ışık sızıyordu. Her adımında Genesis'in kalp atışına benzeyen derin titreşimleri hissediyordu.

Son basamağa ulaştığında karşısında devasa bir yeraltı odası açıldı.

Burası Omega'dan bile büyüktü.

Odanın tam ortasında, metrelerce genişlikte dairesel bir platform vardı. Platformun merkezinde mavi enerjiyle çevrili siyah bir küre dönüyordu.

Kürenin etrafındaki kablolar bütün tesise bağlanıyordu.

İşte Genesis'in gerçek kalbi buydu.

Ethan yavaşça platforma yaklaştı.

Anahtar cebinde ağırlaşıyormuş gibi hissediliyordu.

Tam o sırada odanın köşesindeki eski bir monitör kendi kendine açıldı.

Ekranda tek satır belirdi.

KAYIT 17 - DR. ADRIAN VOSS

Ethan oynat düğmesine bastı.

Ekranda yorgun ve sakalları uzamış Adrian Voss göründü.

Arkasındaki laboratuvar yanıyordu.

"Eğer bu kaydı izliyorsan..."

"Demek ki Hope başarısız olmadı."

Voss derin bir nefes aldı.

"Genesis Protokolü hiçbir zaman insanı geliştirmek için tasarlanmadı."

"Hope bana yalan söyledi."

"Amacı insanlığı kurtarmak değildi."

"Amacı insan bilincini tek bir ağ altında toplamaktı."

Ekranda mavi kürenin şemaları belirdi.

"Bu çekirdek..."

"Her deneğin zihnini birbirine bağlıyor."

"Onlar ölse bile bilinçleri burada kalıyor."

"Hope böylece ölümsüz olacağını düşündü."

Voss birkaç saniye sustu.

Gözleri dolmuştu.

"Daniel'i ben seçtim."

"Çünkü onun iradesi diğerlerinden daha güçlüydü."

"Eğer biri Genesis'e karşı koyabilecekse..."

"O Daniel'di."

Ethan başını eğdi.

Voss devam etti.

"Eğer Daniel sana ulaşmayı başardıysa..."

"Hâlâ umut var."

Ekranda Omega Override Anahtarı göründü.

"Bu anahtar çekirdeği durdurabilir."

"Ama bedeli vardır."

"Çekirdek yok edilirse Genesis ağına bağlı bütün bilinçler sonsuza dek silinir."

"Daniel..."

"Ve diğer herkes..."

"Artık geri dönemez."

Kayıt birkaç saniye boyunca sessiz kaldı.

Sonra Voss kameraya yaklaştı.

"Ethan."

"Eğer gerçekten buraya kadar geldiysen..."

"Benim yapamadığımı yap."

"Hope'u durdur."

Kayıt sona erdi.

Monitör karardı.

Ethan uzun süre hareketsiz kaldı.

Sonra anahtarı çıkardı.

Platformun merkezindeki dar yuvaya yaklaştı.

Tam anahtarı yerleştirecekken arkasından alkış sesi duyuldu.

Yavaş.

Sakin.

Ve ürkütücü.

Ethan döndü.

Mavi ışığın içinden insan biçimli bir siluet yürüyordu.

Bu kez hologram değildi.

Gerçekti.

Siyah takım elbisesiyle Dr. Hope platforma adım attı.

Gözleri tamamen beyaza dönmüştü.

"Adrian..."

"Her zamanki gibi duygularına yenildi."

Hope Ethan'a baktı.

"Şimdi sıra sende."

"İnsanlığı mı seçeceksin..."

"Yoksa Daniel'i mi?"

Ethan anahtarı sıkıca kavradı.

Platformun altındaki küre daha hızlı dönmeye başladı.

Ve Genesis'in kalbi ilk kez çatlamaya başladı.