Bölüm 23

Bölümler 40Şu an: Bölüm 23

Gece yine sessizdi. Oda loş bir ışıkla aydınlanıyordu.
Elif pencerenin önünde durmuş, dışarıdaki şehri izliyordu. Ali arkasından yaklaştı.
Hiçbir şey söylemeden… sadece ellerini Elif’in beline doladı.
Elif gözlerini kapadı.
“Senin dokunuşunu tanıyorum,” dedi yavaşça.
Ali başını Elif’in omzuna yasladı.
“Çünkü sana aitim,” diye fısıldadı.
Elif yavaşça döndü. Göz göze geldiler.
O an konuşmaya gerek yoktu.
Ali elini Elif’in yüzüne götürdü, saçlarını kulağının arkasına itti. Parmakları yanağında yavaşça dolaşırken Elif’in kalbi hızlandı.
“Bana böyle bakma,” dedi Elif, hafifçe gülerek.“Nasıl?”
“Sanki dünyada sadece ben varmışım gibi…”
Ali hiç tereddüt etmeden cevap verdi:
“Çünkü öyle.”
O an aralarındaki mesafe tamamen kayboldu.
Ali Elif’e yaklaştı ve onu yavaşça öptü. Bu öpücük önce yumuşaktı… sonra giderek daha derin, daha tutkulu hale geldi.
Elif’in elleri Ali’nin omuzlarında, Ali’nin kalbi ise sanki göğsünden çıkacak gibiydi.
Zaman yine durdu.
Saatler geçmişti ama ikisi de hâlâ birbirinden uzaklaşamıyordu.
Elif başını Ali’nin göğsüne yasladı.
“Bu his…” dedi, “korkutucu.”
Ali şaşırdı.
“Neden?”
Elif gözlerini kapadı.
“Çünkü seni kaybetmekten korkuyorum.”
Ali hemen onu kendine daha sıkı çekti.
“Beni kaybetmeyeceksin.”
Elif başını kaldırdı.
“Bunu nereden biliyorsun?”
Ali derin bir nefes aldı.
“Çünkü ben senden vazgeçemem.”
Bu sözler Elif’in kalbine dokundu.
Gözleri doldu ama bu bir hüzün değildi…
Bu, derin bir sevginin ağırlığıydı.
Elif yavaşça gülümsedi.
“Ben de…”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

10okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 154