4. bölüm · Bir Bakış

SAKİN OL!!

Zeliha Taş

Uygulamada Aç → İçindekiler
Bölümler
1 Bir Bakış 2 Güm Güm 3 Sen adımı biliyor musun? 4 SAKİN OL!! 5 Davetsiz Misafir 6 Aşık mı oldun ona iki günde?? 7 Elvan bana çay koyar mısın? 8 Pembe mi?? 9 Çünkü çok güzeller... 10 Bir yerler mi yanıyor?? 11 İki haftadır yok... 12 Neden elini on yedi saniye tuttu?? 13 Manzara ve O... 14 Ben Ali.... 15 Evleneceksin!! 16 ''Elvan benim Ali''... 17 Bir acayip telefon konuşması.. 18 Nereye düştüm ben?? 19 ''Çok sıcaklamışsın''... 20 ''Küçük Kıyamet'' 21 “Demek ilk görüşte aşık olmuş ha beyimiz?” 22 Ben kimseye dokunamıyorum.... 23 Ruhunu ruhuma yaklaştırmaya çalışıyorum..... 24 ''Bir vicdan meselesi'' 25 Uzak dur benden!! 26 Beyaz bir gecelik... 27 “Kalbine girmek istiyorum Elvan''... 28 ''Kalbimin konağındaki kadın'' 29 “Günaydın sevgilim...” 30 Ben Sedef.... 31 Senin odamda ne işin var?? 32 Gençtik,mutluyduk,âşıktık... 33 “Al sevgilim” 34 “Dilim falan sürçmedi''.. 35 Unutmak istemediğim tek kişi..... 36 ''Ayrılık'' 37 ''Onu Bırakmak'' 38 Ya Unuttuysa.... 39 ''En Mutlu Sabah'' 40 ''Çok Önemli Birini Unutmuş Gibiyim''

Sınıfa girdiğimde kendimi podyumda yeni yeni mankenlik yapmaya başlayan acemi mankenlere benzettim.Sınıfın gevezelerinden uğur tanışabilir miyiz hanımefendi diye sorunca ne diyeceğimi bilemedim. Herkes kıkırdamaya devam ederken gözlerim Ali kişisinin gözleriyle buluştu sinirli sinirli ne bakıyordu öyle.. Derse giren Aslı hocamız Elvan saçların ne güzel olmuş böyle deyince kopmaya yer arayan tüm sınıf ooooooo aaaaa gibi anlamsız lise goygoyuna çoktan evrilmişti. Gözlerimle nazikçe teşekkür ettim ve derse geçtik.Ders boyunca Ersin'in beter olduğunu söylediği Biyoloji bilgisinin ne kadar dipte olduğunu da anlamış oldum. Ne olur kütüphanede beni çalıştır diye yalvardı.Ben de derslerimin yoğunluğundan bahsedip fırsat buldukça çalıştırabileceğimi söyledim.Sonunda yemek yediğimiz 2.ders teneffüsü çaldı koşarak tam çıkacakken eteğimin merdivende uçuşacağını düşünerek sakince yürümeye başladım Ersinin her şeyin bir bedeli var demesi üzerine kahkahalarımız merdivende yankılandı . Tabi beni izleyen gözlerin varlığından habersizdim.Kantine gittiğimizde bir arbede yaşandı ve birilerinin beni kolumdan arka bahçeye sürüklemesi 3 dakikayı buldu. Ben şaşkınlıkla bırakın beni diyecekken bırakıp gitmişlerdi zaten alt sınıftan çocuklar olmalılardı hiçbirini tanımıyordum.Ama beni buraya getiren kişiyi tahmin etmek hiç zor değildi.Karşımda Ali kişisini bulunca sen beni nasıl buraya sürüklersin diye çıkıştım.Bir şey mi oldu bir yerine bir zarar mı verdiler diye sorunca ne diyeceğimi bilemedim.Çünkü nerdeyse beni havada getirmişlerdi. Hatta bir ara Bizim asker şarkısıyla havaya atacaklarını bile düşünmüştüm tabi bu düşündüklerimi Ali'nin bilmesine gerek yoktu. Hayır ama dedim bu artık fazla olmaya başladı. Kolumdan tutuyorsun sınıfta bahçede hayır yani derdin ne senin bir anlasam diye sorunca ... Eteğin dedi.. Bir süre bakışmış olmalıydık. Çünkü orası bende yok şaşkınlığım uzun sürebiliyordu.Kendime gelince nasıl yani eteğimin bu olanlarla ne ilgisi var diye debelenerek sordum. bu sefer de saçların bir de dedi.. Bir de yüzüne ne sürmüşsen onlar...Allahım bu çocuk nasıl bir şeydi nasıl bu kadar yüzümdeki en ufak değişikliği bile farkedebiliyordu? Çok belli olmayan varla yok arası makyajımı bile anlamış ve bunu sorduğum sorunun cevabı yapmıştı. Tövbe tövbe dedim içimden Ali dedim kendimden beklemediğim bir cesaretle birden gözleri parladı bundan eminim... Söylediklerini anlamakta zorlanıyorum eteğim,saçlarım,sonra da yüzüme sürdüklerim sorumun cevapları bunlar mı yani ...Sinirli bir şekilde bakıp sen böyle yapmazdın eskiden dedi..Nasıl yapmazdım..Böyle kısa giyinmezdin ve saçların başkaydı.Yüzüne diye devam ederken durdu.Bacakların diye konuşurken gözleri eteğime doğru yöneldi utancımdan kıpkırmızı olmuştum. Bacakların diye tekrar edip durdu ve beni deli ediyorsun dedi. Ne! Ne! Ben mi onu deli ediyorum o değil de ben öyle mi bu nasıl bir çeşitti hiç anlayamıyordum ve şimdi ben onu deli ediyordum öyle mi?Gerçekten sorunları olduğu kesindi. Yoksa şu an şu konuştuklarımızın mantıklı tek bir açıklaması olamazdı. Sen dedim sen sinirle yumruklarımı sıktığımı görünce ellerini yumruklarımın üstüne geçirip açmaya çalıştı. Bu çocuk ne yapıyordu. Nefes nefes oksijen nerdesiniz tam zamanında beni terk ediyorsunuz..Ellerimi açıp kendi avcunu benim avuçlarımın üzerinde gezindirip sakin ol dedi.Ellerim kaç saniye avuçlarında kaldı hiçbir fikrim yoktu.belki 2 saniye belki otuz saniye ama bana neden çok uzun geldi. Elleri o kadar güzeldi ki bu dokunuş bunu unutmayacağımı o an anlamıştım. Ellerimi birden çekmemle kendimize gelmiş ve zil çoktan çalmıştı.. Derse girmemiz gerek dedim kısık sesimle.. O da kıstığı sesiyle kulağıma üfler gibi Gezide konuşuruz Elvan dedi..Oksijen oksijen en kritik anlarda bunu bana yapan akciğeriminde alacağı olsun hücrelerim de oksijen taşımayı unuttu yine..Elvan ismi hiç bu kadar anlamlı gelmemişti kulaklarıma ne güzel bir ismim varmış benim bunu farketmem için Ali kişisinin dudaklarından mı dökülmeliydi adım.. Buralarda bir şeyler dönüyor yok bence benim başım dönüyor..Sınıfa koşar adımlarla giderken ben ne yaşadım diye kendime sorduğum sorularla baş başa kalmıştım..Arkama baktım Ali yoktu...