Bölümler 53Şu an: I
- 1 Yazarın Önsözü (1832)5.510 kelime
- 2 Yazarın Önsözü — Bir Trajedi Üzerine Komedi1.762 kelime
- 3 I277 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 II1.118 kelime
- 5 III156 kelime
- 6 IV91 kelime
- 7 V316 kelime
- 8 VI423 kelime
- 9 VII108 kelime
- 10 VIII181 kelime
- 11 IX172 kelime
- 12 X246 kelime
- 13 XI273 kelime
- 14 XII360 kelime
- 15 XIII1.626 kelime
- 16 XIV502 kelime
- 17 XV205 kelime
- 18 XVI520 kelime
- 19 XVII126 kelime
- 20 XVIII50 kelime
- 21 XIX43 kelime
- 22 XX119 kelime
- 23 XXI410 kelime
- 24 XXII1.257 kelime
- 25 XXIII1.240 kelime
- 26 XXIV68 kelime
- 27 XXV71 kelime
- 28 XXVI286 kelime
- 29 XXVII106 kelime
- 30 XXVIII103 kelime
- 31 XXIX49 kelime
- 32 XXX683 kelime
- 33 XXXI152 kelime
- 34 XXXII478 kelime
- 35 XXXIII460 kelime
- 36 XXXIV163 kelime
- 37 XXXV40 kelime
- 38 XXXVI185 kelime
- 39 XXXVII70 kelime
- 40 XXXVIII60 kelime
- 41 XXXIX176 kelime
- 42 XL181 kelime
- 43 XLI331 kelime
- 44 XLII475 kelime
- 45 XLIII511 kelime
- 46 XLIV60 kelime
- 47 XLV75 kelime
- 48 XLVI49 kelime
- 49 XLVII — Hikâyem.30 kelime
- 50 XLVIII1.313 kelime
- 51 XLIX148 kelime
- 52 Notlar101 kelime
- 53 Bir Mahkûmun Son Günü’ne Notlar38 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
BİR İDAM MAHKÛMUNUN SON GÜNÜ
I
Bicêtre
Ölüme mahkûm!
Beş haftadır bu düşünceyle yaşıyorum; hep onunla baş başa, varlığının soğuğunu içimde duyuyor, ağırlığı altında eziliyorum!
Eskiden, çünkü haftalardan çok yıllar geçmiş gibi geliyor, herkes gibi bir adamdım. Her günün, her saatin, her dakikanın kendine özgü bir düşüncesi vardı. Genç ve zengin zihnim hayallerle doluydu. Onları düzen gözetmeden, sonu gelmeksizin birbiri ardına önüme sererek oyalanır; hayatın bu kaba ve ince kumaşına tükenmez arabeskler işlerdi. Genç kızlar, görkemli piskopos cüppeleri, kazanılmış savaşlar, gürültüyle ve ışıkla dolu tiyatrolar; sonra yine genç kızlar ve geniş kestane ağaçlarının dalları altında, gecenin karanlığında yapılan gezintiler… Hayal gücümde hep bayram vardı. İstediğim şeyi düşünebilirdim; özgürdüm.
Şimdi tutsakım. Bedenim bir hücrede zincire vurulmuş, zihnim bir düşüncenin içinde hapis. Korkunç, kanlı, amansız bir düşünce! Artık tek bir düşüncem, tek bir inancım, tek bir kesinliğim var: Ölüme mahkûmum!
Ne yaparsam yapayım, o cehennemî düşünce hep yanımda; kurşundan bir hayalet gibi yanı başımda, yalnız ve kıskanç, bütün dikkat dağıtıcı şeyleri kovuyor, ben zavallıyla yüz yüze duruyor ve başımı çevirmek ya da gözlerimi kapamak istediğimde buzdan elleriyle beni sarsıyor. Zihnimin kaçmak istediği her kılığa bürünüyor; bana söylenen her söze korkunç bir nakarat gibi karışıyor; benimle birlikte hücremin iğrenç parmaklıklarına yapışıyor. Uyanıkken peşimi bırakmıyor, kasılmalar içindeki uykumu gözetliyor ve düşlerimde bir bıçak biçiminde yeniden beliriyor.
Az önce sıçrayarak uyandım; peşimdeydi ve kendi kendime şöyle dedim:
— Ah! Yalnızca bir rüyaymış!
Daha ağır gözlerim, çevremi saran korkunç gerçekliğin içine, bu uğursuz düşüncenin yazılı olduğu yerlere bakabilmek için aralanmaya fırsat bulamadan; hücremin ıslak, terli taş döşemesinde, gece lambamın solgun ışınlarında, giysilerimin kaba dokusunda, hücre parmaklıklarının ardından fişekliği parıldayan nöbetçi askerin karanlık yüzünde… Kulağıma çoktan bir ses fısıldamış gibi geliyor:
— Ölüme mahkûm!
Bölüm etkileşimi
