33. bölüm · BANA AİT
Bölüm 33: Toskana’da Sahte Bir Cennet
İtalya’nın sapsarı güneşinin altında, taş duvarlı
eski bir villaya yerleşmişlerdi. Yeliz burada
yeniden resim yapmaya başlamış, Tuğra ise
işlerini uzaktan yöneterek vaktinin çoğunu
Yeliz’in huzuruna adamıştı. Kadıköy
’ün kaosu
ve Gebze’nin paslı kokusu artık çok uzaktaydı.
"Burada her şey o kadar sessiz ki,
" dedi Yeliz bir
sabah kahvaltısında.
"Sanki dünya durmuş gibi.
"
Tuğra onun elini öptü.
"Durdu sevgilim. Sadece
senin nefesin ve fırçanın sesi kalsın diye
durdurdum her şeyi.
"
Ancak aynı günün akşamı, villanın bahçe
kapısına bırakılmış bir zarf, bu sessizliği
paramparça etti. Zarfın içinden sadece bir zeytin
dalı çıktı; ama dalın üzeri taze, kırmızı bir
boyayla (ya da kanla?) boyanmıştı. Not yoktu,
isim yoktu. Ama mesaj netti: "Seni dünyanın
öbür ucuna da gitsen bulurum.
