Bölüm 8

Kafeden çıktıktan sonra Ali’nin zihni durmaksızın çalışıyordu. Elif’in söyledikleri her şeyi değiştirmişti. Eğer projenin arkasında gerçekten şirketin ortaklarından biri varsa, bu sadece bir hırsızlık değil, çok daha büyük bir planın parçasıydı.
Ali derin bir nefes aldı.
“Peki kim?” diye sordu Elif’e.
Elif etrafına bakarak sessizce konuştu.
“Adını söylemek için henüz erken. Ama emin olmak için bir plan yapmamız gerekiyor.”
Ali kaşlarını çattı.
“Nasıl bir plan?”
Elif biraz yaklaştı ve fısıldadı.
“Onu tuzağa düşüreceğiz.”
Ali şaşırmıştı ama aynı zamanda meraklıydı.
“Nasıl?”
Elif cebinden telefonunu çıkardı.
“Yeni bir proje dosyası hazırlayacaksın. Ama bu sahte bir proje olacak.”
Ali hemen anlamaya başladı.
“Yani… biri yine çalmaya çalışırsa?”
Elif başını salladı.
“Evet. O zaman kimin yaptığını kesin olarak göreceğiz.”
Ali birkaç saniye düşündü. Bu plan işe yarayabilirdi ama çok riskliydi. Eğer yanlış bir adım atarlarsa işini tamamen kaybedebilirdi.
Ama artık geri dönüş yoktu.
“Tamam,” dedi Ali kararlı bir sesle. “Yapalım.”Ertesi gün Ali şirkete geldi ve yeni bir proje hazırladı. Dosya çok gerçekçi görünüyordu. İçinde büyük bir yatırım fırsatı ve çok değerli bilgiler vardı.
Ama aslında hepsi bir tuzaktı.
Ali dosyayı şirket sistemine yükledi.
Şimdi beklemeleri gerekiyordu.
Saatler geçti.
Akşam olduğunda Ali bilgisayarına baktı.
Ve o anda ekranında bir bildirim belirdi.
“Dosyaya erişim sağlandı.”
Ali’nin kalbi hızlandı.
“Biri açtı,” dedi.
Elif hemen ekrana yaklaştı.
“Kim?”
Ali birkaç saniye sistem kayıtlarını inceledi.
Sonra ekranda görünen isim ikisini de sessizliğe gömdü. Çünkü dosyayı açan kişi…Ali’nin hiç beklemediği biriydi.
Ali ekrana kilitlenmişti. Bilgisayardaki sistem kayıtları yavaş yavaş yükleniyordu. Kalbi her saniye daha hızlı atıyordu. Birkaç saniye sonra dosyayı açan kişinin adı belirecekti.
Elif de nefesini tutmuştu.
“Kim olduğunu göreceğiz…” dedi fısıldayarak.
Ekran bir anda güncellendi.
Ve isim ortaya çıktı.
Ali birkaç saniye hiçbir şey söyleyemedi.
Çünkü ekranda yazan isim onu gerçekten sarsmıştı.

Ünsal Bey.

Ali’nin gözleri büyüdü.
Ünsal Bey… şirketin en güçlü ortaklarından biri ve aynı zamanda Ali’nin projeye başlamasına destek veren kişiydi.
Ali yavaşça sandalyeye yaslandı.
“İnanamıyorum…”
Elif de şaşkındı ama aynı zamanda düşündüğü şey doğrulanmış gibiydi.
“Demek doğru tahmin etmişim,” dedi sessizce.
Ali ekrana tekrar baktı. Dosyaya erişim zamanı, kullanıcı bilgileri ve sistem kayıtları açıkça ortadaydı.
Artık hiçbir şüphe yoktu.
Projeyi çalmaya çalışan kişi gerçekten Ünsal Bey’di.
Ali’nin içini hem öfke hem de hayal kırıklığı kapladı.
“Bana güvenmiş gibi davranıyordu,” dedi Ali.“Projeyi büyütmemi isteyen oydu.”
Elif ciddi bir ses tonuyla cevap verdi.
“Belki de tam bu yüzden.”
Ali kaşlarını çattı.
“Ne demek istiyorsun?”
“Elindeki fikri geliştirmeni istedi. Proje hazır hale gelince de onu kendisi almak istedi.”
Ali o anda gerçeği anladı.
Bu sadece bir hırsızlık değildi.
Bu planlanmış bir oyundu.
Ünsal Bey Ali’yi kullanmış, projeyi geliştirmesini sağlamış ve doğru zamanı beklemişti.
Ama Ali’nin kurduğu tuzak da işe yaramıştı.
Artık ellerinde güçlü bir kanıt vardı.
Ali bilgisayarı kapatmadan önce ekrana son kez baktı.
“Bu iş burada bitmeyecek,” dedi kararlı bir sesle.
Elif ona baktı.
“Ne yapmayı düşünüyorsun?”
Ali gözlerini ekrandan ayırmadan cevap verdi.
“Ünsal Bey’i herkesin önünde ortaya çıkaracağım.”
Ama Ali henüz bilmiyordu…
Ünsal Bey gibi güçlü birine karşı savaşmak, düşündüğünden çok daha tehlikeli olacaktı.