Büyükbaba

BÖLÜM 6

Asena avlunun ortasında durmuş, etrafını inceliyordu. Her şey gözlerinin önünde gerçek bir tarih sahnesi gibiydi. İnsanlar, atlar, taş yapılar, işlemeli kapılar… Birkaç gün önce bunların hepsini yalnızca kitaplarda görmüştü.

Şimdi ise tam ortasındaydı.

“Hanımım.”

Umay’ın sesiyle düşüncelerinden sıyrıldı.

“Buyur.”

“Büyükbabanız sizi görmek ister.”

Asena’nın yüzündeki ifade değişti.

“Zağanos Paşa mı?”

Umay başını eğdi.

“Evet.”

Asena birkaç saniye sessiz kaldı. Onun hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Fakat bu adam, burada onun büyükbabasıydı.

“Tamam. Gidelim.”

Umay önden yürümeye başladı.

Bir süre sonra geniş bir kapının önünde durdular. İçeriden konuşma sesleri geliyordu. Umay kapıya yaklaşıp hafifçe eğildi.

“Paşam, torununuz geldi.”

İçeriden tok bir ses duyuldu.

“Gelsin.”

Kapı açıldı.

Asena içeri girdiğinde karşısındaki adamı dikkatle inceledi.

Zağanos Paşa, masasının başında duruyordu. Yüzündeki sert ifade, Asena'yı görünce bir anda yumuşadı.

“Gel bakalım, gözümün nuru .”

Asena ne diyeceğini bilemedi.

Adam ona doğru birkaç adım attı.

“Başın nasıl? Hâlâ ağrır mı?”

Asena kısa bir tereddütten sonra başını salladı.

“Biraz.”

Zağanos Paşa kaşlarını çattı.

“Öyleyse neden ayağa kalkıp dolaşırsın? Hekimin sözünü dinlemen gerek.”

Asena istemeden gülümsedi.

“İyiyim ben.”

Zağanos Paşa ona dikkatle baktı.

“Sen bugün pek bir uslusun.”

Asena'nın gülümsemesi kayboldu.

“Nasıl yani?”

“Eskiden başın ağrısa dahi yerinde durmazdın. Şimdi ise söz dinler oldun.”

Asena kısa bir sessizlikten sonra omuz silkti.

“Belki biraz değişmişimdir.”

Zağanos Paşa'nın bakışları yumuşadı.

“Başına aldığın darbe seni epey değiştirmiş belli ki.”

Asena cevap vermedi.

Çünkü ilk kez, bu insanların eski Asena'yı ne kadar iyi tanıdığını fark etmişti.

Zağanos Paşa elini ona doğru uzattı.

“Gel. Yamacıma otur.”

Asena yanına oturdu.

O an tuhaf bir şey hissetti.

Bu adam onun için bir yabancıydı.

Ama onun gözlerinde Asena gerçekten torunuydu.

Ve belki de burada sahip olduğu ilk gerçek bağ buydu.