Bölümler 8Şu an: 3. BÖLÜM
- 1 1. BÖLÜM647 kelime
- 2 2. BÖLÜM528 kelime
- 3 3. BÖLÜM628 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 4. BÖLÜM1.173 kelime
- 5 5. BÖLÜM669 kelime
- 6 6. BÖLÜM589 kelime
- 7 7. BÖLÜM629 kelime
- 8 8. BÖLÜM750 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
3.BÖLÜM
GEÇMİŞİN GÖLGESİ
Karargâhtaki toplantı odasında ağır bir sessizlik vardı.
Duvara yansıtılan haritada düşman bölgesinin ayrıntıları görünüyordu.
Aras masanın başında durmuş, gözlerini haritadan ayırmadan konuşuyordu.
"Buraya gireceğiz."
Haritadaki noktayı işaret etti.
"İstihbarat, Asya'nın bu tesiste tutulduğunu düşünüyor."
Tim üyeleri dikkatle dinliyordu.
Anıl da masanın diğer tarafında oturuyordu. Esaretten kurtulalı birkaç gün olmuştu ama hâlâ yaşadıklarının izlerini taşıyordu.
"Bölgenin çevresinde yoğun güvenlik var." dedi timden biri.
Aras başını salladı.
"Biliyorum."
"O zaman doğrudan girmek çok riskli."
"Bazen risk almak gerekir."
Odada kısa bir sessizlik oldu.
Herkes Aras'ın yalnızca bir askerini kurtarmaya çalışmadığını biliyordu.
Kendi içinde verdiği savaş yüzüne yansımamaya çalışsa da onu tanıyanlar gerçeği anlayabiliyordu.
Asya'nın kayboluşundan sonra değişmişti.
Daha sessiz olmuştu.
Daha öfkeli.
Ve daha kararlı.
Tam operasyon detayları konuşulurken kapı açıldı.
İçeri aceleyle bir istihbarat subayı girdi.
Elindeki dosyayı masaya bıraktı.
"Komutanım, yeni bilgi geldi."
Aras dosyayı açtı.
İlk sayfaya baktığında yüzündeki ifade değişti.
Anıl bunu fark etti.
"Ağabey?"
Aras birkaç saniye konuşamadı.
Dosyanın üstünde tek bir isim yazıyordu:
Teğmen Asya Demir.
Aras sayfaları çevirmeye başladı.
Her geçen saniye odadaki sessizlik büyüyordu.
Dosya yıllar öncesine ait kayıtlar içeriyordu.
Asya'nın ailesi hakkında belgeler...
Eski ifadeler...
Araştırma raporları...
Sonunda Aras dosyayı kapattı.
Timdekiler merakla ona baktı.
"Nedir komutanım?"
Aras derin bir nefes aldı.
"Asya'nın ailesi hakkında..."
Sözlerini toparlamaya çalıştı.
"...saklanan bazı bilgiler varmış."
Anıl dikkatle dinliyordu.
Dosyadaki bilgilere göre Asya'nın anne ve babasının yıllar önce yasadışı bir örgütle bağlantıları olduğu iddia edilmişti.
Bu bilgi çeşitli nedenlerle gizli tutulmuştu.
Asya'nın ise bundan haberi olmadığı düşünülüyordu.
"Bu mümkün değil." dedi timden biri.
Aras başını salladı.
"Asya'nın karakterini hepimiz biliyoruz."
Kimse itiraz etmedi.
Çünkü hepsi aynı şeyi düşünüyordu.
Asya görevlerine bağlı, dürüst ve vatanına sadık bir askerdi.
Geçmişte ailesinin ne yaptığı, onun kim olduğunu değiştirmiyordu.
Fakat dosyanın son sayfası daha da kötüydü.
Bir not vardı.
Notta, düşman grubun bu bilgiyi kullanarak Asya üzerinde baskı kurmaya çalıştığı yazıyordu.
Amaçları açıktı.
Onu psikolojik olarak yıpratmak.
Kendi geçmişiyle yüzleşmeye zorlamak.
Aras'ın yumrukları yavaşça sıkıldı.
"Alçaklar..."
Odada ilk kez sesi bu kadar sert çıkmıştı.
Anıl ağabeyine baktı.
Sonra sakin bir şekilde konuştu.
"Aras."
Aras başını kaldırdı.
"Asya bu dosyadan ibaret değil."
Sessizlik oldu.
Anıl devam etti.
"Ben onu tanıyorum."
"Ben de tanıyorum."
"Hayır." dedi Anıl. "Sen onu herkesten daha iyi tanıyorsun."
Aras bir şey söylemedi.
"Bu olanlar yüzünden onu yargılamayacaksın."
Aras'ın gözleri sertleşti.
"Asla."
"Öyleyse neden korkuyorsun?"
Bu soru Aras'ı susturdu.
Çünkü cevabı biliyordu.
Asya'nın değişmesinden korkmuyordu.
Onu kaybetmekten korkuyordu.
Anıl sandalyesinden kalktı.
"Ağabey."
Aras ona döndü.
"Onu bulacağız."
"Bulacağız."
"Bu kez birlikte."
İki kardeş göz göze geldi.
Yıllardır birbirlerine böyle destek olmuşlardı.
Birlikte.
Ne olursa olsun.
Aynı saatlerde...
Asya küçük hücrenin köşesinde oturuyordu.
Yorgundu.
Kolundaki ve omzundaki yanıklar hâlâ ağrıyordu.
Fakat asıl acı veren şey öğrendiği gerçeklerdi.
Önünde açık duran dosyaya baktı.
Çocukluğundan kalma fotoğraflar...
Annesi...
Babası...
Hatırladığı insanlar...
Ve yanında yazan bilgiler...
Başını iki elinin arasına aldı.
Yıllardır ailesi hakkında cevap arıyordu.
Şimdi cevaplar önündeydi.
Ama öğrendikleri içinde yeni sorular doğuruyordu.
Bir an gözlerini kapattı.
Aklına bir isim geldi.
Aras.
Acaba dosyayı öğrenmiş miydi?
Öğrendiyse ne düşünürdü?
Kendisine farklı mı bakardı?
Onu hâlâ aynı kişi olarak görür müydü?
Bu düşünce kalbine ağır bir yük gibi çöktü.
Çünkü Asya da uzun zaman önce fark etmişti.
Aras onun için yalnızca bir komutan değildi.
Sessizliğin içinde gözlerini kapadı.
Ve ilk kez, bulunduğu yerden kurtulup kurtulamayacağını değil...
Aras'ın kendisi hakkında ne düşüneceğini merak etti.
O gece geç saatlerde Kılıç Timi operasyon hazırlıklarını tamamladı.
Silahlar kontrol edildi.
Görev dağılımları yapıldı.
Araçlar hazırlandı.
Herkes yerini aldı.
Aras son kez haritaya baktı.
Sonra dosyayı kapattı.
Asya'nın geçmişi önemli değildi.
Onun bugün kim olduğu önemliydi.
Ve Aras bunu herkesten iyi biliyordu.
Kapıya doğru yürüdü.
Tim üyeleri ayağa kalktı.
"Yarın hareket ediyoruz."
Odadaki herkes tek bir ağızdan cevap verdi.
"Emredersiniz komutanım."
Aras kısa bir an durdu.
Sonra içinden geçen tek şeyi düşündü.
Dayan Asya. Geliyoruz.
BÖLÜM SONU
Yazım ve noktalama hataları varsa affola.
Bölüm etkileşimi
