Chapter III Sektör E

Kapı Ethan’ın arkasında ağır bir gürültüyle kapandı.

İçerideki hava dışarıdan çok daha soğuktu. Pas, nem ve keskin kimyasal kokusu koridorlara sinmişti. Tavandaki acil durum lambaları düzensiz aralıklarla yanıp sönüyor, uzun gölgeler duvarlarda hareket ediyormuş gibi görünüyordu.

Ethan el fenerini kaldırdı.

Koridor beklediğinden büyüktü.

Duvarlarda siyah yön levhaları vardı:

Araştırma Kanadı

Biyolojik Laboratuvar

Arşiv

Sektör E

Ayak sesleri boş koridor boyunca yankılanıyordu. Her adımda, binanın hâlâ yaşayan bir organizma gibi nefes aldığını hissediyordu.

İleride yere düşmüş bir güvenlik görevlisi gördü.

Adamın üniforması çürümeye başlamıştı. Boynundaki kimlik kartında yalnızca tek kelime okunuyordu.

ACHERON

Ethan diz çöktü.

Cebinden küçük bir veri kartı çıktı.

Kartın üzerinde:

E-LEVEL ACCESS

yazıyordu.

Tam o anda tavandaki hoparlörlerden bozuk bir anons yükseldi.

“...Sektör E... karantina devam ediyor...”

Cümle yarıda kesildi.

Sonra derin bir cızırtı.

Ve sessizlik.

Koridorun sonunda asansör kapıları yarı açıktı.

Ethan veri kartını cebine koydu ve asansöre doğru yürüdü.

Asansörün içi kan lekeleriyle kaplıydı.

Düğmelerin çoğu kırılmıştı.

Sadece tek bir düğme yanıyordu.

-4

Ethan düğmeye bastı.

Kapılar kapanırken içerideki ışıklar birkaç kez titredi.

Asansör aşağı inmeye başladı.

Kat göstergesi:

-1

-2

-3

Sonra ekran aniden karardı.

Asansör durdu.

Karanlığın içinde metal sürtünme sesleri duyuldu.

Bir şey…

Asansörün dış duvarında yürüyordu.

Yavaş.

Ağır.

Tırmalayan bir ses.

Ethan nefesini tuttu.

Ses kapının tam önünde durdu.

Birkaç saniye boyunca hiçbir şey olmadı.

Sonra…

Kapıya tek bir darbe geldi.

TAK

İkinci darbe.

TAK

Üçüncü darbe çok daha güçlüydü.

GÜÜÜMM

Asansör sarsıldı.

Ethan geri çekildi.

Tam o sırada elektrik geri geldi.

Kat göstergesi yeniden yandı.

-4

Kapılar yavaşça açıldı.

Karşısında uzun, karanlık bir koridor uzanıyordu.

Duvarlarda büyük harflerle yazılmış tek kelime vardı.

SEKTÖR E

Fenerin ışığı koridoru taradı.

Yerde sürüklenme izleri vardı.

Bazı kapılar içeriden parçalanmıştı.

Uzakta kırık bir cam kapsül görülüyordu.

Ethan yavaşça ilerledi.

İlk odanın kapısında metal bir plaka vardı.

DENEK 43

Oda boştu.

İkinci oda.

DENEK 44

Boş.

Üçüncü oda.

DENEK 45

Boş.

Dördüncü oda.

DENEK 46

Kapısı tamamen sökülmüştü.

İçeride duvara kazınmış tek bir cümle vardı.

“O bizi duyuyor.”

Ethan’ın kalbi hızlandı.

Koridorun en sonunda büyük, yuvarlak bir çelik kapı duruyordu.

Kapının üzerinde kırmızı harflerle şu yazıyordu:

B-47

Ethan kapıya yaklaştı.

Kapının küçük gözlem camı buğulanmıştı.

Elini cama sildi.

İçerisi karanlıktı.

Tam geri çekilecekken camın arkasında iki solgun göz belirdi.

Ve boğuk bir ses fısıldadı.

“...Geç kaldın.”

Koridorun bütün ışıkları aynı anda söndü.