Bölüm 9

Ali bilgisayar ekranını kapattığında odada derin bir sessizlik vardı. Artık gerçeği biliyordu. Projeyi çalmaya çalışan kişi sıradan biri değil, şirketin en güçlü isimlerinden biri olan Ünsal Bey’di.
Ali’nin içindeki öfke giderek büyüyordu ama biliyordu ki bu işi sadece sinirle çözemezdi. Ünsal Bey güçlü, tecrübeli ve dikkatli bir adamdı. Ona karşı çıkmak büyük bir riskti.
Elif Ali’ye baktı.
“Şimdi ne yapacaksın?”
Ali birkaç saniye düşündü. Sonra kararlı bir şekilde konuştu.
“Onunla yüzleşeceğim.”
Elif hemen itiraz etti.
“Bu kadar basit değil Ali. Ünsal Bey çok güçlü biri. Yanlış bir adım atarsan seni şirketten tamamen silebilir.”
Ali başını salladı.
“Biliyorum. Ama elimizde kanıt var.”
Elif yine de endişeliydi.
“Kanıtımız var ama onu nasıl kullanacağımız önemli. Ünsal Bey her şeyi inkâr edebilir.”
Ali ayağa kalktı ve pencereye doğru yürüdü. Şehrin ışıkları gecenin karanlığında parlıyordu. Bir süre dışarıya baktı. Sonra yavaşça konuştu.
“Onu herkesin önünde yakalayacağız.”
Elif merakla sordu:
“Nasıl?”
Ali masaya geri döndü ve bilgisayarını tekrar açtı.
“Yarın yönetim kurulu toplantısı var.”
Elif’in gözleri büyüdü.
“Yani…?”
Ali ekrandaki dosyaları açarken konuştu.
“Ünsal Bey projeyi kendi fikri gibi sunmaya çalışacak. Ben de tam o anda gerçekleri göstereceğim.”
Elif birkaç saniye sessiz kaldı.
“Bu çok büyük bir risk Ali.”
Ali hafifçe gülümsedi.
“Evet. Ama bazen gerçeği ortaya çıkarmak için risk almak gerekir.”
O gece Ali bütün kanıtları hazırladı. Sistem kayıtları, erişim logları ve sahte proje tuzağının bütün detayları…
Artık her şey hazırdı.
Ama Ali’nin bilmediği bir şey vardı.
Ünsal Bey de boş durmuyordu.
Ve Ali’nin planını çoktan öğrenmiş olabilirdi. Ertesi sabah şirket binası her zamankinden daha gergin görünüyordu. Yönetim kurulu toplantısı için herkes büyük toplantı salonunda toplanmıştı.
Ali içeri girdiğinde gözleri hemen masanın başındaki kişiye kaydı.
Ünsal Bey sakin bir şekilde oturuyordu. Yüzünde her zamanki kendinden emin ifade vardı. Sanki hiçbir şey olmamış gibiydi.
Ali içinden düşündü:
“Gerçekten hiçbir şey bilmiyor mu… yoksa her şeyin farkında mı?”
Elif Ali’nin yanına oturdu ve sessizce fısıldadı.
“Hazır mısın?”
Ali kısa bir nefes aldı.
“Hazırım.”
Toplantı başladı. Yönetim kurulu üyeleri sırayla konuşmalarını yaptı. Şirketin projeleri, yatırımları ve planları tartışıldı.
Sonra söz Ünsal Bey’e geldi.
Ünsal Bey ayağa kalktı ve elindeki dosyayı masaya koydu.
“Bugün sizlere şirketimiz için çok önemli bir projeyi tanıtacağım.”
Ali’nin kalbi hızla atmaya başladı.
İşte o an gelmişti.
Ünsal Bey ekrana bir sunum yansıttı. Slaytta Ali’nin aylarca üzerinde çalıştığı proje vardı.
Ama proje Ünsal Bey’in fikri gibi sunuluyordu.
Ali’nin içindeki öfke büyüdü. Ama doğru anı bekliyordu.
Ünsal Bey konuşmasını bitirirken salonda hafif bir alkış duyuldu.
Tam o sırada Ali ayağa kalktı.
“Bir dakika.”
Salondaki herkes Ali’ye döndü.
Ali derin bir nefes aldı.
“Bu projeyle ilgili önemli bir gerçeği açıklamam gerekiyor.”
Elif gergin bir şekilde Ali’ye bakıyordu.
Ali bilgisayarını projeksiyona bağladı.
“Bu projenin gerçek sahibi benim. Ve bunu kanıtlayacak sistem kayıtları elimde.”
Salonda fısıldaşmalar başladı.
Ali dosyayı açmak üzereyken…
Kapı aniden açıldı.
İçeri iki kişi girdi.
Biri şirketin hukuk danışmanı, diğeri ise güvenlik müdürüydü.
Herkes şaşkınlıkla kapıya baktı.
Hukuk danışmanı ciddi bir sesle konuştu.
“Toplantıyı durdurmak zorundayız.”
Ali şaşkına dönmüştü.
“Ne oluyor?”
Hukuk danışmanı Ali’ye döndü.
“Ali Bey… şirket sistemlerine izinsiz müdahale ettiğiniz iddiasıyla hakkınızda soruşturma başlatıldı.”
Salonda bir anda sessizlik çöktü.
Ali’nin yüzü dondu.
“Ne?”
Ünsal Bey yavaşça sandalyesine yaslandı.
Yüzünde hafif bir gülümseme vardı.
O anda Ali gerçeği anladı.
Ünsal Bey hamlesini çoktan yapmıştı.
Ve şimdi herkesin önünde suçlanan kişi…
Ali olmuştu.