İLK KONUŞMA

BÖLÜM 8

Atın hırçınlığı yavaş yavaş dinmişti.

Asena hâlâ dizginleri tutuyordu. Birkaç saniye boyunca yalnızca hayvanın sakinleşen nefesini dinledi.

Sonra başını kaldırdı.

Tam karşısında Mehmed vardı.

Kalabalığın arasından ona bakıyordu.

Asena'nın kalbi bir anlığına hızlandı.

Onu daha önce hiç görmemişti.

Ama kim olduğunu biliyordu.

Mehmed.

Henüz on dokuz yaşındaydı.

Tarihin ilerleyen yıllarında adını bütün dünyanın duyacağı padişah, şimdi birkaç adım ötesinde duruyordu.

Mehmed bakışlarını Asena'dan ayırmadan birkaç adım daha yaklaştı.

Asena istemsizce doğruldu.

Mehmed'in bakışları önce ata, sonra Asena'nın ellerine kaydı.

“İyi misiniz?”

Asena birkaç saniye cevap veremedi.

Sonunda başını salladı.

“İyiyim.”

Mehmed kısa bir süre sustu.

“Az evvel hayvanı durduran siz miydiniz?”

Asena elindeki dizgine baktı.

“Evet.”

“Nasıl?”

Asena kaşlarını hafifçe çattı.

“Bilmiyorum. İçgüdüsel olarak yaptım.”

Mehmed'in yüzünde belli belirsiz bir ifade oluştu.

“İçgüdüsel olarak…”

Sanki bu cevabı zihninde tartıyordu.

“Garip.”

Asena kaşlarını hafifçe kaldırdı.

“Bunda garip olan ne?”

Mehmed'in bakışları bir anlığına atın üzerinde durdu.

“Çoğu insan, ürkmüş bir atın önüne geçmek yerine geri çekilir.”

Asena omuzlarını hafifçe kaldırdı.

“Ben çoğu insan değilim.”

Bir an sessizlik oldu.

Umay'ın gözleri büyüdü.

Avludaki birkaç kişi de konuşmayı bıraktı.

Mehmed ise ilk kez belli belirsiz gülümsedi.

“Bunu fark ettim.”

Asena onun yüzüne baktı.

Bu adam, kitaplarda gördüğü hükümdardan çok farklıydı.

Henüz gençti.

Ama bakışlarında yaşından büyük bir ağırlık vardı.

Mehmed bir adım geri çekildi.

“Dinlenmeniz daha münasip olur.”

Sonra bakışlarını yeniden ona çevirdi.

“Fakat yeniden konuşacağız.”

Asena cevap veremeden Mehmed arkasını döndü.

Kalabalığın arasından uzaklaşırken Asena olduğu yerde kaldı.

Umay yanına geldi.

“Hanımım…”

Asena gözlerini Mehmed'in ardından ayırmadı.

“Ne?”

“İyi misiniz?”

Asena birkaç saniye sustu.

Sonra çok hafif bir sesle konuştu.

“Ben az önce Fatih'le konuştum.”

Umay kaşlarını çattı.

“Fatih?”

Asena hemen toparlandı.

“Yani… Sultan Mehmed'le.”

Umay ona şaşkınlıkla baktı.

Asena ise ilk kez başka bir şeyi fark etmişti.

Mehmed onunla yalnızca konuşmamıştı.

Onu incelemişti.

Ve Asena, tarihin içinde kalacaksa artık yalnızca geçmişi bilmenin yetmeyeceğini anlamıştı.

Çünkü geçmiş de onu fark etmeye başlamıştı.