40. bölüm · Beyaz zambak
Bölüm 40
Günlerdir Ala’nın ve Alaz’ın evlerinde hummalı bir hazırlık vardı. Ala’nın annesi gelinlik provasında gözyaşlarını tutamıyor, Alaz’ın arkadaşları ise damatlık için şakalaşarak fikir veriyordu.
Ve işte o gün geldi…
Salon, beyaz zambaklarla süslenmişti. Hafif bir piyano melodisi eşliğinde Ala salona girdiğinde, Alaz’ın gözleri bir anlığına bile ondan ayrılmadı. Ala’nın elinde beyaz güller vardı, bakışlarıysa netti: “Bu adam, ömrümün sonuna kadar yanımda olacak.”
Nikâh memuru mikrofonu aldı:
— Ala, sen bu adamı…
Ala, gülümseyerek:
— Evet.
— Alaz, sen bu kadını…
Alaz, Ala’nın gözlerine bakarak:
— Sonsuza kadar, evet.
Alkışlar, gülüşler, sevinç gözyaşları… Ve Alaz ile Ala, artık resmen karı koca olmuştu. O an Alaz Ala’nın kulağına fısıldadı:
— “Bugün değil, her gün seninle evlenirim.”