İki Asena

BÖLÜM 5

Asena, Umay’ın yardımıyla hazırlandıktan sonra kapıya yöneldi. Üzerindeki elbiseye hâlâ alışamamıştı. Aynada gördüğü kişi kendisiydi ama aynı zamanda değildi.

Kapıyı açıp koridora çıktığında birkaç saniye olduğu yerde kaldı.

Az önce odasında gördüğü dünya, kapının dışında bambaşka bir hâle bürünüyordu.

Uzun taş koridor boyunca yanan kandiller duvarlardaki işlemeleri aydınlatıyor, tavandan sarkan büyük fenerler altın detayları parlatıyordu. Her yerde hareket vardı. Hizmetkârlar sessizce gelip geçiyor, uzaklardan atların ve insanların sesleri duyuluyordu.

Asena gözlerini etrafta gezdirdi.

“Burası…”

Umay ona baktı.

“Ne oldu, hanımım?”

Asena başını yavaşça iki yana salladı.

“Hiç. Sadece… beklediğimden farklı.”

Koridorun sonuna geldiklerinde büyük avlu karşılarına çıktı.

Asena durdu.

Geniş avlu, taş zemine vuran güneş ışığıyla parlıyordu. Çeşmeler, süslü kapılar, bayraklar ve kalabalık… Her şey göz alıcıydı.

Asena bir süre hiçbir şey söylemeden etrafına baktı.

Dünya tarihinde yalnızca kitaplarda gördüğü bir çağ, şimdi gözlerinin önündeydi.

Umay hafifçe gülümsedi.

“İyi misiniz, hanımım?”

Asena derin bir nefes aldı.

“İyiyim.”

Sonra avluya doğru bir adım attı.

İlk kez gerçekten dışarıdaydı.

Ve ilk kez, buranın yalnızca geçmiş olmadığını hissetti.

Burası artık onun yaşadığı dünyaydı.