Chapter VIII Son Protokol

Daniel Mercer karanlığın içinden yavaşça yürüyerek çıktı.

Ethan el fenerini kaldırdı.

İlk kez onu bu kadar net görüyordu.

Daniel artık tamamen insan görünmüyordu. Derisi solgun griye dönmüş, damarları siyah çizgiler gibi boynundan yüzüne kadar yayılmıştı. Gözleri beyazdı ama içinde hâlâ bir bilinç vardı. Hareketleri yavaştı; sanki bedeni ile zihni birbirine ait değilmiş gibi.

"Daniel..."

Daniel birkaç adım daha attı.

"Yaklaşma," dedi Ethan.

Daniel durdu.

Sonra güçlükle konuştu.

"Ben... sana... zarar vermeyeceğim."

Sesi boğuktu, kırılmıştı; her kelime sanki ciğerlerinden değil, derin bir boşluktan çıkıyordu.

Ethan şaşkınlıkla ona baktı.

"Mesajları gerçekten sen mi gönderdin?"

Daniel başını yavaşça salladı.

"Evet."

"Blackwood'a beni sen çağırdın."

"Yardım... istedim."

Sessizlik oldu.

Uzakta sirenler hâlâ çalıyordu.

Daniel duvara yaslandı.

"Nefes almak bile acıtıyor."

Ethan temkinli bir adım attı.

"Bana gerçeği anlat."

Daniel gözlerini kapattı.

"Genesis... bizi öldürmedi."

"Bizi ikiye böldü."

"Bir yanımız insan kaldı..."

"Diğer yanımız... aç."

"Aç mı?"

"Daha fazla hücre..."

"Daha fazla enerji..."

"Daha fazla insan..."

Ethan boğazını yuttu.

"B-51?"

Daniel gözlerini açtı.

"İlk başarılı beden."

"Ben... ilk başarılı bilinç."

Tam o sırada koridorun sonundaki metal kapı kendi kendine açıldı.

İçeriden beyaz ışık yayıldı.

Odanın ortasında siyah bir terminal duruyordu.

Terminal ekranında tek satır vardı.

SON PROTOKOL HAZIR

Daniel terminale baktı.

"Bunu... Dr. Hope yaptı."

"Ne işe yarıyor?"

Daniel birkaç saniye sustu.

"Ya hepimizi kurtaracak..."

"Ya da hepimizi yok edecek."

Ethan terminale yaklaştı.

Ekranın altında iki seçenek belirdi.

AKTİF ET

İPTAL ET

"Bunu neden ben yapabiliyorum?"

Daniel fısıldadı.

"Çünkü sen... dışarıdan gelen tek kişisin."

"Ve sistem seni... insan olarak görüyor."

Ethan elini ekrana uzattı.

Tam parmağı panele değecekken bütün tesis sarsıldı.

Duvarlardan toz döküldü.

Hoparlörlerden acil durum anonsu yükseldi.

"Omega güvenlik duvarı devre dışı."

"Dr. Hope erişim sağladı."

Daniel'in yüzündeki ifade değişti.

İlk kez korkmuş görünüyordu.

"Hayır..."

Ethan ona baktı.

"Ne oldu?"

Daniel geri çekildi.

"Bu... gerçek Hope değil."

"Ne demek istiyorsun?"

Daniel'in sesi titredi.

"Dr. Hope... yıllar önce öldü."

Koridorun sonundaki bütün ekranlar aynı anda açıldı.

Her ekranda aynı yüz belirdi.

Dr. Hope.

Gülümsüyordu.

Ve tek bir cümle söyledi.

"Hoş geldiniz."

"Genesis'in son aşamasına."